Klątwa żywiołów

Legenda głosi, że ponad pięćset lat temu czarodziej z irlandzkich wędrownych klanów: Willius McCuinneagáin, postanowił ujarzmić energię płynącą z żywiołów i kształtować ją według swojej woli. Odłączył się od swojej społeczności, poświęcając życie na dziwaczne eksperymenty, które miałyby go doprowadzić do osiągnięcia tego celu. W końcu słuch o nim zaginął. Mówiono, że ostatnia z prób zakończyła się tragicznym w skutkach wchłonięciem wszystkich żywiołów, co przemieniło szaleńca w posąg. Ponoć wydarzyło się to w zamaskowanym magią kromlechu, wokół którego po dziś dzień zdarzają się dziwne anomalie i niekontrolowane wykwity surowej magii. Niestety, takich miejsc w Anglii jest całkiem sporo, dlatego też wciąż nie ustalono ani miejsca spoczynku McCuinneagáin'a, ani prawdziwości tego przekazu ustnego. Historia o tym z pewnością pozostałaby tylko anegdotką funkcjonującą, jako przestroga dla ambitnych badaczy limitów magii, gdyby nie fakt, że niewiele lat później wśród społeczności czarodziejów zaczęły pojawiać się dzieci napiętnowane jednym z żywiołów. U obciążonych klątwą w przypływie silnych emocji następowało niekontrolowane kształtowanie surowej magii, poddanej jednej z pięciu energii: ognia, wody, powietrza, ziemi albo lodu. Dziwną przypadłość określono od samego początku mianem „klątwy żywiołów”, a z czasem okazało się, że jest to klątwa dziedziczna. Z początkiem XX wieku połączono ją z badaniami McCuinneagáin'a i większość specjalistów jest zdania, że to on odpowiada za tę mutację, choć wciąż nie zostało to ostatecznie potwierdzone.

Dziedziczenie

Klątwa żywiołów jest nieprzewidywalna: nie ma żadnej pewności, że dziecko obciążonego będzie również obciążone. Anomalia potrafi być uśpiona przez trzy, nawet cztery pokolenia. W prowadzonych od niedawna przez badaczy spisach ludzi, których przekleństwo dotknęło na przestrzeni ostatnich pięciu wieków, bezskutecznie dopatrywano się prawidłowości i ewentualnego katalizatora, który determinowałby uśpienie oraz ponowną aktywację przekleństwa. Nie ma również zasady, która określałaby dziedziczność samego żywiołu: prawdopodobieństwo, że będzie to taki sam żywioł jak u poprzednika w rodzinie, jest takie samo jak w przypadku pozostałych żywiołów. Ze względu na rzadkość występowania, w rodzinach wielodzietnych odnotowano na całym świecie tylko dwa przypadki rodzeństwa, które musiało mierzyć się z tą klątwą jednocześnie. Szacuje się że 0.1% populacji czarodziejów w Wielkiej Brytanii może cierpieć na klątwę żywiołów. Część specjalistów wykazuje, że aż 4% populacji czarodziejów w Wielkiej Brytanii może cierpieć na przypadki klątwy uśpionej, a przez to nieaktywnej – rodziców, dziadków oraz rodzeństwo, w których przypadku nie doszło do aktywizacji przekleństwa.

Przebieg klątwy żywiołów

Pierwsza emanacja klątwy żywiołów przebiega zawsze w sposób gwałtowny i niszczycielski. Obciążony, który nie jest świadomy do tego czasu brzemienia, które przyjdzie mu nosić przez całe życie, w sposób nieuświadomiony zbiera i kumuluje w sobie surową magię, która znajduje ujście podczas doświadczenia wyjątkowo silnych stanów emocjonalnych. Nie musi to być zdarzenie traumatyczne: według świadectw chorych i ich bliskich, inicjacja w równym stopniu mogła być wywołana śmiercią bliskiego, strachem, gniewem ale też silną reakcją obrzydzenia czy euforią. Za czas pojawienia się pierwszych przejawów aktywności klątwy przyjmuje się okres dojrzewania między jedenastym a piętnastym rokiem życia. W przypadku młodszych dzieci eksperci odmawiają jednoznacznego progu wiekowego, ze względu na powszechne u nieletnich objawianie magicznego potencjału w ramach tzw. magii przypadkowej. W związku z powyższym, dopiero otrzymanie różdżki i podjęcie nauki kontroli nad surową magią wraz z gwałtownym przebiegiem pierwszej emanacji, uznaje się za punkt wyjścia do diagnozowania tej przypadłości. Możliwe jest również wystąpienie znaczących odchyłów w kwestii górnej granicy wieku. Wyróżnia się takie czynniki jak: wczesne rozwinięcie ponadprzeciętnych zdolności magicznych w dziedzinie Kształtowania, zapadnięcie na inne choroby lub klątwy świata czarodziejów lub biologicznie uwarunkowaną psychopatię uniemożliwiającą nadmierne odczuwanie. Są to jednak przypadki odosobnione, nie należy więc przyjmować ich za normę tego schorzenia. Oficjalne zdiagnozowanie chorego odbywa się podczas serii konsultacji medycznych w certyfikowanych placówkach leczniczych pokroju Kliniki św. Munga w Londynie. Warto pamiętać o tym, że zagraniczne ośrodki medyczne mogą mieć ograniczoną wiedzę na temat specyfiki klątwy żywiołów z uwagi na to, że 90% przypadków zostało zdiagnozowanych na terenie Wielkiej Brytanii.

Leczenie

W przeszłości, w celach prewencyjnych, aby uniknąć ofiar i szkód, które mogły przydarzyć się podczas niekontrolowanych ataków klątwy żywiołów, obciążonych separowano od społeczności lub zabijano. Dosyć szybko zaczęto jednak teoretyzować, że w celu opanowania schorzenia, należy pracować nad uniemożliwieniem choremu odczuwania skrajnych stanów emocjonalnych, które stanowią wyzwalacz groźnych emanacji. Poza drastycznymi ingerencjami w mózg obciążonych, podejmowano różne mniej inwazyjne próby tego typu: surowy trening stoicyzmu, medytacje, warunkowanie dzieci do nieodczuwania, przy wsparciu medykamentów uspokajających, mikstur wyciszających i usypiających. Obecnie zamiast izolować chorych, sugeruje się ich integrację ze społeczeństwem w imię zasady, że większy kontakt ze stresorami zwiększa poziom tolerancji na nie. Chorych zachęca się do treningów magii, z naciskiem na wykorzystywanie zaklęć żywiołów, celem wyzbycia się nadmiaru magazynowanej nieustannie energii. Oprócz tego zaleca się udział w terapiach i aktywnościach pozwalających na lepsze zrozumienie samego siebie, co sprzyja opanowaniu własnych emocji i regulowaniu ich przed osiągnięciem poziomu krytycznego. Na obecną chwilę nie istnieje skuteczne lekarstwo na klątwę żywiołów.

Reputacja w świecie czarodziejów

Chociaż niespodziewane wybuchy magii żywiołów mogą wzbudzić brak zaufania tudzież strach, tak społeczność jednoznacznie nie piętnuje osób cierpiących na tę przypadłość. W związku z nieprzewidywalnością klątwy żywiołów osobom, które na nią cierpią, zakazuje się kontaktu z mugolską społecznością oraz przebywania w niemagicznych dzielnicach Londynu. Od tej zasady istnieją wyjątki: na wniosek obciążonego sędziowie Wizengamotu mogą wydawać bezterminowe pozwolenie, które jest jednak natychmiast cofane w przypadku jakiegokolwiek incydentu związanego ze złamaniem Międzynarodowego Kodeksu Tajności. Wystąpienie emanacji przy mugolach może poskutkować nałożeniem grzywny a nawet ograniczenia wolności, adekwatnie do poczynionych zniszczeń i ilości świadków, którzy po przesłuchaniu poddawani są działaniom amnezjatorów z Ministerstwa Magii. Obciążony klątwą zobowiązany jest poza przyjęciem kary, pokryć koszty ingerencji urzędników państwowych.   Nie jest prowadzony oficjalny, ministerialny rejestr chorych. Reprezentanci kowenu Whitecroft oraz osoby głęboko wierzące kultowi Matki mają najbardziej pozytywne (a czasem wręcz fanatyczne) podejście do Klątwy Żywiołów, odrzucając genezę  mccuinneagáinowską przyjętą w środowisku naukowym. Uznają przypadłość za błogosławieństwo bogini jako swoiste echo jej pierwszych aktów stworzenia. Osobom obciążonym klątwą zazwyczaj przypisuje się niemalże mesjańskie przeznaczenie, które może potencjalnie zmienić tor nadchodzących wydarzeń dzięki swojemu bezpośredniemu połączeniu z Matką.

Mechanika klątwy żywiołów

Postać cierpiąca na klątwę żywiołów nosi piętno jednego żywiołu z puli: ogień, woda, powietrze, ziemia, lód. Jest zobowiązana do dobrania związanej z nim przewagi Atak żywiołu. Należy zwrócić uwagę, że poziom kontroli, jaki dana postać może osiągnąć nad swoimi niestandardowymi mocami, zależy od jej doświadczenia w magii Kształtowania. Im bardziej biegła jest w tej dziedzinie, tym mniej reperkusji napotka podczas swoich działań fabularnych.

Przewaga – Atak żywiołu ✶
Waga	Fabularny i mechaniczny opis	Rzut
II	Dotknięty klątwą, odczuwający silne emocje (w pełnym przekroju: strach, odraza, gniew, ale też euforia i ekscytacja), musi rzucić kością na niekontrolowaną emanację związaną z żywiołem, którego piętno nosi. Interpretacja rzutu Krytyczna porażka – Całkowicie straciłeś kontrolę. Wokół ciebie, w obrębie dwóch metrów następuje agresywna emanacja żywiołu, która w sposób niekontrolowany atakuje wszystko i wszystkich, powodując ból i rany również u ciebie. Akcja nieudana – Wokół Ciebie w obrębie metra następuje agresywna emanacja żywiołu, która w sposób niekontrolowany atakuje wszystko i wszystkich, powodując ból i rany również u ciebie. Słaby sukces – Udało ci się powstrzymać atak żywiołu, rozprowadzając jego energię. Sukces – Uzyskałeś kontrolę nad żywiołem: decydujesz, czy powstrzymujesz atak żywiołu, rozprowadzając jego energię, czy uwalniasz ją pod postacią łagodnej emanacji. Żywioł będzie groźny dla wybranej osoby z otoczenia, ale tylko wtedy, kiedy tego zechcesz. Krytyczny sukces – Uzyskałeś pełną kontrolę nad żywiołem: decydujesz, czy powstrzymujesz atak żywiołu, rozprowadzając jego energię, czy uwalniasz ją pod postacią łagodnej lub agresywnej emanacji. Żywioł będzie groźny dla wybranych osób z otoczenia, ale tylko wtedy, kiedy tego zechcesz.	Kształtowanie

Poniżej znajduje się tabela przykładowych emanacji. Opis emanacji może różnić się od opisanych. Tabela ma na celu zobrazowanie skali.

Dodatkowe możliwości

Poniżej prezentowany jest zestaw przewag i zawad, które każdy obarczony klątwą może dobrać dobrowolnie wedle swojego uznania.

Przewaga – Piętno okiełznane
Waga	Fabularny i mechaniczny opis
I	Możesz bez użycia różdżki kształtować niegroźne emanacje żywiołu związanego z piętnem.

Przewaga – Piorunochron
Waga	Fabularny i mechaniczny opis
II	Zestroiłeś się ze swoim żywiołem i potrafisz przekształcać go w energię, którą możesz rozproszyć. Posiadasz +15 do rzutu rozproszenia zaklęć ofensywnych opartych na żywiole, którego nosisz piętno. Potrafisz też rozpraszać naturalne zjawiska, tak jakby były zaklęciem, na przykład gasisz niewielkie pożary, odparowujesz wodę, tłumisz gwałtowne podmuchy wiatru na ograniczonym obszarze, pozbawiasz energię rośliny doprowadzając je do zasuszenia, rozładowujesz wyładowania elektryczne.

Zawada – Żywiołak półkrwi
Waga	Fabularny i mechaniczny opis
I	Klątwa sprawiła, że żywioł obrósł cię permanentnie. Nie krzywdzi cię to w żaden sposób, stanowi jednak utrudnienie w integracji ze społecznością ze względu na wyraźny, widoczny gołym okiem efekt wizualny, który może wzmagać się wraz z emocjami.