Świat odrobinę mniej wirował, kiedy Benjy wziął ją na ręce i pomógł Prue w tej nie do końca równej walce z siłą grawitacji. Pozwoliła sobie nawet przymknąć oczy, nie musiała bowiem już w żaden sposób kontrolować tego, co się z nią działo, wiedziała, że przy nim jest bezpieczna, więc mogła w końcu odpuścić.

Jej ciało opadło na miękki narożnik. Mruknęła cicho pod nosem, nie do końca zadowolona z takiego rozwoju sytuacji, nigdzie nie było jej lepiej, niż w ramionach męża. Otworzyła oczy, gdy usłyszała jego pytanie. Pierwszą myślą było wino, nie wiedzieć czemu, wypiła go bowiem dość sporo u babci, nie do końca jednak wydawało jej się, aby podtrzymywanie tego stanu w jakim się znajdowała było dobrym pomysłem.

- Nie wjem, szy to dobry pomysł, abym o szymkolwiek teraz decydowała. - Doskonale zdawała sobie sprawę z tego, że nie była w najlepszej formie, a że wreszcie miała kogo słuchać, to zamierzała przyjąć tę sugestię. - Woda chyba jest najlepszym pomysłem. - Alkohol spowodował, że zrobiło jej się ciepło, nie do końca była pewna, czy przełknęłaby w tej chwili ciepłą herbatę.

Siedziała po turecku, oparta o brzeg narożnika, przyglądała się sufitowi, który delikatnie wirował, ciekawe, kiedy w końcu przestanie. Nie powinna była tyle pić, jednak nie umiała odmówić Ellie, była też pewna, że ona w tej chwili na pewno miała się lepiej od niej, potrafiła w siebie wlać okropne ilości alkoholu i nic jej nie było. Prue nie sądziła, że kiedykolwiek będzie w stanie jej dorównać, jakoś musiała to przeżyć.

- Wsale nie liczyłam, że o tym zapomnisz. - Uważała bowiem to, czego się dzisiaj dowiedziała za całkiem interesującą anegdotkę, niesamowite było też to, że nigdy nie wpadła na to, że jej babcia jest jedną z czystokrwistych, znaczy kiedyś była, bo teraz to nie do końca.

- W sumie to zależy. - Jak zawsze, punkt widzenia zależał od punktu siedzenia, czyż nie? Oparła sobie łokcie na kolanach i próbowała patrzeć na niego, obraz jednak ciągle trochę jej się rozmazywał przez co bujała się to w przód, to w tył, ciężko jej było utrzymać ciało w jednym punkcie.

- Wyobraź sobie, żeeeee - Zaczęła swoją opowieść, no opowieść to może zbyt wiele powiedziane. - Wyobraź sobie, że Ellie kiedyś wychowywała się, w sumie to urodziła się, no w sensie była Blackówną, zanim wyszła za mąż za mojego dziadka, rozumiesz? - Nazwisko Black było całkiem znane w czarodziejskim świecie, Benjy na pewno ich znał w poprzednim życiu. - Popełniła mezalians, wyszła za mąż za szklarza półkrwi, mojego dziadka. - Dodała jeszcze, jakby nie wiedział o kim mówi, chociaż na pewno wiedział, ale wydawało jej się istotne, żeby to podkreślić. - Uciekła przed tamtym światem, tak jak Ty, w sumie, to chyba nic obraźliwego, w sensie no wiesz jest trochę jak Ty, co nie? - Miała nadzieję, że zrozumie o jakie podobieństwo jej chodzi. - Ale ona nie usiekła, została tutaj. - Co uważała za całkiem odważne.

Kiwnęła jeszcze głową na znak, że ma takie samo zdanie. Woda zdecydowanie była w tej chwili najlepszym z możliwych wyborów, jej ciało powinno jej za to podziękować rano, chociaż mogło już być zbyt późno na tę ostatnią deskę ratunku. Jakoś będzie musiała sobie poradzić. Nie miewała raczej często podobnych epizodów, nie pozwalała sobie na takie wybryki, ale ten dzień był całkiem wyjątkowy. Miała w końcu co świętować, a że jej babcia ją do tego zachęcała, to jakoś tak wyszło, że zakończyło się to dla niej nie najlepiej.

Nie zamierzała jakoś usilnie pokazywać, że poradzi sobie sama w tej chwili. Nie było takiej potrzeby, Benjy wyraził chęć doprowadzenia jej do względnego porządku, ocalił ją przed otoczeniem, które miało ochotę nieco ją sponiewierać, zadbał o nią i zrobił to z własnej, nieprzymuszonej woli - nie było więc potrzeby by udowadniała mu teraz jaka to nie jest samodzielna. Nie musiała dłużej tego robić, co było całkiem miłą odmianą. Nawet sama świadomość, że w mieszkaniu był ktoś, kto mógł się nią zaopiekować, gdyby znalazła się tutaj w różnych stanach. Nie, żeby miała chęć zbyt często to powtarzać.

Świat nie chciał przestać wirować. Nie znosiła tego uczucia, ale nie mogła mieć do niego pretensji, bo sama to na siebie sprowadziła i chyba to ją w tej chwili najbardziej irytowało. Nie było to bowiem przyjemnym uczuciem, sufit nie chciał się zatrzymać, rozmywał jej się przed oczami przez co miała problem, aby usiedzieć w jednym miejscu. W końcu się poddała, zamknęła oczy i wylądowała na oparciu, jakby to mogło cokolwiek zmienić - niestety nie zadziałało to do końca, bo nadal czuła te nieszczęsne wirowanie, przynajmniej nie widziała przed oczami tych wszystkich fruwających kolorów.

- No, zależy, zależszy jak to odbierzesz. - Mówiła póki co nieco naokoło, nie przeszła do konkretów, zamierzała oczywiście to z siebie wyrzucić tego wieczora, może właśnie najlepiej po prostu bez zbędnego rozwijania się na tematem. Wiedziała, że skoro już o tym wspomniała, to będzie musiała to zrobić, bo Benjy łatwo nie odpuszczał, ale też uznała to po prostu za całkiem zabawne, dlatego dość szybko chciała mu przekazać, że coś wie, coś nowego, chociaż w sumie nie miało to w tym momencie praktycznie żadnego znaczenia, było bardziej ciekawostką historyczną, czy coś.

Później zaczęła mówić, w sumie to wypluła to wszystko z siebie, licząc na to, ze znajdzie w tym odrobinę ładu, bo mogła nieco się zamieszać, ale naprawdę chciała dobrze! Jej język jednak nie do końca nadążał za mózgiem, i nie był w stanie wszystkie płynnie powiedzieć. Musiał jej to wybaczyć.

- Widzisz podobieństwo, so nje? - Zapytała jeszcze, bo miała nadzieję, że nie odebrała tego jakoś pokracznie, jej zdaniem było dosyć spore, ale jak wiadomo każdy mógł to odczytać na swój sposób, była ciekawa więc zdania samego zainteresowanego.

Nie spodziewała się tego, że babka może mieć, aż takie tajemnice. W sumie nigdy jej jakoś nie wypytywała o przeszłość, słuchała tego, co miała jej do powiedzenia, ale nie zadawała niewygodnych pytań. Trochę tego żałowała, bo być może podzieliłaby się z nią tą wiedzą już wcześniej. Teraz jeszcze bardziej podziwiała Ellie, była buntowniczką z krwi i kości, podążyła za głosem serca zupełnie ignorując konsekwencje, które mogły się pojawić i wiodła naprawdę szczęśliwe życie wcale nie ukrywając się przed całym światem. Była naprawdę odważna, miała niesamowite szczęście, że to właśnie ona była jej babcią.

- Znaczy teoretysznie to jest dalej? - Uniosła głowę i wpatrywała się w swojego męża bardzo intensywnie, chociaż ciężko było jej utrzymać wzrok w jednej linii. - Nie da siem tak sałkiem tego pozbyś? - W jej żyłach w końcu płynęła krew Blacków, może nie utrzymywała z nimi kontaktu, postawiła się im, jednak nadal pochodziła właśnie od nich. - Nie wiem jak, tak po prostu? Kiedyś? Wychowywała się tam i tyle. - Wzruszyła jedynie ramionami, Ellie nie opowiedziała jej zbyt wiele na ten temat, bo pewnie nie uważała tego za szczególnie istotne, zresztą była Blackówną dawno temu, na pewno miało to jakiś wpływ na to jakim człowiekiem się stała. Widziała dużo więcej, potrafiła podchodzić do różnych tematów w nowatorski sposób zapewne dlatego, że kiedyś sama była trzymana pod kloszem. - Mój dźzsiadek musiał mieć w sobie duższo uroku. - Skoro kobieta postanowiła porzucić dla niego całe swoje dotychczasowe życie to nie było w ogóle innej opcji.

- So nje? Niesamowici byli. - Uśmiechnęła się zupełnie szczerze, naprawdę była dumna z tego, że jej dziadkowie tak po prostu pozwolili sobie podążać za swoim uczuciem, nie porzucili tego, zaakceptowali je i o nie walczyli, to wcale nie było takie typowe w ich popapranym świecie. - Dziadek szybko umarł, ale mieli trochę szczęścia. - Czasem wystarczyło te kilka lat razem, by wiedzieć jak to jest, oni byli tego doskonałym przykładem.

- To na pewno soś wyjaśnia, tak. - Co tak właściwie? Też aktualnie trudno jej było stwierdzić, ale nie myślała najjaśniej w tej chwili. Wypity alkohol całkiem skutecznie jej w tym przeszkadzał.

Nie spodziewała się nawet, że to, co powiedziała może wzbudzić w nim wspomnienia, do których nie chciał wracać. Była dzisiaj nieco oderwana od rzeczywistości, rzuciła to mimochodem, jakby nie miało żadnego znaczenia. - Nie ucieknę Ci. - Powiedziała jeszcze, aby zapewnić go, że nigdzie się nie wybierała. Nawet zresztą jeśli miałaby na to ochotę, to cóż, pewnie wirujący świat bardzo szybko pokazałby jej, że podjęcie próby nie ma sensu. Czuła się bezpiecznie na narożniku, więc zamierzała właśnie tam pozostać. - Tylko, ższe ja nie znam całej historii… - Rzuciła jeszcze, bo tak naprawdę wiedziała tyle, co nic.

Wrócił do niej w mgnieniu oka, ledwie zdążyła mrugnąć, a stał przed nią z butelką w dłoni. Wyciągnęła dłoń po to, by ją złapać, przy pierwszej próbie nie trafiła, przemknęła obok, ale druga zakończyła się sukcesem. Nie było z nią, aż tak źle. Niemalże od razu, wypiła duszkiem prawie połowę butelki. Potrzebowała tej wody.

- Dzięki. - Powiedziała jeszcze, po czym postawiła ją przy brzegu narożnika, trwało to chwilę, bo nieco się przy tym zamotała - ale nie spadła na podłogę, kolejny sukces tego wieczora.

- Kto wie, szym jeszcze nas zaskoczy, czasem się boję tej jej wszsyskich tajemnic, wiesz? - Nigdy nie wiadomo bowiem, czego można spodziewać się po Ellie. Jej rodzice na pewno o tym wiedzieli, ale również nie pisnęli nawet słowem, bardzo długo żyła w nieświadomości. Teraz to traktowała raczej jako nic nie znaczącą ciekawostkę, nie miało to żadnego wpływu na jej życie - chociaż może jeszcze bardziej zaczęła doceniać siłę jej babki, która okazywała się być coraz bardziej niesamowita.

Być może w tym co mówiła brakowało nieco ładu i składu, ale naprawdę starała się jak tylko mogła, aby to, co miała do powiedzenia przekazać jak najbardziej jasno potrafiła. Nie był to jednak jej najlepszy dzień, jej umysł był nieco zamglony przez wypity przez nią alkohol, jednak nie przestawała walczyć, to było przecież najważniejsze.

Nie było to dla niej typowe, nieczęsto doprowadzała się do podobnego stanu, ale to był całkiem wyjątkowy dzień. Nie miała przecież nigdy więcej przekazać Ellie, że wyszła za mąż, wypadało to odpowiednio celebrować. No więc teraz siedziała pijana w sztok na narożniku, świat nie przestawał jej wirować przed oczami, mimo wszystko była jednak bardzo szczęśliwa, niczego nie żałowała (przynajmniej jak na razie, rano pewnie nieco zmieni zdanie).

- To nis wielkiego, jak soś. - Dodała jeszcze, aby nieco go uspokoić. W sumie nie mógł wiedzieć, czego się spodziewać, a zrobiła wokół tego być może zupełnie niepotrzebnie taką dziwną otoczkę. Chciała się jednak podzielić z mężem tymi niesamowitymi rewelacjami, jakie przyszło jej usłyszeć od swojej babci. Poznała rodzinną tajemnicę, w sumie sama nie wiedziała, czy to była tajemnica, czy po prostu postanowili przemilczeć temat, nigdy nie wypytywała Ellie o jej młodość jakoś szczególnie, widziała, że niekoniecznie lubi mówić o tamtym okresie życia, więc nie ciągnęła jej za język. Dzisiaj jakoś tak wyszło, że dowiedziała się dlaczego tak było. Naprawdę nie spodziewała się tego, że jej babcia mogła pochodzić od Blacków, było to bardzo zaskakującą wiadomością, nie zareagowała jednak na te wiadomość jakoś wylewnie, nie wypytywała jej o szczegóły, po prostu to zaakceptowała, jakby była to najbardziej normalna rzecz na świecie.

Spoglądała na męża, chcąc dostrzec jego reakcję, nie było to jednak takie łatwe, bo jej percepcja w tej chwili nie była na najlepszym poziomie. Nadal rozmywał jej się jego obraz, po raz kolejny więc tego dnia musiała zmrużyć jedno oko, aby nie rozjeżdżał jej się za bardzo. To była naprawdę walka o życie, mimo, że już siedziała na tyłku i nie toczyła wojny z otoczeniem.

- To śmieszne, wiesz, nie spodziewałam się tego w ogóle. - Nie sądziła, że Ellie będzie w stanie ją czymś takim zaskoczyć. - Znaszy to w sumie nis nie zmienia, ale wiesz, mam wrażenie, że ona zawsze widziała duższo więcej. - Jej babcia była okropnie bystra i potrafiła doskonale odczytywać ludzi. Mogła podejrzewać, że już dawno wiedziała, co się między nimi dzieje, nie zdziwiłoby jej to wcale, zwłaszcza, że sama wspominała o tym, że relacja jej z dziadkiem na początku również była nieco burzliwa. Teraz jednak nie do końca miała siłę na analizowanie przeszłości, wolała się skupić na teraz, chociaż i to odrobinę ją przerastało przez ten stan upojenia alkoholowego.

- Ellie jest ZAJEBISTA, jestem szżczęściarą, ższe mam taką babcię. - Nie, żeby wcześniej miała na te temat inne zdanie, ale teraz zrozumiała jak bardzo silna musiała być, aby zupełnie odciąć się od swojej konserwatywnej rodziny, porzucić wszystko, co miała i podążyć za swoimi marzeniami z podniesioną głową.

- Jesteśmy niesamowici, to prawda, przynajmniej część z nas. - Dodała całkiem poważnie. Być może nie było to regułą, ale może faktycznie w jego słowach był jakiś sens. Czego to miłość nie robiła z ludźmi, zabawne, że poniekąd powtórzyli los jej dziadków. Być może, gdyby wcześniej otworzyli oczy to doszłoby do tego dużo wcześniej, w sumie nigdy nie wiadomo, czy byłoby to dla nich korzystne, grunt, że w końcu się odnaleźli. Uśmiechnęła się sama do siebie, była zadowolona z tego, jak potoczyła się ich burzliwa historia.

- Nigdy go nie poznałam, ale myślę, że masz rację. - Jej dziadek musiał naprawdę mieć w sobie coś wyjątkowego, że skłonił kogoś jak Ellie do tego, aby porzuciła całe swoje życie. W sumie nie dziwiła się, że jej babcia miała takie podejście, a nie inne do tego co się wokół niej działo. Nigdy nie przejmowała się konwenansami, czy opinią innych, zawsze robiła to na co miała ochotę i zachęcała innych do tego, aby podążali za głosem serca.

- Myślę, że w jakimkolwiek stanie bym się nie znajdowała, to zawsze byś mnie dogonił, co jest trochę nie fair. - Był zdecydowanie zwinniejszy od niej, do tego na jego jeden krok pewnie składało się jej pięć. Nie miała szansy z tym walczyć w żaden sposób.

- Mówiła, że na początku strasznie ją wkurzał, wiesz? - To wydawało jej się być całkiem interesujące. Jak łatwo było przejść od irytacji do czegoś zupełnie temu przeciwnego, chociaż z drugiej strony, może właśnie o to chodziło, by wzbudzać w drugiej osobie silne emocje, bardzo łatwo było zmienić je na zupełnie inne, równie silne. Coś o tym przecież wiedziała, obojętność była najgorsza. - Coś mi to przypomina. - Dodała jeszcze uśmiechając się przy tym. Nie był to może najbardziej uroczy uśmiech z możliwych, jednak widać było, że jest całkiem zadowolona.

Oddalił się na chwilę, która minęła jej wyjątkowo ekspresowo. Miała delikatny problem z tym, aby złapać butelkę z wodą, którą jej dostarczył, ale w końcu udało jej się to zrobić. Całkiem miło było pozwolić komuś o siebie zadbać, nie musiała na siłę udowadniać, że poradzi sobie sama, co kiedyś robiła nagminnie. Zaczynała uczyć się odpuszczać, bo chyba o to wszystko w tym chodziło i robiła to zupełnie bezwiednie, to samo się pojawiło.

- Uważaj, bo jeszcze wykorzystam tę deklarację. - Pewnie nie byłaby w stanie tego zrobić, bo nie myślała teraz najjaśniej ale istniała szansa, że kiedy będzie w lepszej formie to sobie o tym przypomni, chociaż kto wie, może to miała być druga noc której nie będzie do końca pamiętała. Dawno nie znalazła się w podobnym stanie.

- Może i to dobre założenie, mam wrażenie, że w jej przypadku naprawdę wszystko jest możliwe. - Nie były to wcale słowa rzucone na wiatr, Ellie jak nikt inny potrafiła zaskakiwać, nie, żeby wcześniej miała co do tego jakieś wątpliwości, jednak to, czego dzisiaj się dowiedziała było tylko kolejnym argumentem potwierdzającym jej przemyślenia na temat babci. - Musimy ją częściej odwiedzać, ona Cię lubi. - Miała pewność, że przynajmniej jedna osoba w jej rodzinie zaakceptowała jej wybór i była z tego powodu całkiem zadowolona, oby z resztą poszło równie gładko, w sumie to nawet jej to nie obchodziło tak do końca, bo nie powinni jej oceniać, była dorosła i mogła robić to, co jej się podobało, czyż nie?