Carson Harris i jego żona Vivianne są osobami znanymi w brytyjskiej polityce - to promugolscy działacze, stojący w twardej opozycji do konserwatywnych poglądów zakładających wyższość czarodziejów ponad mugolami. Ba, szeroko chwalą się tym, iż im więcej o mugolach wiedzą, tym bardziej utwierdzają się w przekonaniu, że mugolska myśl technologiczna jest czymś niesamowitym, godnym uwagi i zainteresowania. Czymś, na czym my czarodzieje moglibyśmy się wzorować. Państwo Harris zorganizowali nawet specjalną konferencję, na której mieli zaprezentować różnego rodzaju mugolskie wynalazki, te z kategorii niegroźnych, oczywiście o ile potrafiło się z nich skorzystać. Mała grupa osób, głównie naukowców, miała zostać zaproszona do domu Harrisów nieco wcześniej. Wystarczyło pokazać im dokumenty poświadczające o tym, że przynależało się do któregoś ze stowarzyszeń naukowych lub jest się publikowanym odkrywcą, a Harrisowie odsyłali eleganckie zaproszenie w złotej kopercie. Cóż miało się wydarzyć „nieco wcześniej”? Pokaz większej ilości narzędzi, niekoniecznie codziennego użytku. Spacer po domu Harrisów. Herbata w akompaniamencie wirowania niejakiej „pralki”. Ogólnie ciężko było stwierdzić, bo to były jakieś mugolskie szpargały, to co w gruncie rzeczy mieliście o tym wiedzieć, ale...

Nadarzyła się okazja do tego, aby znaleźć się w domu Harrisów wcześniej, zmanipulować wszystkim tak, aby pani Harris „przypadkiem” użyła któregoś z wynalazków źle, zabiła swojego męża i zapozowała stojącej na zewnątrz prasie obryzgana jego krwią. Nikt nie musiał przecież wiedzieć, że maczałaś w tym palce - byłaś jedną z ofiar przerażającej, mugolskiej technologii, która wymknęła się spod kontroli.