Siedzieli nad jeziorem. Było ciepło, właściwie to nie dało się wyczuć w powietrzu nadchodzącej jesieni. Słońce znajdowało się wysoko na horyzoncie i okropnie prażyło, jeszcze nie chyliło się ku zachodowi. Noc nie miała nadejść szybko.

Była dzisiaj w pracy, nie miała co do tego wątpliwości, wydawało jej się, że ktoś za nią chodził, przez cały dzień towarzyszyło jej takie dziwne uczucie, czasem po prostu pod skórą czuje się, że coś jest nie tak i to był jeden z takich dni. Gdy zamykała oczy widziała twarz chłopaka, który skrzyżował z nią swoje spojrzenie podczas pożarów, tego, który zabijał niewinnych. Nie miała pewności, czy to z nim powinna kojarzyć te dziwne uczucie, nie bez powodu jednak czuła niepokój, miała się czym martwić. Było lepiej, gdy w końcu znalazła się w Exmoor, tutaj raczej nikt nie powinien ich nawiedzić. Mało kto wiedział, gdzie zatrzymali się po tym, co wydarzyło się w Londynie.

Nie chciała marnować czasu, pewnie niewiele miało być podobnych dni, w sumie ten był dość dziwny, bo wyglądał jak środek lata, a nie jesień, ale nie zastanawiała się nad tym jakoś szczególnie, właśnie dlatego namówiła Benjy'ego na wizytę nad jeziorem, w sumie to może on ją namówił? Zresztą, czy to było istotne kto kogo wyciągnął z rezydencji.

Nie było to to samo jezioro, gdzie ostatnio został zaatakowany, oczywiście, że musiała się upewnić, że idą w inne miejsce, nie chciała zaliczyć powtórki z rozrywki, chociaż była niemalże pewna, że jej towarzysz pozbył się problemu, który wtedy im przeszkodził.

Było wyjątkowo cicho, usłyszeć mogli właściwie tylko liście drzew które kołysały się na wietrze oraz trel ptaków. Woda była wyjątkowo spokojna, jezioro pokrywała przejrzysta tafla. Prue nie pamiętała kiedy właściwie spędziła ostatnio tak dużo czasu na łonie natury, była to całkiem przyjemna zmiana, zapominała o tym, że czasem wystarczy zmiana otoczenia do tego, by poczuć się dużo lepiej. Miała wrażenie, że przez te kilka dni zrzuciła z siebie jakiś dziwny ciężar, który towarzyszył jej od lat. Dziwna sprawa.

- Przeniesienie się tutaj było w sumie nie najgorszym pomysłem. - Rzuciła cicho, naprawdę była wdzięczna za to, że pomyślano i o niej, bo przecież to wcale nie było takie oczywiste. Nie sądziła, że aż tak przyda jej się oderwanie od tego, co działo się w stolicy, raczej trzymała się miasta, a aktualnie naprawdę podobała jej się ta wiejska sielanka. No, dzięki temu też mieli szansę ustalić nieco faktów, które przez lata były niewyjaśnione, to był naprawdę dobry czas.

Prue poprawiła się nieco na kocu, przez co piasek znalazł się na jego brzegu, strzepała go ręką i wtedy usłyszała coś w lesie nieopodal, odwróciła głowę w tamtą stronę, drgnęła przy tym, może popadała w jakąś paranoję, przecież niemożliwe było to, że i tutaj ktoś miał za nimi podążać. Znajdowali się praktycznie na pustkowi, to musiało być jakieś zwierzę, na pewno to było jakieś zwierzę.

Nie spodziewała się tego, że przyjdzie taki moment, kiedy będzie czerpała przyjemność z siedzenia nad jeziorem. To nie było w jej stylu. Wolała chować się w ścianach swojego mieszkania, z dala od świata zaczytując się w kolejnych, grubych tomiskach. Tym razem jednak było inaczej, to trwało od kilku dni, zachowywała się trochę jakby odkryła jakieś kolejne uroki życia, które ignorowała od lat. Niby nie było to nic wielkiego, ale jednak robiło to na niej wrażenie. Dawno nie pozwalała sobie na coś takiego. Raczej twierdziła, że nie lubi słońca, wiatru, natury, co nie do końca chyba było prawdą. Wystarczyła odpowiednia osoba u boku, a wszystko mogło się zmienić.

Nie potrzebowali wiele do szczęścia. Nie sądziła, że uda jej się jeszcze kiedyś go spotkać, tym bardziej nie spodziewała się tego, że w ogóle będą mieli szansę naprostować ich relację, nie po tym wszystkim, co wydarzyło się w przeszłości. Jakimś cudem jednak udało im się to zrobić. Być może byli na tyle samotni, że próba dogadania się była dla nich najlepszą, możliwą opcją, to, że zawsze przyciągała ich do siebie jakaś dziwna siła na pewno tylko temu sprzyjało.

Jakoś tak się więc złożyło, że postanowili dać sobie szansę, na chwilę, stać się sobie znowu bliscy, bliżsi niż kiedykolwiek indziej, naprawdę wydawało jej się to być wyjątkowo właściwe, w końcu czuła, że wszystko między nimi wygląda tak jak powinno od samego początku, kiedy jeszcze nie mieli świadomości jak to nazwać, kiedy jeszcze byli niewinnymi dzieciakami, które nie potrafiły określić swoich uczuć.

- Kiedyś często nam się zdarzało to robić. - Znikać, razem, pałętać po różnych miejscach, z dala od innych ludzi. Przychodziło im to całkiem naturalnie. Nigdy nie zapomniała jak jej tego brakowało, bo przecież nie umiała zapominać, pamiętała wszystko, taki już był jej urok, a może przekleństwo.

Drgnęła, poczuła chłód na swojej skórze, mimo tego, że słońce nie przestawało prażyć, czuła, że coś nie gra, jakby ciało wiedziało, że nie może do końca się rozluźnić, sugerowało, że ma być czujna. Tyle, że przecież znajdowali się z dala od ludzi, raczej nikt nie powinien się tu plątać, chociaż, czy aby na pewno? Niepokoiło ją to tylko dlatego, że już wcześniej tego dnia miała wrażenie, że ktoś ją obserwuje. Na pewno jednak ta osoba nie dotarłaby tutaj, nikt przecież nie miał pojęcia o tym, gdzie aktualnie pomieszkiwała. Być może jej paranoja znowu dawała o sobie znać, to nie byłoby niczym nowym, zwłaszcza po tym, co wydarzyło się tamtej okropnej nocy.

- Myślisz, że łatwo jest się tutaj dostać? W sensie, czy dużo osób wie o tym miejscu? - Próbowała nieco wybadać grunt, przecież Benjy znał okolicę jak własną kieszeń w przeciwieństwie do niej. Być może w leśnym gąszczu czaiło się jakieś zwierzę, to było prawdopodobne, był przecież domem dla wielu stworzeń, istniała szansa, że zaniepokoiła je ich obecność.

Nie chciała jeszcze dzielić się tym, co czuła przez cały dzień, wolała nie wyjść na paranoiczkę, ale niepokój nie ustępował, ponownie przeniosła spojrzenie w stronę drzew, tyle, że nadal niczego nie widziała.

Otoczenie w którym się znajdowali nie było czymś normalnym dla Prudence. Raczej rzadko zapuszczała się na łono natury, nie przepadała za tym, nie należała do osób, które lubiły spędzać czas na świeżym powietrzu. Przynajmniej tak się jej wydawało. Większość życia spędziła w stolicy, unikała miejsc, w których coś mogło ją ugryźć, czy wleźć pod ubranie. to nie tak, że się tego obawiała, po prostu nauczyła się inaczej spędzać czas. Wcale nie przeszkadzał jej tłok, czy typowy dla miasta hałas.

Tak właściwie to zapomniała nawet, jak to jest siedzieć tak sobie gdzieś zupełnie beztrosko, było to całkiem miłą odmianą od codzienności. Łatwo było to tego przywyknąć, nie mogła jednak tego zrobić, musiała pamiętać, że niedługo wszystko wróci do normy, nawet jeśli wyjątkowo jej się to nie podobało. Szkoda było jednak marnować ten czas na to, by się nad tym zastanawiać. Próbowała cieszyć się chwilą, chociaż to też nie było dla niej typowym zachowaniem.

- Jak już się za coś zabieramy to zazwyczaj robimy to dobrze. - Nie dało się ukryć, że potrafili się zaangażować, w przyjaźń, nienawiść, cokolwiek by to nie było. W tej chwili starała się skupiać raczej na tych pozytywnych chwilach z przeszłości, nie warto bowiem było rozgrzebywać to, co nie poszło po ich myśli. Tym bardziej, że w końcu zaczęła rozumieć czym było to spowodowane, Prue niby była pamiętliwa, jednak nie brakowało jej wyrozumiałości. Szkoda, że tak późno dotarły do niej niektóre informacje, ale wtedy sama nie do końca chciała drążyć temat, bo była zraniona. Grunt, że w końcu wszystko sobie wyjaśnili.

Słońce nie przestawało prażyć, ten dzień był naprawdę wyjątkowy jak na wrzesień. Tak właściwie bardzo łatwo było zapomnieć o tym, że wakacje już minęły. Popołudnie było bardzo leniwe, co również było miłą odmianą, czuła, że to, co robią było właściwe, chociaż przecież raczej każdą wolną chwilę spędzała raczej na pracy, tej oficjalnej i mniej oficjalnej. Dawno nie miała tyle czasu dla siebie. Pożary trochę otworzyły jej oczy, właściwie to nie same pożary, a również jego obecność, łatwo było dzięki temu zmienić tok myślenia, zobaczyć, że inne rzeczy również mogą być ważne.

Wpatrywał się w nią, czuła na sobie jego wzrok. Zastanawiała się, jak ją widzi w tej chwili, czy patrzył na nią, tak jak ona zaczęła spoglądać na niego? Miała świadomość, że nie byli tymi samymi ludźmi co wcześniej, a jednak nadal potrafili do siebie dotrzeć. Dopuściła go do siebie bardzo szybko, co wcale jej nie dziwiło, miała do niego sentyment i to pewnie nigdy nie powinno się zmienić. Niektóre rzeczy po prostu były takie, a nie inne. Ich relacja różniła się w tej chwili od tego, co kiedyś ich łączyło, kto wiedział właściwie, czy gdyby nie byli tacy uparci, to wcześniej nie udałoby im się skończyć w podobnym miejscu. Nie mogła jednak się na tym skupiać, bo ustalili, że to było tylko chwilowe, mimo tego jednak czasem zastanawiała się nad tym, co by było gdyby, to było silniejsze od niej. Prudence spoglądała na jezioro, które było wyjątkowo spokojne, nie pojawiła się na nim nawet drobna fala.

Z rozmyślań wyrwał ją dźwięk który dochodził od strony drzew. Odruchowo się tam odwróciła, niczego jednak nie zobaczyła. Przypomniała sobie o tym, że miała wrażenie już wcześniej, że ktoś ją obserwował. Przez cały dzień towarzyszyło jej to dziwne uczucie, nie chciało jej się jednak wierzyć w to, że ktoś mógł się pofatygować aż tutaj, na to pustkowie. To było irracjonalne.

Podzieliła się swoimi obawami z Benjy'm, nie zrobiła tego jednak wprost, bo nie chciała wyjść na paranoiczkę, wolała podejść do tematu bardziej naokoło. - Czyli nie powinniśmy się martwić tym, że ktoś nas podgląda. - Jego słowa potwierdziły to, co jej się wydawało. Raczej niewiele osób wiedziało o tym miejscu, co powodowało, że powinni być tutaj bezpieczni. Nie mogła jednak pozbyć się tego dziwnego wrażenia, że ktoś ich podgląda.

Dostrzegła uśmiech na jego twarzy, to spowodowało, że spięte ramiona opadły. Nie powinna niczym się martwić, to co najgorsze było za nimi, powinni cieszyć się tym dniem. - Zresztą nawet, jeśli ktoś czai się w tych krzakach, to pewnie nie ma pojęcia z kim zadziera. - Dodała jeszcze, bo wiedziała, że bez względu na to, czy ktoś był w lesie, czy nie, to nie powinna się niczym martwić, bo przecież on był przy niej, a nie raz w ciągu kilku ostatnich dni udowodnił jej to, że mogła się czuć przy nim bezpiecznie.

- To prawda, ktoś musi. - Tak właściwie niczego nie musieli, jednak taką już mieli naturę, że jak im na czymś zależało to się w to odpowiednio angażowali. Tym razem mogło być to odebrane raczej jako coś pozytywnego, co było całkiem miłą odmianą. Nie spodziewała się, że tak łatwo przyjdzie jej przywyknąć do tej nowej rzeczywistości, w której nie strzelali w siebie piorunami z oczu, nie starali się jak najbardziej zranić tylko cieszyli się wspólnie spędzonym czasem. Nie zastanawiała się nad tym dlaczego tak szybko udało jej się zmienić nastawienie, powinna być ostrożniejsza, bo przecież mocno przez niego cierpiała, jednak miała do niego ogromny sentyment. Gdzieś w głębi duszy zawsze o tym wiedziała, tak po prostu było, bez względu na to, jak bardzo by chciała, aby było inaczej. Czas, który ostatnio razem spędzili był istną sielanką, nie rozmawiali o przyszłości, bo ta nie była im pisana, zamiast tego wykorzystywali teraźniejszość jak najbardziej się dało, to też było dla niej odmianą, do której zaczęła się przyzwyczajać, to nie wróżyło niczego dobrego, bo przecież doskonale zdawała sobie sprawę z tego, że nic co dobre nie trwa wiecznie, w końcu się skończy, ale o tym będzie myśleć kiedy indziej.

Dzisiaj zamierzała się nacieszyć tym wyjątkowym jesiennym dniem, chociaż dużo bardziej przypominał jedno z najcieplejszych, letnich popołudni, może nawet nie z tych, które zdarzają się w Wielkiej Brytanii, pogoda najwyraźniej chciała z nimi współpracować, zachęcała do zaszycia się tutaj z dala od świata, z dala od ludzi, tyle, że właśnie, co do tego, czy byli tutaj sami nie miała już pewności. Wydawało jej się bowiem, że usłyszała jakieś dźwięki dochodzące z okolicy drzew, które otaczały jezioro przy którym odpoczywali. Po tym dniu, kiedy czuła się obserwowana w różnych momentach nieco ją to zaniepokoiło. Właśnie dlatego postanowiła się tym podzielić z Benjy'm, nie sądziła, że zlekceważy jej słowa, gdyby niepokój był nieuzasadniony na pewno w odpowiedni sposób by ją uspokoił, nie zrobił jednak tego. Być może więc wcale sobie tego nie zwizualizowała?

Uśmiechnęła się, kiedy usłyszała słowa, które padły z jego ust. Lubiła tę pewność siebie, którą emanował, teraz lubiła, imponowała jej, kiedyś raczej okropnie denerwowała Prudence, ale wiadomo, że punkt widzenia zależy od punktu siedzenia, a teraz znajdowała się na tym kocu jako jego tymczasowa dziewczyna, więc mogła czerpać z tego korzyści. Czuła się przy nim wyjątkowo bezpiecznie, wiedziała, że jest w stanie zadbać o jej bezpieczeństwo. Nie musiała się bać tego, kto czaił się w krzakach, o ile w ogóle ktoś tam był.

- Myślisz, że to jest rozsądne? - Zapytała jeszcze, chociaż wiedziała, jakiej odpowiedzi mogła się spodziewać. Zresztą jeśli to zrobią będą mieli pewność, że nic nie czai się w tych krzakach. Nie było to wcale takim złym pomysłem, przynajmniej dalej będą mogli cieszyć się tym bardzo przyjemnym popołudniem, raczej wszystko było za tym, aby faktycznie poszli to sprawdzić.

- Tak właściwie to dobrze nam zrobi rozprostowanie kości. - Przejdą się, schowają na moment pod koronami drzew przed tym prażącym słońcem, póki co raczej widać było same pozytywy wynikające z tej idei. - Jeśli faktycznie ktoś się tam czai, to musimy dać mu popalić, warto, żeby zapamiętał, aby nie robić tego po raz kolejny. - Nie miała pojęcia kogo mogłoby frapować to, co robili tutaj razem, ani dlaczego chciał im się przyglądać, być może był to któryś z innych, tymczasowych mieszkańców posiadłości w Exmoor, chociaż wszyscy którzy tam przebywali nie byli zbytnio subtelni, raczej od razu postanowiliby pojawić się na twarzy i rzucić w ich kierunku jakiś uszczypliwy komentarz.

- To co, idziemy? - Nie czekała na odpowiedź, bo wiedziała, że podjęli już tę decyzję. Powoli podniosła się z koca, chwilę zajęło jej otrzepanie piasku z sukienki, nie lubiła plaż właśnie przez to, że te drobne ziarenka zawsze jakoś potrafiły się dostać pod ubranie.