Wychodzenie do ludzi, łatwe nie było. Za każdym razem musisz się oglądać, czy nikt Cię nie śledzi. Czy nie nastąpi niespodziewany atak. Nie mogli jednak siedzieć ciągle w zamknięciu. Jeżeli nie razem, Tristan mając w sobie więcej odwagi i zwalczywszy w sobie traumę ognia, czując się fizycznie znacznie lepiej, opuścił raz czy dwa mieszkanie w celu zrobienia zakupów żywnościowych i przede wszystkim, zdobycia mugolskiej prasy. Mieli z Olivią rozejrzeć się za nowym lokum dla siebie. Takim, własnym. Jak wymarzony dom na obrzeżach miasta. Gdzie mogliby żyć w spokoju i jednocześnie pracować. Starał się nie znikać na długo. Nie chcąc, aby Olivia się martwiła, wychodził gdy spała lub jej nie było. Teleportacja była zbawieniem. Dzięki temu szybko udawało mu się załatwić to co potrzebował.

Słysząc propozycję o wspólnym wyjściu, spojrzał na nią zaskoczony, ale też rozumiał powód takiej decyzji. Skinął głową w zgodzie. Nie bywał na Pokątnej od ataków. Ubrawszy się do wyjścia, w kurtkę, szalik i czapkę, zabrawszy ze sobą różdżkę, dokumenty i pieniądze, opuścił z Olivią mieszkanie i razem udali do Dziurawego Kotła.

Na miejscu, Ward rozejrzał się czujnie, instynktownie niczym auror. Jakby oceniał otoczenie, czy faktycznie są bezpieczni. Czy przebywający tutaj mieszkańcy, nie są za bardzo podejrzani. To mógł być przecież każdy. Ryzykował pojawianiem się w dzielnicach magicznych. Lecz Dziurawy Kocioł, był na tyłach łącznikiem świata dwóch społeczności.

Zamówienie grzańca pozostawił Olivii. Towarzysząc jej przy ladzie barowej. Przy okazji, znalazł wolny stolik pod ścianą. Gdy ukochana dokonała zamówienia, pokazał jej upatrzony kącik, czy chciałaby tutaj usiąść wypić, czy wolałaby pozostać przy barze?

Tristan bardzo poważnie podszedł do sprawy szukania dla nich miejsca zamieszkania. Przeglądając wiele ofert dostępnych na rynku nieruchomości. Szukał na tablicach ogłoszeń oraz w mugolskich urzędach. Im szybciej znajdą własny dach nad głową, tym bardziej mogliby zwolnić mieszkanie dla kogoś innego w potrzebie. Jednocześnie Ward spoglądał na oferty pracy w mugolskich stronach. Cokolwiek by znalazł, z jego wadą mowy mógłby nie zostać zatrudniony.

Jako miejsce spokojnego wypicia grzańca, wygrał stolik wskazany przez Tristana. Zajęli go, kiedy Olivia złożyła zamówienie i otrzymała je od razu. Czekając aż do niego dołączy, rozglądał się jeszcze po lokalu obserwacyjnie, jakby był na służbie aurorskiej. Wrócił spojrzeniem, gdy zapytała o stres na oglądanie nowego domu. Jego stres, nerwy bardziej dotyczyły miejsc magicznych, w obawie, że gdzieś może być śmierciożerca w cywilu i ich obserwować. W odpowiedzi, pokręcił głową, że nie jest zestresowany, czy nerwowy. To był inny lęk.

Przysunął do siebie kufel, czując się nieco lepiej, kiedy obok miał Olivię. Ukochaną, siedzącą tuż obok, że nie musiał martwić o jej bezpieczeństwo. Mogąc w każdej chwili zareagować, gdyby coś się znów miało wydarzyć.

Kolejne jej słowa, znów przywróciły go do rzeczywistości. Spojrzał na nią, a następnie na zawartość kufla.

"- Może w ten sposób chcą klientom poprawić nastrój? Przybliżyć okres świąt Yule? Albo, testują nowy przepis, aby mieć czas na zebranie zapasu składników?"
Odpowiedział w języku migowym, zastanawiając także nad tematem grzańca w październiku. Przypuszczeń może być o wiele więcej, niż to co wymienił.