Prudence nie spodziewała się, że będzie miała sentyment właśnie do tego miejsca, ale jakoś tak się złożyło, że to na Nokturnie doszło do najbardziej niespodziewanej zmiany w jej życiu. Nie pasowała do otoczenia, ale wydawała się tym zupełnie nie przejmować. Czy właściwie ktokolwiek mógł się dopasować do Nokturnu? Tutaj każdy mógł być kimś, albo nikim, wszystko zależało od tego, czego ktoś potrzebował w danym momencie. Brnęła przed siebie w tych swoich idealnie wypastowanych pantofelkach, koszuli wystającej spod płaszcza, która była wyprasowana tak, że bardziej się nie dało, w miejscu, które odrzucało swoim obrzydliwym zapachem, pełnym mętów, ludzi spod ciemnej gwiazdy, gotowych sprzedać własną duszę za odpowiednią usługę i czuła się tutaj jak u siebie. Było to całkiem zabawne, zważając na jej idealną aparycję. Kolory, które wybierała jednak bardziej pasowały do tej części Londynu, jakby gdzieś podświadomie wiedziała która dzielnica stolicy jest jej najbliższa.

Benjy przystanął, nie zauważyła kiedy znaleźli się na Nokutnie, to przejście z części, w której większość czarodziejów czuła się najlepiej do tej mniej przyjemnej nie zostało przez nią zarejestrowane. Bywała tu wystarczająco często, aby nie robiło na niej wrażenia. Pamiętała swoje początki, nie należały one do najłatwiejszych dla kogoś jej pokroju, jednak bardzo szybko się uczyła, potrafiła się dostosować, więc z czasem po prostu przywykła do specyfiki Nokturnu. Nie wzbudzał w niej żadnych, większych emocji, był raczej po prostu niedocenianą przez większość częścią całości, którą tworzyła stolica. Może to i lepiej, że nie każdy próbował się tutaj odnaleźć, jeszcze stałby się dużo bardziej obleganym miejscem, a to mogłoby powodować pewne komplikacje w zdobywaniu przedmiotów, czy kontaktów na których jej zależało.

Jej mąż spoglądał na nią uważnie, mierzył ją wzrokiem, powoli. Odwdzięczyła mu się tym samym. Nadal nie mieli się dokąd spieszyć, mogli pozwolić sobie na takie przystanki, tutaj ludzie wydawali się zupełnie nie interesować tym, co robili, nikt nie zwracał na nich uwagi, w przeciwieństwie do Pokątnej, gdzie widziała na twarzach większości mijających ich przechodniów reakcje, które nie należały do szczególnie przyjemnych.

- A znasz miejsce, w którym można się lepiej bawić? - Odpowiedziała pytaniem na pytanie, chociaż nie wypadało tego robić, najwyraźniej jednak niespecjalnie się tym przejmowała.

- Nie sądzę, żeby gdziekolwiek w Londynie mieli ciekawsze przedmioty do kupienia, niż tutaj. Nigdy nie wiesz na co trafisz, co niesamowitego przywiózł ktoś z końca świata, co zabił. Jeśli to nie jest najlepszą rozrywką, to nie wiem, co innego nią jest. - Faktycznie, pewnie mało kto skłaniałby się do podobnych przemyśleń, jednak oni byli ulepieni z podobnej gliny, bywali tutaj, wiedzieli, czego można się spodziewać, nie obawiali się tego, co mogliby tu znaleźć, wręcz przeciwnie. To wszystko malowało jej się jako naprawdę doskonała zabawa. Nie miała wątpliwości co do tego, że na Pokątnej nie bawiliby się równie świetnie.

Pożary, które niemalże zrównały stolicę z ziemią wydawały się w ogóle nie dotrzeć do tej części Londynu, może chodziło o to, że i bez nich było tu paskudnie, a większość z budynków, kamienic była nadszarpnięta upływem mijającego czasu. Miało to swój urok, pewnie nie powiedziałaby tego na głos, ale naprawdę lubiła takie miejsca, w przeciwieństwie do tych idealnych, wymuskanych, te miały jakąś duszę, historię do opowiedzenia.

- Skoro to zakupy na wpół ciemno, to mam pomysł. - Była dzisiaj całkiem pozytywnie nastawiona do podejmowania spontanicznych decyzji, a więc zamierzała kontynuować zachowywanie się w ten sposób. - Wybierz liczbę, od pięciu do dwunastu. - Nie sądziła, aby był w stanie zapamiętać kolejność sklepików, czy miejsc, które mieli mijać. - Nie zastanawiaj się nad tym zbyt długo, to ma być szybka decyzja. - Dodała jeszcze. To nie tak, że zamierzała go pospieszać, ale trochę była ciekawa, gdzie wylądują i co tam znajdą, doskonale zdawała sobie sprawę z tego, że trudno było to określić na podstawie szyldów, czy witryn, bo te nigdy nie były w stanie określić, co może znajdować się w środku. Nie sądziła, że takie spontaniczne zakupy mogą sprawić jej tyle frajdy, jak widać jednak ciągle dowiadywała się o sobie czegoś nowego.

Do niektórych miejsc trzeba było się dostosować, zrozumieć je. Nokturn był jednym z nich. Warto było jednak poświęcić nieco czasu, aby poznać jego możliwości, szczególnie kiedy miało się dość jasno sprecyzowane zainteresowania. Pokątna przyjmowała wszystkich, wystarczyło sypnąć groszem, a można było tam kupić to, co mieniło się na witrynach sklepików. Nokturn wymagał czegoś więcej, odpowiedniego podejścia, czy dobrze trafionej oferty, nie wszystko można było tu kupić za gotówkę, to było bardzo interesujące w tym miejscu. Trzeba było nieco się nagimnastykować, aby dostać to, czego się chciało, wyjść z odpowiednią propozycją, która nie zawsze wiązała się tylko i wyłącznie z zawartością sakiewki. Czasem trzeba było trochę pokombinować, ale gra była warta świeczki, bo czarodzieje, którzy wybrali to miejsce do prowadzenia swoich przybytków posiadali zasoby, jakich nie można było znaleźć nigdzie indziej, trzeba było tylko odrobinę się postarać, aby znaleźli chęć podzielenia się tym, co mogli zaoferować. Nikt nie wypytywał, nie spoglądał krzywo, kiedy padały pytania o przedmioty, którymi nie powinni interesować się czarodzieje. Nikogo nie obchodziło to, co zamierzało się z tym zrobić.

Nie istniała tu potrzeba tłumaczenia się, czy strach przed tym, że ktoś mógłby dowiedzieć się czegoś, czego nie powinien. Każdy miał swoje sekrety, tajemnice, co wiązało się z tym, że nie próbował dociekać tego, jak wyglądało to u innych. Być może właśnie dzięki temu czuła się tutaj dobrze, nikt jej nie oceniał, nie oczekiwał odpowiedzi, mogła interesować się wszystkim i niczym, nikogo to nie obchodziło. Do tego można było tu znaleźć specjalistów od każdej dziedziny, nie teoretyków, raczej tych, którzy na co dzień musieli sobie radzić z różnymi odłamami magii, a to od takich osób można było nauczyć się najwięcej. Usługa za usługę, uważała to za całkiem niezły sposób negocjacji, wystarczyło tylko mieć coś do zaoferowania, na szczęście nigdy nie miała z tym problemu.

- Kilka? - Powtórzyła za nim, nie odrywając nadal od mężczyzny swojego spojrzenia. To brzmiało jak zachęta do tego, żeby odwiedzić każde z nich, skoro uważał, że były fajniejsze od tego miejsca... to pewnie tak było. - Zabierz mnie chociaż w jedno z nich, będę miała jakieś porównanie. - Chętnie by to sprawdziła, w dalekiej lub mniej dalekiej przyszłości. - Fakt, uroku też mu nie można odmówić. - Nie wydawało jej się, aby sporo osób by się z nimi zgodziło, jednak jej zdaniem mało kto był w stanie naprawdę docenić to otoczenie. Nokturn był surowy, nikt usilnie nie próbował kolorować tego miejsca, ubarwiać go, udawać, że coś było inne niż naprawdę. Można było wiedzieć, czego się po nim spodziewać, czyli tak właściwie, że można się było spodziewać dosłownie wszystkiego.

- Nawet nie musiałam jakoś specjalnie się starać. - Dodała, bo faktycznie uważała, że ludzie o jego profesji robili naprawdę wspaniałą robotę dostarczając tutaj te wszystkie skarby. - Tak właściwie to nigdy nie masz pewności, że towar trafi w odpowiednie ręce, z drugiej strony kto właściwie ma prawo oceniać to, czy były odpowiednie. - Podzieliła się jeszcze tym, co przeszło jej przez myśl. Wiadomo, że niektórzy ludzie korzystali z tego, co zostało sprowadzone po to, aby czynić zło, nie bez powodu kręcili się tu w większości czarnoksiężnicy, ale jakby się dłużej na tym zastanowiła to sama mogła zostać uznana za jednego z nich, nie wypadało więc oceniać, intencje były różne, każdy miał swoją moralność.

Nie wiedziała, czy uzna jej pomysł za dobry, ale postanowiła się nim podzielić. Dość szybko padła liczba, powinna się spodziewać tego, że nie będzie się nad tym zastanawiał, tylko niemalże od razu wyrzuci ją z siebie. Mogli więc ponownie ruszyć się z miejsca. Nie mieli konkretnego celu, pomysł, który padł nie miał żadnych konkretnych założeń, więc mogli wejść dosłownie wszędzie, co doskonale wpasowywało się w tę jej zabawę. - Dziewięć brzmi dobrze. - Powiedziałaby tak samo zapewne o każdej liczbie, ale mniejsza o to. Szła przed siebie, nadal trzymając go za dłoń. - Raz. - Odliczyła, kiedy minęli drzwi niewielkiego sklepiku, który znajdował się zaledwie po kilku krokach. Następnie szła dalej, kolejne drzwi - kolejna liczba. Każdą z nich mówiła w głos, gdy mijali kolejne sklepiki, mniejsze, lub większe, powoli zbliżali się do celu ich wędrówki, chociaż póki co sama nie wiedziała, co nim będzie. Nie, żeby się tym jakoś szczególnie przejmowała, wiedziała, że gdzie by nie weszli tam na pewno uda im się znaleźć coś ciekawego.

- Dziewięć. - Przystanęła, kiedy znaleźli się przed czymś co było zbiorem stoisk znajdujących się przy niewielkiej uliczce. - Niby to nie ma drzwi do tego miejsca, ale wydaje mi się, że powinniśmy wziąć je pod uwagę. - W końcu można było je uznać za coś na kształt sklepu, zresztą dawało więcej możliwości, bo było pełne różnych czarodziejów, co mogło spowodować, że ich zakupy będą ciekawsze.

- Wszystko zależy od tego jak potoczy się ten najbliższy wypad, istnieje prawdopodobieństwo, że może mi się spodobać, a nuż odnajdę w sobie chęć do odkrywania świata. - Zazwyczaj robiła to raczej w teorii. Miała ogromną wiedzę jednak nigdy nie ciągnęło ją do odwiedzania nieznanych miejsc. Być może potrzebowała w swoim życiu kogoś, kto byłby bodźcem do tego, aby to robić. Wcześniej raczej wiodła spokojne, ułożone życie, w którym nie było miejsca na spontaniczność. Powoli zaczynało się to zmieniać, doskonale zdawała sobie sprawę dlaczego. Benjy był pod tym względem jej zupełnym przeciwieństwem, większość swojego dorosłego życia spędził w drodze. Nie ukrywała, że jej to imponowało, nie każdy bowiem potrafiłby się odnaleźć w takiej sytuacji, a mu to wychodziło. Do tego dzięki niemu mogłaby trafić w najbardziej ciekawe miejsca, bo sporo już widział, wiedział, co mogłoby wzbudzić jej zainteresowanie, to brzmiało całkiem przekonująco, właściwie nie widziałaby żadnego problemu w tym, aby zobaczyć z nim nieco świata.

- Tak, wiem. Bardzo względne. - Kto właściwie miał prawo uznać, czy czyjeś ręce były odpowiednie, czy nie? No nikt. Wszystko zależało od punktu widzenia, a każdy miał swój, więc nie dało się raczej tego ocenić.

- Nie da się z tym nie zgodzić. - Nie powinno jej interesować kto, czego tutaj szukał, kiedy sama pojawiała się w tym miejscu w konkretnym celu. Miała swoje potrzeby, a, że nie wszystko można było regulować, bo niektórzy się tego bali, to trzeba było znaleźć metodę na to, aby realizować je jakoś inaczej. Nie przyglądała się mijanym ludziom, nie obchodziło jej to, czego tu szukali, doskonale wiedziała, jak działał ten świat, przecież gdyby tego nie wiedziała to sama by tu nie trafiła.

Ruszyli w końcu przed siebie. Benjy nie miał najmniejszego problemu, aby wziąć udział w tej śmiesznej grze, którą wymyśliła na poczekaniu. Zazwyczaj nie lubiła przypadków, tym razem jednak to wydawało jej się właściwe, pasowało do Nokturnu i do tego, co zamierzali zrobić. Kiedy wychodzili z domu nie miała żadnego konkretnego celu, to miał być tylko spacer bez celu, który zamienił się w spontaniczne zakupy, no - jeszcze nie, to dopiero miało się wydarzyć. Ustalili już jednak, że ten pomysł wcale nie był taki najgorszy. Mogli dzięki temu nadrobić braki, których wcześniej nie zauważyła, a jednak chyba istniały.

Odliczała w głos, mijali kolejne drzwi, jedne za drugimi, nadal szli przed siebie nie do końca wiedząc, gdzie przyjdzie im się zatrzymać, czuła dziwną ekscytację, najwyraźniej wcale nie musiała mieć wszystkiego pod kontrolą, z drugiej strony to nie było nic wielkiego, co złego mogłoby się wydarzyć, gdyby trafili w nieodpowiednie miejsce? Po prostu by je opuścili tak samo dyskretnie, jak się w nim znaleźli. Czasem dobrze było przestać trzymać się przyzwyczajeń. Uśmiech nie schodził jej z twarzy, bo naprawdę doskonale się bawiła.

Zatrzymali się przed wąską uliczką, tam właśnie padło dziewięć. Była pełna ściśniętych stoisk, które znajdowały się jedno przy drugim, nie miała pojęcia, co będą mogli tam znaleźć, ale to nie było ważne, na pewno trafią na coś odpowiedniego, wszędzie było można znaleźć coś co przykuwało wzrok, a na Nokturnie tym bardziej nie brakowało takich przedmiotów.

- Doskonale, faktycznie to miejsce może oferować większe możliwości. - Nie miała pojęcia ilu czarodziejów wystawiło się tutaj ze swoim dobytkiem, ale było ich naprawdę sporo. Sklepy jednak miały swoje ograniczenia, każdy specjalizował się w konkretnej branży, miała wrażenie, że tutaj będą mogli znaleźć wszystko, wydawało jej się to być całkiem atrakcyjne.

- Dobrze, skoro mamy już wybrane miejsce, to może powinniśmy jeszcze dogadać szczegóły tych naszych zakupów. Mamy kupić określoną ilość rzeczy. - Zamyśliła się na moment, nie chciała przesadzić, ale jeden przedmiot wydawał się jej być jednak trochę za małą liczbą. - Może trzy? Trzy rzeczy, wybieramy coś co chcemy sobie dać, co nam się przyda, co nam się ze sobą kojarzy? - Spojrzała na niego próbując wyczytać z jego twarzy, czy to co mówiła nie brzmi głupio, nie miała pojęcia, czy ten pomysł nie był nieodpowiedni.

- Z Tobą chyba nigdzie nie da się nudzić, więc nie wiem, czy to jest w miarodajny argument. - Tak naprawdę nie potrzebowali szczególnie oddalać się od miejsca zamieszkania by uniknąć nudy. Benjy miał w sobie coś takiego, że nawet najbardziej banalne miejsca wydawały się być w jego towarzystwie interesujące. Być może nie powinna się dzielić z nim tymi przemyśleniami, bo znowu wcale niedyskretnie łechtała jego ego, ale trudno, przecież to, co mówiła było prawdą. - Zapewne to się nigdy nie wydarzy, ale niech Ci będzie. - Nie miała wątpliwości, co do tego, że mieli o tym podobne zdanie, widziała to po wyrazie jego twarzy. Nie musiał wcale zabezpieczać się w ten sposób, bo mogła się spodziewać się tego, że miejsce, które wybierze na pewno okaże się ciekawym.

Zresztą wcale nietrudno będzie zaskoczyć Prudence, jako, że raczej rzadko opuszczała Londyn, to niewiele trzeba było, aby zrobić na niej większe wrażenie. Nigdy nie czuła specjalnej potrzeby aby to zmieniać, lubiła swoją stałość, poukładane życie, przynajmniej do tej pory. Być może ostatnio dopiero zaczęła dostrzegać, jak wiele ją omijało. Lepiej późno, niż wcale, czyż nie. Na szczęście miała przy sobie kogoś, kto miał za sobą sporo, kto bywał w naprawdę różnych częściach świata, co wiązało się z tym, że mogła pominąć drobne niepowodzenia podróżnicze i miejsca, które mogły rozczarować.

Póki co jednak warto było skupić się na tym, co mieli zamiar robić dzisiaj. Mogli razem odkryć na nowo Nokturn, jakby faktycznie było tu coś nowego do zobaczenia, chociaż może właściwie... to wcale nie było takie oczywiste. Każdy kto się tutaj pojawiał miał inne cele, kojarzył inne miejsca, te z których przyszło mu korzystać. Ich powód bywania na Nokturnie był zupełnie inny, więc być może faktycznie miało w tym być coś odkrywczego.

Dzisiaj postawiła na losowość, co nie zdarzało się jej często. Pozwoliła sobie nieco ponieść się wyobraźni, Benjy na to przystał, dzięki temu mogli znaleźć się w dosłownie każdym przybytku, co było dość interesujące, nigdy nie wiadomo, co znajduje się za zamkniętymi drzwiami, szczególnie tutaj. Mijali kolejne kamienice, kolejne sklepiki, aż w końcu zatrzymali się przed wąską uliczką, pełną straganów uginających się pod ciężarem przedmiotów, które się na nich znajdowały. Rzuciła krótkie spojrzenie w tamtym kierunku, wygląda na to, że można było tu znaleźć dosłownie wszystko - nie mogło być lepiej, przecież na tym im zależało. To miała być tylko zabawa, nie szukali niczego konkretnego.

- Jakby nie patrzeć wszystko może być pamiątką? - Przeniosła spojrzenie na swojego męża. Miał rację co do tego miejsca, nikt tutaj nie owijał w bawełnę, raczej można było znaleźć na tym śmiesznym bazarze bardzo specyficzne przedmioty, co jednak ogromnie ją cieszyło. Na Pokątnej na pewno nie było miejsca równie odpowiednio zaopatrzonego.

- To dobrze, że brzmi dobrze. - Na szczęście nie uznał jej pomysłu za głupi. Trzy przedmioty - nie wydawało się to być jakoś mocno skomplikowanym zadaniem, na pewno uda jej się znaleźć coś, co mogłoby idealnie do niego pasować. Będzie musiała bardzo uważnie się rozejrzeć i wybrać coś najbardziej właściwego, trochę żałowała, że miały to być tylko trzy rzeczy, bo pewnie byłaby w stanie znaleźć ich więcej, jednak słowo się rzekło.

Mąż pociągnął ją za sobą w głąb uliczki, gdyby nie to, pewnie jeszcze przez kilka minut analizowałaby możliwości stojąc w miejscu, a tak będzie mogła po prostu przyjrzeć się wszystkiemu z bliska, co zdecydowanie było lepszym rozwiązaniem.

- Nie będziemy się dzisiaj przejmować semantyką. - To miało być spontaniczne, nie musieli ustalać żadnych zasad co do tego, jak ma wyglądać definicja przydatności. Po prostu całkiem miło będzie kupić sobie jakieś drobne upominki, skoro wcześniej nigdy tego nie robili. Nie, żeby była jakąś ogromną fanką zakupów, tym razem jednak naprawdę uważała to za wyśmienity pomysł.

- Żadnego kręcenia nosem, dobra, mamy jakiś limit czasowy, zdecydowanie potrzebuję limitu czasowego. - Wtedy będzie mogła się go trzymać, obawiała się bowiem, że istniała szansa na to, że przepadłaby między tymi stoiskami, oglądając bardzo dokładnie wszystko to, co wpadnie w jej ręce, a tego zdecydowanie lepiej byłoby uniknąć.

- Skłamałabym, gdybym powiedziała, że tak nie jest. - Wzruszyła jedynie ramionami, bo ponownie dała się złapać. Oczywiście, że nie zamierzał jej tego odpuścić, na pewno wyciągnie te słowa w najmniej odpowiednim momencie, ale być może właśnie na to liczyła. Sama mu podsuwała te wszystkie argumenty, które nie miały zostać zapomniane, zresztą przecież chciała, aby wiedział, że zajmował specjalne miejsce w jej świecie, była w stanie to udźwignąć, inaczej przecież nie dzieliłabym się tym z nim. Nie bez powodu to właśnie on znajdował się teraz przy niej, a nie ktoś zupełnie inny. Od zawsze tak było, kojarzył jej się z ogniem, który pochłaniał wszystko, co znajdowało się na jego drodze, nie dało się z nim nudzić, ona zaś miała w sobie więcej z wody, która niosła ze sobą łagodność i stagnację, nie widziała jednak nic złego w tym, aby od czasu do czasu pozwolić sobie na odrobinę szaleństwa.

- Fakt, to bardzo istotne, abyśmy tam dotarli. - Lustrowała go wzrokiem od stóp do głów, nie robiła tego od kilku minut, a że sam o tym wspomniał... to wypadało się upewnić, czy nadal miewał się dobrze, wszak to było jego pierwsze wyjście poza sypialnię od czasu tamtej niezapomnianej nocy. Nie wydawał się być szczególnie zmęczony, trzymał się na nogach, co sugerowało, że mogli zrealizować ten śmieszny plan, który zupełnie przypadkiem wymyśliła.

Nie wznosił sprzeciwu co do jej słów o tym, że każdy przedmiot mógł być pamiątką, nie sądziła, że mogłoby być inaczej. W jej przypadku dotykanie zupełnie obcych przedmiotów wiązało się z zaznajamianiem się z historiami różnych ludzi. Nigdy nie mogła mieć pewności, że coś, co wpadnie jej w ręce nie będzie pełne emocji. Najmniej atrakcyjny przedmiot, najbardziej niepozorny potrafił być wypełniony takimi przeżyciami, które szukały ujścia, miała szansę się o tym przekonać nieraz. W jej przypadku więc to było dość mocno skomplikowane, bo zdarzało jej się czuć to wszystko bardziej od większości ludzi. Wiedziała więc, że nie warto jest lekceważyć te niepozorne rzeczy, które nie zwracały uwagi.

Wchodzili coraz głębiej, aż dotarli do tej ślepej uliczki, gdzie znajdowała się masa stoisk, które mogli zacząć eksplorować. Przez niektórych to miejsce mogło być uznane za raj, i wcale jej to nie dziwiło. Miała wrażenie, że na tych straganach da się znaleźć wszystko, tylko czy uda jej się dostrzec coś, co będzie idealnie pasowało do niego? Cóż, będzie musiała się postarać, wiedziała, że chciała go zaskoczyć.

- Nie musisz mi tego dwa razy powtarzać. - Odwzajemniła uśmiech. Ugryzła się w język, bo chciała mu powiedzieć, że ostatnio widzi coraz więcej tych momentów, ale to mogło zabrzmieć źle, więc tego nie zrobiła, bo podobało jej się to, jak to w tej chwili wyglądało. Skoro tak to widział, to faktycznie miała zamiar wykorzystać te chwile, skoro już się przytrafiały. Przeniosła wzrok na najbliższe stoisko, jednak trudno jej było zawiesić spojrzenie na jednym przedmiocie, zbyt wiele z nich przyciągało jej uwagę. Wiedziała, że zadanie, które im wyznaczyła będzie trudne, zbyt wiele skarbów mogli tutaj znaleźć.

- To byłaby przesada. - Żartował, chyba? Tak jej się wydawało. Próbowała być spontaniczna, jednak potrzebowała jakichś reguł, bo inaczej mogło się to skończyć niekoniecznie tak jak powinno. Magiczne przedmioty ją fascynowały, wbrew pozorom na pewno łatwo byłoby jej się zatracić w tym miejscu, chciałaby dotknąć wszystkiego, sprawdzić jak działa, stąd ten limit czasowy wydawał się Prue być koniecznym.

- Nie wiem, czy powinniśmy się ścigać ze sobą skoro to sobie mamy sprawić przyjemność. - Powinno im chyba zależeć na tym, aby znaleźć coś jak najbardziej odpowiedniego dla drugiej połówki, ściganie się ze sobą mogłoby się zakończyć nietrafionymi prezentami, wybranymi na szybko - tego zdecydowanie wolała uniknąć. Skoro już postanowili się w to zaangażować, to miło by było gdyby zrobili to odpowiednio. - Lepiej z czasem, czy wystarczy nam pół godziny? - Spoglądała na niego uważnie, cóż pewnie w jego przypadku mogło być to nawet zbyt wiele czasu, jak dla niej pół godziny, jak na to miejsce, to było tyle, co nic, jednak nie chciała, aby przez godzinę tkwili w tej uliczce na Nokturnie. - W pół godziny można zrobić naprawdę wiele. - Mogło się wydawać, że próbuje przekonać sama siebie, że ta ilość czasu, którą wybrała jest odpowiednia.