Urodzenie: 2 marca 1937, ryby, 7
Stan cywilny: kawaler
Krew: czysta, trzecie oko
Zamieszkanie: Pokątna, nad sklepem rodziców
Pochodzenie: Urodził się w rodzinie czarodziejów, w magicznym Londynie, która od pokoleń prowadzi sklep z magicznymi antykami na ulicy Pokątnej. Rodzice, prowadząc rodzinny interes, mieli nadzieję, ze ich syn przejmie po nich schedę.

Kształtowanie: ◉○○○○
Rozproszenie: ◉◉◉○○
Transmutacja: ◉○○○○
Zauroczenie: ◉○○○○
Nekromancja: ○○○○○
Translokacja: ◉◉◉○○
Percepcja: ◉◉◉◉○
Aktywność fizyczna: ◉◉○○○
Charyzma: ◉○○○○
Rzemiosło: ○○○○○
Wiedza przyrodnicza: ◉○○○○
Wiedza o świecie: ◉◉◉○○

Poziom spaczenia: I - Chociaż widział sporo zła, nigdy nie przekroczył granicy, aby wyrządzić komuś krzywdę. Po prostu jest dobrym człowiekiem i byłoby to sprzeczne z tym kim jest.
Różdżka: cis, 12 cali, pióro feniksa, sztywna
Zwierzę totemiczne: wilk
Aura: Głęboki fiolet z akcentami granatu
O zdolnościach: Alistair był zawsze pilnym i sumiennym uczniem – bardziej analityczny niż błyskotliwy, ale za to wytrwały. Uczył się z myślą o pracy w Ministerstwie Magii, ponieważ od najmłodszych lat posiadał poczucie misji. Opanował fale i z czasem odkrył u siebie aurowidzenie, co pomogło mu jeszcze lepiej rozumieć innych. Choć nie jest typem bohatera z książek, nigdy nie był też maminsynkiem i nie potrafi przejść obojętnie obok czyjegoś nieszczęścia. Teraz jako członek BUM wykonuje swoją pracę z oddaniem i spokojem, bez szukania rozgłosu.
Nie jest jednak pozbawiony wad, a brak sukcesu w nauce oklumencji uważa za swoją największą porażkę. Ma też trudność z okazywaniem emocji – nie potrafi mówić o tym, co czuje, a w stresie zdarza mu się zamykać w sobie. Nie ma smykałki do rzemiosła ani szczególnej wiedzy przyrodniczej – skupia się głównie na tym, co praktyczne i przydatne w pracy terenowej. Cechy takie jak kompleks bohatera i lojalność Zakonowi Feniksa sprawiają, że poniekąd można go uznać za fanatyka - baśniowego rycerza w służbie dobra - cechy te jednak czasami mogą sią obrócić przeciwko temu, co zamierza z dobrych pobudek.
Aurowidzenie III: Odkrył tę zdolność jeszcze w szkole. Najpierw jako coś dziwnego, co migało mu czasem na granicy wzroku. Z czasem nauczył się rozpoznawać kolory aur i je interpretować. W pracy to dla niego cenne narzędzie.
Fale II: Uczył się fal od kiedy tylko miał taka możliwość, ponieważ od zawsze marzył o pracy w Ministerstwie Magii. Wiedział, że w sytuacjach kryzysowych ta umiejętność będzie bardzo przydatna i może uratować życie jemu lub komuś innemu.
Odwaga I: Nie odczuwa strachu, a odwaga to jego drugie imię.
Popularność 0: Kariera szachowa spowodowała, że stał się popularny w pewnych kręgach – głównie szachistów i szaradzistów.
Kompleks bohatera II: Musi ratować każdego zawsze i wszędzie. Tak już ma.
Lojalność organizacji II: Jest tak głęboko przekonany w słuszność swojej misji jako członek zakonu Feniksa, że wykonuje rozkazy tej organizacji niemal bezwarunkowo.
Nerwica natręctw I: Bardzo dba o higienę np. dokładne mycie rąk oraz o czystość i porządek swojego miejsca zamieszkania czy pracy.
Skrzat półkrwi I: Po prostu nie potrafi odmówić pomocy nikomu. Nawet nieznajomym.

Edukacja: Tiara przydziału przydzieliła go do Gryffindoru – tak jak kiedyś jego rodziców, co było dla niego powodem do dumy. Marząc o pracy w Ministerstwie Magii, z zapałem uczył się obrony przed czarną magią. Próbował też oklumencji, ale niestety nigdy nie udało mu się jej opanować. Nie był szczególnie przebojowy ani towarzyski – miał problem, żeby zagadać do dziewczyny, która mu się spodobała, ale szybko zyskał rozgłos jako mistrz szachów czarodziejów. Na szachownicy czuł się pewny, a w królewskiej grze nie miał sobie równych.
Doświadczenie: Zaraz po ukończeniu szkoły dostał się do Ministerstwa Magii i został członkiem Brygady Uderzeniowej. To była jego wymarzona praca – wymagająca, ale dająca satysfakcję. Z czasem zdobywał coraz więcej doświadczenia w terenie, ucząc się reagować szybko i skutecznie. Równolegle rozwijał swoją drugą pasję – szachy czarodziejów – w których odnosił coraz większe sukcesy, łącząc pracę i hobby z zaskakującą równowagą.
Aktualne miejsce pracy: Ministerstwo Magii, BUM
Cechy szczególne: Po lewej stronie tułowia posiada bliznę, po trafieniu czarem od nieprzyjaciela, podczas jednej z akcji.
Rozpoznawalność: Poziom V – Nie wyróżniał by się niczym, gdyby nie pokonał europejskiej czołówki szachistów-czarodziejów. Jednak tak jak i w świecie mugoli tak samo i w świecie czarodziejów szachy nie są popularną dyscypliną. Po prostu ludzie nie lubią myśleć. Jednak dzięki zwycięstwu w kilku prestiżowych turniejach w szachy czarodziejów, zdobył pewien rozgłos, przez zasługi dla swojego kraju.

Wskazówki dla Mistrza Gry

Otwarty na wszelkie sugestie ze strony MG. Chętnie dostosuję się do bieżącej narracji i świata gry.

Oto profil twojej postaci

Alistair Anderson – brytyjski czarodziej, absolwent Gryffindoru, obecnie pracownik Brygady Uderzeniowej Ministerstwa Magii. Z pozoru powściągliwy i uporządkowany, w rzeczywistości skrywa ogromne pokłady determinacji i wewnętrznego ognia. W młodości zasłynął jako wybitny szachista czarodziejów – dziś łączy umiejętność strategicznego myślenia z działaniami w terenie. Od zawsze kieruje się poczuciem obowiązku i potrzebą ochrony innych, co zaprowadziło go również do Zakonu Feniksa. Obdarzony darem aurowidzenia, analizuje ludzi z niezwykłą przenikliwością. Nie szuka rozgłosu, ale wie, kiedy trzeba działać – i nie zawaha się zrobić tego, co słuszne, nawet jeśli kosztuje go to więcej, niż chciałby przyznać.

Poznajmy się bliżej

♦ W lustrze Ain Eingarp widzę... siebie – spokojnego, bez strachu, siedzącego w cichym domu z szachownicą i świadomością, że nikomu nic nie grozi.
♦ Bogin przyjmuje przy mnie formę... zniszczonej Strażnicy i krzyku, że nikogo nie udało się uratować.
♦ Amortencja pachnie mi... ciepłym pergaminem, kurzem starych ksiąg i zapachem bergamotki w herbacie.
♦ Moje ulubione zaklęcie to... Protego Maxima – bo zanim zaatakujesz, najpierw chroń.
♦ Mój patronus przyjmuje formę... wilka – lojalnego, uważnego, wiernego swojej watasze.
♦ Wróżbiarstwo to dla mnie... trochę bajka, trochę intuicja – nie wszystko da się zmierzyć, nie wszystko zrozumieć.
♦ Czarna magia? Cóż... nie ma dla niej usprawiedliwienia. Każdy wybór ma konsekwencje.
♦ Za swoje największe osiągnięcie uważam... to, że nadal walczę. Mimo wszystkiego.
♦ Stoję po stronie... tych, którzy nie mają nikogo innego, kto by ich obronił.
♦ Moje serce należy do... Zakonu. Ale jeśli kiedyś znajdzie się ktoś, kto zrozumie ciszę bardziej niż słowa... Może i do niej.