Oficjalnie powołany w listopadzie 1972 roku rektor pierwszej państwowej uczelni wyższej, który podczas pierwszej kadencji stanął przed niełatwym zadaniem zarządzania istotną placówką, otwartą niedługo po krwawych zamachach znanych jako Spalona Noc. Spencer-Moon urodził się w Anglii w hrabstwie Somerset, jak większość Brytyjskich czarodziejów ukończył Szkołę Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie, gdzie pełnił funkcję prefekta Ravenclaw, a później prefekta naczelnego. Od początku wyróżniał się wśród rówieśników niesamowitą elokwencją i już jako nastolatek zasłynął w prasie jako organizator młodzieńczych debat na tematy wszelakie. Mimo kilkuletniej kariery naukowej i obiecującej oferty z Departamentu Tajemnic, Finneas w czasach mugolskiej wojny emigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie zaoferowano mu pracę w instytucie badawczym. Chociaż często odwiedzał rodzinne strony, ostatecznie przeprowadził się do Londynu dopiero w 1972 roku, a samo zdarzenie obiło się w mediach echem kontrowersji. Prasa zarzucała mu dużo: romans z Ministrą Magii, bankructwo zmuszające do chwytania się państwowych posad, brak obeznania w sytuacji Anglii mimo piastowanego stanowiska. Finneas reagował na zaczepki i niewybredne komentarze olbrzymim spokojem, często przegadując dziennikarzy i udowadniając niesamowite umiejętności retoryczne. Nie ulega wątpliwości opinii publicznej, że z wierzchu Spencer-Moon wygląda na kogoś kompetentnego: to dojrzały mag z tak długim doświadczeniem naukowym, iż co dowcipniejsi szepczą o zarobieniu na grantach naukowych więcej niż Kanclerz Skarbu na przekrętach podatkowych. Pojawił się jednak w Londynie tak nagle, że nie każdy potrafi uwierzyć w jego opowieści o chęci budowania silnego kraju i reformowania edukacji.
Ma 67 lat, według artykułów z Czarownicy jest zodiakalnym koziorożcem i jest żonaty. Z żoną Elżbietą z domu Hopke ma trójkę córek i jednego syna (wszyscy czworo pozostali w USA).