Prudence podążała za Ellie, powoli, nie spieszyła się jakoś szczególnie, bo wolałaby nie spaść z tych krętych schodów. Kiedyś, bardzo dawno temu spotkała ją ta przyjemność, o czym miała pamiętać do końca swojego żywota i zdecydowanie nie chciała tego powtarzać. Na samo wspomnienie o obitym tyłku i plecach zaczynała się krzywić. Znalazły się w salonie, który był wyjątkowo cichy, mrok ogarnął pomieszczenie. Nadchodziła noc, a była to idealna pora do rozmów. Miała wrażenie, że łatwiej wtedy wychodziły z niej słowa, jakby dzień i światło niosły ze sobą większą odpowiedzialność za to, co mówiła, chociaż przecież pora dnia nie miała jeśli o to chodzi żadnego znaczenia. Lubiła wieczory, to była chyba jej ulubiona część dnia, świat wydawał się zwalniać, było więcej czasu na ułożenie myśli.

- Zajmę się tym, za sekundę. - Nie było nic skomplikowanego w zapaleniu świec i znalezieniu kieliszków. To zadanie zdecydowanie nie miało jej przerosnąć, jednak na moment się oddaliła, poszła do łazienki, w której zamierzała bardzo dokładnie umyć swoje dłonie. Nie daj Merlinie, aby miała na nich teraz ślady ziemi, czy roślin. Nie miała nic przeciwko grzebaniu w ziemi, jednak należała do tych osób, które ceniły sobie porządek, bardzo dokładnie więc umyła swoje ręce. Spojrzała jeszcze na odbicie w lustrze i uśmiechnęła się sama do siebie. Ten dzień był naprawdę przyjemny, widziała, że jej twarz nabrała kolorów, nie była już tak przerażająco blada, jak jeszcze kilka dni temu, nie miała tych okropnych cieni pod oczami, a przecież prawie nie spała minionej nocy, najwyraźniej nie tylko sen był odpowiedzialny za to jak wyglądała.

Po krótkiej chwili wróciła do salonu, od razu ruszyła w kierunku świec, o których wspomniała Ellie. Zapaliła je jedna za drugą, później znalazła się przy kredensie i ostrożnie wyciągnęła z niego dwa kieliszki, te fikuśne, które zasugerowała jej babcia. Nie zamierzała psuć jej wizji na to, w jaki sposób miały oblewać jej małżeństwo.

Elli zdążyła zniknąć, Prudence podejrzewała, że udała się do piwnicy, wiedziała, że kobieta miała tam ukryte całkiem interesujące skarby, trunki, które czekały na to, by po nie sięgnąć, gdy w końcu nadarzy się ku temu odpowiednia okazja. Postanowiła usiąść przy stole, postawiła przed tym na nim dwa kieliszki, spoglądała na nie, bo światło bardzo ładnie się od nich odbijało.

Kobieta podeszła do niej trzymając w dłoni butelkę, nie miała pojęcia, co to był za trunek. Nie przyjrzała mu się szczególnie uważnie, jednak wiedziała, że to musiało być coś wyjątkowego. Obserwowała Ellie, kiedy ta zajęła się otworzeniem butelki, robiła to bardzo sprawnie, widać było, że ma sporo doświadczenia. Gdy korek znalazł się poza butelką w powietrzu roztoczyła się bardzo intensywna woń, zachęcająca do napicia się tego, co znajdowało się w środku. To musiało być naprawdę niezłe wino, ciekawe ile lat czekało na to, by znaleźć się w kieliszkach. Spoglądała na babcie, gdy ta zaczęła je rozlewać. Barwa była intensywna, tak samo jak zapach, pewnie i smak nie miał ich zawieść.

- Nigdy nie wspominałaś o tym, że masz przygotowane butelki po to, żeby świętować naszą zmianę stanu cywilnego. - Nie powinno jej to jednak zaskakiwać, Ellie zawsze miała w zanadrzu coś, co mogło ją zaskoczyć. Była pełna tajemnic, taki już jej urok.

- Możesz mieć pewność, że nic mu nie powiem, skoro ja nie wiedziałam wcześniej, to nie będę mu tego ułatwiać. - To byłoby nie w porządku. - Nie sądzę jednak, żeby szybko znalazł jakąś wybrankę, sama wiesz, że i on i ja jakoś nieszczególnie się tym interesowaliśmy. Musisz się więc zaopatrzyć w odpowiednią ilość herbaty. - Tak naprawdę nie miała pojęcia, czy istniał ktoś, przez kogo serce jej brata biło szybciej, nieszczególnie się przed sobą otwierali jeśli o to chodzi. Miała wrażenie, że kiedy byli młodsi łatwiej było im ze sobą rozmawiać. Dorosłość nieco to komplikowała, bo każdy się gdzieś spieszył, życzyła mu jednak tego, aby również odnalazł swoje szczęście, najlepiej jak najszybciej.

- Co racja to racja, niektóre rzeczy jednak warto utrzymywać w tajemnicy. - Nie miała wątpliwości, że znalazłby się jakiś amator, który postanowiłby sięgnąć po ten wyjątkowy alkohol. Właściwie więc nie dziwiła się Ellie, że nikomu o tym nie wspomniała, przynajmniej nie musiała się martwić o to, że któraś z butelek zostanie otworzona bez większej okazji, a widać, że zostały zakupione z konkretnego powodu.

- Podziwiam Cię jednak za to, że nic o tym nie wspomniałaś przez trzydzieści dwa lata mojego życia. - Nie, żeby wydawało jej się, iż babcia miała problemy z milczeniem, ale jednak były dość blisko, spędzała tu naprawdę wiele czasu i nie wiedziała o tym, co trzyma w swojej piwnicy. To było całkiem interesujące.

- Teraz będę się zastanawiać, która z nich ma jaki smak, wiesz, jak skosztuje się pierwszej to nachodzi ochota na kolejny taki wyjątkowy trunek, może to jest jakaś metoda na to, aby pojawiały się następne okazje. - Może niekoniecznie wykitowanie, czy skandal, ale inne? Te mniej zobowiązujące. W sumie jak się nad tym głębiej zastanowiła, to chyba póki co wystarczy jej ta pierwsza, być może jedyna jaką miała świętować z kobietą w ten sposób.

- Bardzo długo go praktykujesz, nie jestem przecież zbytnio młoda. - Miała swoje lata, spodziewała się więc, że tradycja sięga naprawdę zamierzchłych czasów. Prudence czasem zapominała, że Ellie żyła już dosyć sporo czasu. Jasne, miała sporo doświadczenia życiowego, zawsze była skora do rozmowy, udzielenia rady, jednak Prue zapominała o tym, że brało się to stąd, że chodziła po tym świecie naprawdę od dawna. Łatwo można było w przypadku tej kobiety zapomnieć o tym, ile właściwie miała lat.

- Tak, czasem chwilowe wyrzeczenia są niczym w przypadku tego, jaki mogą mieć wpływ na przyszłość. To całkiem miłe wiesz, świadomość, że myśleliście o dzieciach, o rodzinie, nie wiedząc w jaki sposób potoczy się życie. Byliście gotowi na celebrację czyichś wielkich dni, mam wrażenie, że to wcale nie jest szczególnie popularnym podejściem. - Było to naprawdę zaskakujące. Nie sądziła, aby często najbliżsi myśleli o tym, aby być gotowym na przyszłość.

- Miałaś jakieś przypuszczenia? - Przyglądała się babci przez krótką chwilę. Nigdy nie zastanawiała się, czy ona miała wobec nich jakieś oczekiwanie, czy chciała, żeby byli jacyś konkretnie i czy udało im się chociaż odrobinę temu dopasować. Z drugiej strony nie zakładałby, aby Ellie była jedną z takich osób, chociaż na pewno zastanawiała się kiedyś co z nich wyrośnie, to było całkiem naturalne.

- Tak, jest bardzo elegancka i właściwie myślę, że warto będzie ją kontynuować. - Uważała, że to było nie najgorszym pomysłem i mogła wprowadzić go również w swoje życie. Nie, żeby chciała się wciskać w to, co robiła babcia, ale wydawało jej się to na tyle eleganckie, że mogła wprowadzić to w życie i założonej przez siebie rodzinie. Nawet jeśli miałaby być tylko i wyłącznie dwuosobowa.

W końcu sięgnęła po ten fikuśny kieliszek pełen ciemnego trunku, zbliżyła go do ust i upiła niewielki łyk. Przymknęła na moment oczy, smak był bardzo intensywny, od razu można było wyczuć, że wino miało swoją wartość. Czy warto było wziąć ślub, aby poznać ten smak? Warto, oczywiście, że warto.

- Nie wiedziałam, że to tendencja naszej rodziny, Ty z dziadkiem też tak miałaś? - Przyglądała się uważnie kobiecie. W sumie nie powinno jej to dziwić jakoś specjalnie, prawda? Nie wypytywała też swoich rodziców o początek ich znajomości, ale uwierzyłaby w to bez mniejszego problemu, że z początku za sobą nie przepadali, byli przecież niczym ogień i woda.

- W sumie kto wie, może faktycznie tak będzie, ostatnio nie jesteśmy ze sobą zbyt blisko, więc nawet nie wiem, czy ktoś go mocno irytuje. - Być może warto było się zainteresować tematem, kto wie, może o czymś nie wiedziała, to było całkiem prawdopodobne.

- Na pewno kiedyś znajdzie się odpowiedni powód, nie będę jednak mu ułatwiać zadania, sam musi dowiedzieć się o istnieniu tej tradycji. - Wolałaby, aby tym powodem był ślub, a nie jakiś skandal towarzyski, z drugiej strony nigdy nie wiadomo, na pewno będzie czekać na to, by dowiedzieć się, co spowoduje wyciągnięcie jego butelki.