Nie wszystko wróciło do normy, ale przynajmniej w magicznych dzielnicach prace szły o wiele lepiej. W końcu ludzie tam mieli do dyspozycji magię, a dzięki temu gruzy usuwały się niemal same, a budynki były odbudowywane. Rzemieślnicy pracowali w pocie czoła i robili co w ich mocy. Dobrze było widzieć, że wszystko powoli wracało do normy, chociaż to słowo i tak brzmiało nieco na wyrost. Przecież nic po Spalonej Nocy nie mogło być już normalne.

Życie toczyło się dalej i może gdyby Atreus posiadał w sobie odrobinę refleksji, pomyślałby że skoro mieli ochotę bawić się w wynajdywanie prezencików, buszując po sklepach przy Pokątnej, to niewątpliwie należeli do uprzywilejowanej klasy. Zamiast jednak nad tym rozmyślać, palił sobie spokojnie papierosa, idąc obok Brenny i spoglądając w błyszczące, wypolerowane witryny.

- Tak sobie myślę, że chyba lepiej złapać wszystko i potem obejrzeć na raz - odpowiedział, kiedy już wyszli ze sklepu zoologicznego, zaopatrzeni w rachunek za klatkę i wszystkie inne szpargały dla młodego ptaka. Przynajmniej to mieli już z głowy i wystarczyło tylko potem odebrać, kiedy będą już mieli wracać. W sumie wciąż zastanawiał się, jak tę ptaszynę przetransportuje z niemagicznego do swojego domu, bo chyba nie mógł się ot tak teleportować. Najwyżej złapie Błędnego Rycerza, no bo przecież wsiąść na miotłę nie mógł, a fiuu też wydawało się takie... no turbulentne. - Oh, dziękuję bardzo za te zapewnienia. Doceniam. Ja nic ci nie będę obiecywał, bo nie chcę ograniczać mojej twórczości - uśmiechnął się do niej. - To co, za pół godziny zbiórka tutaj? - nie był do końca taki pewien, czy trzydzieści minut to był optymalny czas, ale po chwili zastanowienia doszedł chyba do wniosku, że im mniej mieli czasu tym lepiej. Dzięki temu nie mogli zanadto rozmyślać nad tym, czy sięgali po odpowiednią pamiątkę. Musieli się zdać na instynkt, czy co oni tam mieli.

Może i coś było w tym, ze gdyby dać im na zwiedzanie sklepów nieco więcej czasu, to on jeszcze byłby gotowy znudzić się tym okropnie. Łażenie po sklepach i oglądanie głupotek nigdy przesadnie nie było jego domeną, no chyba że była mowa o jarmarcznych, sezonowych wystawkach. To było zupełnie coś innego i był w tym jakiś świąteczny czar. O, tradycja, to chyba było dobre słowo, bo przecież zawsze chodził tam z rodzeństwem lub kuzynostwem. Najczęściej jednak chodził tam z Florence i tego typu atrakcje kojarzyły mu się właśnie z nią. Niezwykle ciężko mu było przyjąć do wiadomości, że Lammas było ostatnim świętem, które mógł spędził razem z nią i przez to Mabon wydawało mu się takie... wyblakłe. Puste, odległe i jakby wymuszone. Brakowało odpowiedniej ilości chaosu, która zwykła towarzyszyć rodzinnym spotkaniom. Było zbyt spokojnie, matka nie była taka sama i ojciec też. Kurwa, nikt nie był taki sam i nie było szans, by to kiedykolwiek się pewnie zmieniło.
Odsunął od siebie nieprzyjemne myśli szybko i niemal wręcz automatycznie. Nauczył się to robić aż za dobrze i czasem z tego powodu czuł zwyczajne wyrzuty sumienia. Nie mógł jednak pochylać się nad tym zbyt długo, a na pewno już nie teraz, kiedy mieli rozejść się na swoje strony, żeby przetrzepać pobliskie sklepy w poszukiwaniu... czegoś. Jeśli Brenna faktycznie miała już jakieś plany co do tego, gdzie powinna zawitać, to on miał całe zero przemyśleń w tym temacie.

- Oczywiście. Wiggenowy, bandaż i maść na siniaki wcale nie brzmi tak źle, prawda? - prychnął rozbawiony, zerkając na nią. - Nie nie, takie z kieszeni się nie liczą. Muszą być nowe - sam mógł jej pewnie wyciągnąć coś zapobiegawczego. Jakiś eliksir na ogień, to tak dla przykładu. Po tym jak go śmierciożerca przeczołgał przez ogień, to akurat miał taki przy sobie bardzo często. Podczas Spalonej Nocy niewątpliwie mu się to przydało, bo dzięki temu uniknął poparzeń kiedy wyciągał z płomieni Greengrass.

- Pół godziny - przytaknął i odwrócił się w swoją stronę. Pomysł tego całego wyławiania prezentów ze sklepowych witryn, przyszedł chyba odrobinę za szybko i bez pomyślunku, jak z resztą bardzo dużo rzeczy, które robił w swoim życiu Atreus. Zamiast też pomknąć w jedną z bocznych uliczek, on ruszył wzdłuż tej przy której znajdował się sklep zoologiczny, z którego przed chwilą wyszli. Te bandaże, maści na siniaki i eliksiry wiggenowe wcale nie były takie głupie i aż kusiło go nieco z przekory zajrzeć do jakiejś apteki, która by mu się po drodze nawinęła. Jak na zawołanie poczuł charakterystyczny zapach wytworów eliksiralnych, który dało się podłapać od mijanych drzwi. Szyld dumnie poświadczał o tym, że trzy schodki prowadziły do krainy pierwszej pomocy, syropków na kaszel czy specyfików na poważniejsze dolegliwości, ale Bulstrode uśmiechnął się tylko i ruszył dalej, zwalczając zakusy. Minął jeszcze parę sklepów; jubilera, kwiaciarnię czy jakąś przesadnie drogą księgarnie, ostatecznie decydując się na wejście do antykwariatu, który na Pokątnej stał chyba od zawsze. Wnętrze pachniało starociami, chociaż nie w ten posępny i przygnębiający sposób który sugerował, że wszystko wewnątrz zdążyło pokryć się grubą warstwą kurzu. Albo wszystkie trzy rzeczy znajdzie tutaj, albo faktycznie wróci się do tej głupiej apteki.

Różowy bandaż brzmiał dla niego niemal oklepanie, no bo był mega dziewczyński i wydawał się pierwszą opcją po którą sięgała głowa w poszukiwaniu jakiejś nietypowej odmiany. Może lepszy byłby w kwiatki, albo jakieś inne romby - po prawdzie to Atreus nawet nie był pewien jak daleko posunęła się technika robienia bandaży, bo w Mungu zwykle owijali człowieka zwykłymi białymi.

Brenna jeszcze gotowa by się zdziwić, bo pewnie z braku laku by nawet przeczytał ten romans, gdyby mu coś takiego zafundowała. Momentami wybierał wszystko, tylko nie pisanie tych durnych raportów, a szczególnie teraz, kiedy miał na głowie bieganie po innych departamentach za pieniędzmi, jakoś tak uzupełnianie oklepanych rubryczek wydawało mu się jeszcze cięższe. Ale powiedział Harper, że on wszystko ogarnie, więc musiał chociaż odrobinę ograniczyć ewentualne marudzenie. W końcu cała inicjatywa, to był też jego pomysł, jakby nie patrzeć.

Znalezienie w podstarzałym antykwariacie okazało się chyba strzałem w dziesiątkę, a przynajmniej Bulstrode nie zamierzał sądzić inaczej. Regały i stoliki uginały się od klasycznych rzeczy jak książki, obrazy czy niewielkie figurki. Pełno tu było też czegoś, co nazwałby zbiorowo rupieciami i durnostojkami, które swoje miejsce w cudzych domach znajdowały przede wszystkim po to, żeby zbierać kurz. Były też całe meble, małe i duże, ale niestety nie miał chyba w sobie na tyle samozaparcia, żeby przez Pokątną w drodze powrotnej paradować ze stolikiem czy inną fikuśną lampą albo zestawem poduszek. Pozostawało więc wszystko to co można było łatwo zgarnąć do kieszeni. Było poręczne, może trochę głupie, ale przecież o nic mądrego w tym całym wyzwaniu chodziło. Kiedy już udało mu się zagarnąć trzy obiecane przedmioty, poprosił o opakowanie ich i ruszył w drogę powrotną.

Po drodze postanowił wejść do sklepu ze słodyczami, gdzie kupił kartę z czekoladową żabą. Pamiętał, ze Brenna je zbierała, więc stwierdził że niech ma jako bonus. Może bo chciał być zwyczajnie miły, a może by przykryć ewentualne potknięcia w upominkach. Tak uzbrojony kontynuował drogę do punktu zbiórki. Longbottom wrócenie zabrało 27 minut, jemu 32, chociaż ciężko było to zaliczać do spóźnienia czy naruszenia ram czasowych.

- Wszystko masz i nie oszukiwałaś? - uśmiechnął się do niej lekko, ściskając pod pachą niewielki pakunek owinięty w szary papier i obwiązany sznurkiem.

Może i miała odrobinę racji, bo w sumie on też by się do niczego nie przyznawał. Oszukiwane czy nie, prezenty wciąż pozostawały prezentami którymi należało się podzielić i kiedy Brenna wyciągnęła tę swoją książkę, Atreus mimowolnie ściągnął nieco brwi. Nawet nie na to, że była to książka, a raczej na to co było na okładce i naj brzmiał tytuł. Pozycja brzmiało raczej jak coś, co znalazłoby miejsce w biblioteczce Basiliusa, a nie każdego szanującego się faceta. Przez moment więc zawahał się wyraźnie i może nawet odetchnął z ulgą kiedy okazało się że to nie dla niego.

- Nie pamiętam - odpowiedział, zgodnie z prawdą zresztą. Dzielenie się wrażeniami i przemyśleniami jakoś umknęło mu w natłoku innych obowiązków. Książkę którą od niej dostał, z miejsca obrócił w dłoniach, chcąc przelecieć spojrzeniem jej opis znajdujący się na tylnej okładce. Słowa kluczowe wydawały się obiecujące, dlatego pokiwał głową i wsunął ją pod pachę. Potem było pudełeczko z zegarkiem, na które nawet się uśmiechnął lekko.

- Czy to jakaś sugestia do lepszego dysponowania czasem? - zapytał rozbawiony, po oględzinach wsuwając upominek do kieszeni. Trzeci prezento natomiast... a to było nawet ciekawe. Z pewnym zastanowieniem oglądał jak figurka poleciała ku górze na swojej miotełce, potem uważnie oglądając sobie herb który miała na plecach i wreszcie parsknął śmiechem. Ale może ciężko było mieć inne skojarzenia.

Wyciągnął swój własny pakunek spod pachy i podał jej go. W środku były dwie książki; specjalne, ekskluzywne wydanie dwóch tomów Diuny które do tej pory wyszło, a które jakiś czarodziej postanowił zilustrować magicznymi obrazkami, które ruszały się w rytm opowieści. Czerwie przecinały pustynie, omnitoptery sunęły po niebie i ukrop wręcz lał się z nieba.

Drugie co pojawiło się na tapecie było niewielkie pudełeczko. Z lakowanego drewna i zdobione, jak pewnie można było się spodziewać, motywem wieńca i płomienia na pokrywce. Po bokach znajdowały się wijące się porzeczki i bez, a kiedy puzderko zostało otworzone, okazało się że było pozytywką. Grała muzykę, którą słyszeli na plaży, ale jeśli mogli mieć obawy czy melodia nie miała okazać się tak samo zdradliwa jak wcześniej to najwyraźniej nie ona było problemem, a sam bard który im wtedy przygrywał.

Ostatnią rzeczą był kamień. Szary, chropowaty kamień, którego miejscami przecinały czerwonawe żyłki, urozmaicające jego fakturę. Atreus zaprezentował go z kamienną miną i nie wytłumaczył absolutnie nic w jego temacie.
- To co, zabieramy rzeczy i wracamy? - zapytał tylko, pchnąwszy drzwi do zoologicznego sklepu, by odebrać opłacone wcześniej zamówienie.