Ich wyjście z tego przybytku było naprawdę spektakularne. Prue nie pamiętała, kiedy ostatnio skądś tak szybko spierdalała, no nie wliczając tej nocy kiedy Londyn płonął. Było to naprawdę niesamowitym przeżyciem, zwłaszcza, że jakimś cudem typ postanowił wskazać właśnie na nią palcem, jakby miała coś wspólnego z tym nieszczęsnym wiecem na który została listownie zaproszona.

Odetchnęła z ulgą, kiedy znalazły się za drzwiami Dziupli. Nie znosiła ścisku, nie lubiła kiedy obcy ludzie jej dotykali, a to było nieuniknione podczas tej grupowej ewakuacji. Dramat. - Trzeba będzie mu wysmarować odpowiednią opinię w Czarownicy, czy innych czasopismach. - Mruknęła poprawiając sobie włosy opadające na jej twarz. Schowała je za ucho, nic więcej nie dało się z tym zrobić zważając na warunki atmosferyczne.

Ludzie zaczęli się rozchodzić we wszystkie strony, póki co uważała, że Cressida wybrała bezpieczniejszą opcję, lepiej było to przez chwilę przeczekać, zapalić, pomyśleć co dalej, bo noc przecież była jeszcze młoda.

- Myślę, że nikt tego nie przewidział. - Sięgnęła do kieszeni płaszcza po swoją papierośnicę, za trzecim razem udało jej się odpalić fajka, zaciągnęła się głęboko dymem, dopiero zaczęła się uspokajać. Nie przywykła do podobnego zamieszania.

Miała zacząć psioczyć na właściciela baru, gdy pojawiła się przed nimi ta dziewczyna. Prudence starała się stać prosto, w sumie nie było to aż takie trudne, bo nieco otrzeźwiała kiedy kazano im wypierdalać ze środka. Nie mogły odmówić pomocy, czyż nie, szczególnie dziewczynie, to było zapisane w dziewczyńskim kodeksie.

- No jasne, pokaż co tam masz, zaraz ustalimy wartość. - Posiadała sporą wiedzę na temat mugolskiego świata, nie miała więc problemu, żeby pomóc dziewczynie oszacować wartość. Wyciągnęła dłoń, by ta mogła jej przekazać monety. Prue zawiesiła się na moment, musiała wrócić w głowie do przelicznika, który ostatnio widziała, jak wiadomo wartość waluty dość często się zmieniała. Mrugnęła, wzięła między palce jedną monetę, wpatrywała się w nią bardzo intensywnie, dotarło do niej, że coś jej nie pasuje. Była bardzo podobna do prawdziwej, jednak różniła się jednym małym szczegółem. - One są fałszywe. - Postanowiła przekazać jej to wprost, bez owijania w bawełnę.

- Co nie? Powinien się zatrudnić w kostnicy, jak mu ludzie przeszkadzają, tam nikt by się nie odzywał. - Pokiwała jeszcze twierdząco głową, na znak, że zgadzała się z przyjaciółką. Dlaczego pomyślała właśnie o kostnicy, zapewne ze względu na zboczenie zawodowe.

Ten wieczór żył swoim własnym życiem. Jeszcze kilka godzin wcześniej Prue nie brała pod uwagę tego, że w ogóle wyjdzie z domu. Pojawiła się jednak Cressida - wcale długo nie musiała jej namawiać do tego, aby towarzyszyła jej w tym wiecu, nie dało się jednak przewidzieć tego, że ten wiec nie został odpowiednio zorganizowany. Z drugiej strony, czego innego można się było spodziewać po charłakach i goblinach? Na pewno nie tego, że będzie to profesjonalne. Może jednak faktycznie dało się domyślić tego, że to wydarzenie będzie wielką klapą? Skłoniła się do drobnej refleksji, jednak nie powiedziała nic z tego na głos, żeby przyjaciółce nie było przykro, że jednak faktycznie mogły to przewidzieć.

Nie zdążyły nawet do końca wymienić spostrzeżeń na temat tego, co się wydarzyło, bo podeszła do nich ta dziewczyna, która potrzebowała pomocy. Prue naprawdę skupiła się na monetach, nie chciała jej wpuścić w maliny, zresztą w cokolwiek się angażowała to zawsze robiła to bardzo rzetelnie, nie chciała, żeby ktoś przez jej nieuwagę poniósł jakieś straty. Nie było wcale takie trudne wyłapanie tego, że tutaj pojawił się jakiś problem, no na pewno nie dla niej i jej pamięci. Mało kto dokładnie przyglądał się monetom, jednak Prue gdy zamykała oczy dokładnie widziała każdy, najdrobniejszy szczegół więc mogła to sobie na bieżąco porównać.

- Zdecydowanie ktoś próbował ją wpuścić w maliny. - Nie wątpiła w to, że to było celowe. Falsyfikaty były bardzo podobne do oryginałów, co powodowało, że trudno było wychwycić różnicę, zwłaszcza o tej porze, jeszcze w deszczu. Na szczęście ona była czujna.

Nie zdążyła nawet zadać pytania, dziewczyna sama z siebie wskazała im winowajcę. No jasne, no jasne, że to musiał być goblin. Przeczuwała, że dojdzie tutaj dzisiaj do jakiegoś występku związanego z tymi istotami, akurat to mogły przewidzieć.

Prudence starała się być poważna, chociaż komentarz jej przyjaciółki spowodował, że miała ochotę się roześmiać, bo był bardzo trafny, brutalny, ale trafny. Goblin uniósł głowę, spojrzał w ich stronę - zorientował się, że to o nim mówiły. Został przyłapany na gorącym uczynku.

- O kurwa, spierdala! - Skomentowała jeszcze bardzo elokwentnie, bo tamten faktycznie postanowił uciec z prawdziwymi pieniędzmi, a zostawić dziewczynę z fałszywkami. Spojrzała na Cressidę, później na dziewczynę, później znowu na przyjaciółkę, jakby czekała, aż któraś z nich powie, że mają za nim biec. W sumie to może ona powinna to zarządzić. - Łapmy go! - Krzyknęła w końcu i sama ruszyła przed siebie, chociaż nie do końca wierzyła w powodzenie tej misji, warunki nie sprzyjały zbytnio pościgom.

Znalazła w sobie jakieś głęboko ukryte pokłady odwagi o których istnieniu nie miała pojęcia. No, ale kto to widział, żeby ten mały skurczybyk, fałszerz tak po prostu sobie spierdolił. Miał krótsze nogi od niej, nie powinien być jakiś super szybki, a przynajmniej tak się jej wydawało, gdyby to wszystko było takie proste… Deszcz padał jej na mordę, bo zostawiła parasolkę na jakimś parapecie, żeby przypadkiem jej nie uszkodzić - to by była naprawdę okropna strata, z którą mogłaby się nie pogodzić, dokładnie zapamiętała kamienice, przy której postanowiła go położyć, zamierzała za chwilę wrócić po swoją własność. Włosy zaczynały przyklejać się jej do twarzy, co jeszcze bardziej ograniczało widoczność, a do tego było ślisko, ona była podchmielona, to nie był najłatwiejszy bieg w jej życiu, a do tego miała na stopach te swoje ulubione pantofelki, które zdecydowanie nie nadawały się do biegania.

- Nie mogę poczekać, bo na pewno go zgubię. - Widziała jeszcze tego krasnala przed sobą, więc nadal próbowała go gonić, chociaż coraz bardziej czuła, że złapanie go się nie uda.

Karzeł dzięki swojemu niskiemu wzrostowi całkiem zgrabnie lawirował w tłumie, Bletchley miała z tym drobny problem, chociaż sama nie należała do najwyższych osób, jednak nieco odstawała od ziemi w przeciwieństwie do niego. Coraz trudniej się jej oddychało - bo nie oszukujmy się nie była w jakiejś wyjątkowej kondycji. Biegała czasem rano, żeby utrzymać formę, ale to byłoby na tyle, nie robiła tego na czas, a dla rekreacji, a ten goblin musiał mieć ogromne doświadczenie w spierdalaniu.

- Przecież to nie ja okradłam tę dziewczynę i nie ja spierdalam, to ten karzeł! - No jeszcze tego brakowało, żeby to na nią spadła odpowiedzialność w razie jakichś komplikacji, nie miała zamiaru tego akceptować. Nie tym razem, dzisiaj wszystkie nieszczęścia tego świata spadały na gobliny.

Goblin nie zareagował na słowa Cressidy, no oczywiście, niby dlaczego miałby to zrobić, miał jasny cel - spierdolić stąd jak najszybciej ze swoim łupem. - Łapcie tego małego kurwia! - Krzyknęła jeszcze licząc na to, że być może ktoś zareaguje - oczywiście tak się nie stało. Kilka osób spojrzało na nią spode łba. Fantastycznie, to było naprawdę niesamowite doświadczenie.

Wbiegły w końcu w węższą ulicę, to powodowało, że goblin miał mniejsze pole manewru, być może nieco zmieni się ich sytuacja, naprawdę liczyła na to, że go dorwą. Nie widziała, że Cressida zaliczyła drobne potknięcie, bo skupiona była na tym, aby nie zgubić tego goblina, widziała jak się nachylał przy jednej ze ścian, nie miał możliwości ucieczki - już prawie złapała go w locie za pelerynę, ale nagle zniknął. Musiał przejść przez wąskie przejście, które dopiero teraz dostrzegła. - Ja pierdole kutas wszedł do swojej nory. - Nie wyszło im złapanie goblina. Oparła się o ścianę, oddychała bardzo ciężko, jej twarz zrobiła się jeszcze bardziej czerwona, płuca ją bolały od tego nieszczęsnego biegu.

Przymknęła na moment oczy, starała się uspokoić oddech. Była zmęczona, mokra, zła. Goblin wymknął im się ze swoim łupem, niby to nie były jej funty, ale skoro już zostały wmieszane w sprawę, to chciała, aby zakończyła się sukcesem. Niestety nie tym razem. Uniosła wzrok dopiero wtedy, kiedy usłyszała, że Cressida do niej dobiegła. Spoglądała przez krótką chwilę na przyjaciółkę, widziała, że ona również nie jest specjalnie zadowolona. To był naprawdę głupi pomysł, później spojrzała na swoje pantofelki, które były całe ubłocone, tak samo jak nogawki eleganckich spodni.

- Zdecydowanie nie jesteśmy do tego stworzone, co racja to racja, ale przynajmniej mogłyśmy się sprawdzić. - Trzeba było szukać pozytywów, prawda? To nie tak, że kiedykolwiek w ogóle wpadłaby na pomysł, aby się przebranżowić, a na pewno nie w tym kierunku.

- Tak, ona ma gdzieś nasze poświęcenie, co za wredna siksa. - Może nie powinna tego mówić, ale dziewczyna nie zachowała się w porządku, czy liczyła na to, że one załatwią za nią sprawę? Pewnie tak, wyglądały na całkiem zdeterminowane. Prue stwierdziła, że nie ma sensu nawet do niej wracać i informować o tym, jak potoczyła się sprawa. Najwyraźniej niektórzy nie potrafili się w ogóle odwdzięczyć. Być może misja nie zakończyła się sukcesem, ale mogłaby powiedzieć im chociaż głupie dziękuję za samo to, że spróbowały.

- Tak, musimy zmienić lokację, uważam, że należy nam się kilka shotów, ale najpierw parasolka. - To było teraz jej priorytetem, potem mogły dalej podbijać miasto. Nie przebolałaby straty jednej z parasolek ze swojej kolekcji.