Robercie,

Zgodnie z Twoją prośbą przekazałem naszemu Panu ten list od razu po jego otrzymaniu.

Drogi kuzynie,

jak najbardziej byłem zachwycony stworzeniem klubu dla czarodziejów czystej krwi. W tak trudnych czasach musimy trzymać się razem i przekazywać nasze przekonania młodym czarodziejom. Niezmiernie mnie cieszy, że postanowiłeś się zająć tym projektem. Możesz być pewny, że wesprę Cię w tym finansowo - uważam, że cel jest naprawdę szczytny.
Jeśli ma to być takie elitarne miejsce, to może mógłbyś tam znaleźć jakieś zajęcie dla Stelli. Nadal nie doszła do siebie po śmierci Kordelii, dobrze by było, żeby się w coś zaangażowała i przestała zajmować myśli zmarłą siostrą. Odwdzięczę Ci się naprawdę owocnie, jeśli znajdziesz jej odpowiednie miejsce. Oczywiście i bez tego będę wspierał Wasz projekt, myślę jednak, że to, że łączą nas więzy krwi nie jest Ci obojętne.
Bardzo chętnie się z Tobą zobaczę, może miałbyś ochotę wpaść do naszej galerii, mamy aktualnie dostępną naprawdę wspaniałą wystawę, powinna Ci się spodobać.

Robercie,

nie jest to chyba nic zaskakującego. My, czystokrwiści mamy powinność razem zbudować przyszłość tego narodu. Wielki ciężar spoczywa na naszych barkach, ogromnie mnie cieszy, że postanowiłeś zaangażować się w ten projekt, nie pozostaje mi nic innego, jak do odpowiednio dofinansować skoro Ty zostałeś odpowiedzialny za powołanie tego klubu.
Na pewno będzie zachwycona możliwością koordynowania tej strony tego wspaniałego projektu. Ogromnie mnie raduje, że znalazłeś dla niej odpowiednie miejsce.
Stella spotka się z Tobą drogi kuzynie, w kawiarni przy Alei Horyzontalnej, będzie czekać 26.04 w południe, mam nadzieję, że Ci odpowiada data spotkania, jeśli nie, to napisz, kiedy znajdziesz wolny termin. Zdaję sobie sprawę, że musisz być aktualnie okropnie zabiegany skoro tworzysz take ogromne przedsięwzięcie.

Szanowny ojcze,

Zapewniam, że Harper Moody będzie rozentuzjazmowana na tak przepiękny prezent, który oczekuje już na nią w ministerstwie. Jestem pewien, że będzie nam dozgonnie wdzięczna za taki gest.

Robercie,

muszę szczerze przyznać, że cieszy mnie Twoja inicjatywa, a zwłaszcza kwestia nauki i kultury. Zbyt wiele otacza nas teraz naleciałości od mugoli, przez co zdajemy się zapominać o własnych zwyczajach. Masz rację, że w naszej gestii leży to, by zadbać o tradycje czarodziejskiego świata. W kwestii prowadzonej polityki znasz moje zdanie od czasu poprzedniego ministra magii. Pozwolisz, że nie będę się wypowiadał na ten temat w korespondencji.
Postaram się porozmawiać z Richardem i Theresą Parkinsonami. Od czasu ślubu mojej córki utrzymuję z nimi bliższe kontakty, a wydaje mi się, że mogą być zainteresowani projektem. Tak jak i Rhea, która zajmuje się dla nich pozyskiwaniem rzadszych dzieł czarodziejskich. Być może nawiązywanie kontaktów ze starymi rodami sprawiłoby, że mieliby w posiadaniu białe kruki, dając tym samym klubowi dostęp do szerszej wiedzy.
Masz moje pełne wsparcie, zarówno organizacyjne, jak i finansowe.

Robercie,

w pierwszej kolejności pozwól, że podziękuję Ci za pamięć.

Nie słyszałem wcześniej o tym projekcie, ale muszę przyznać, że brzmi interesująco. Na pewno jest to coś wartego świeczki i jestem pewien, że w dobie obecnych czasów – będzie na to popyt. Przeczytałem Twój list mojej żonie i widziałem jej entuzjazm i choć być może to żaden wyznacznik, to wydaje mi się, że to jasny znak, że czegoś takiego potrzebujemy, by móc w spokoju obracać się w jak najlepszym towarzystwie.

Rozumiem, że nie piszesz bez celu. Reklama i usłyszenie zdania o pomyśle to jedno, ale nie wszystko. Spotkajmy się i porozmawiajmy, chętnie dorzucimy swoje niekoniecznie dwa galeony do sprawy.