23.06.1972 - Cain & Flynn / Dwukierunkowe lusterka

W reakcji na tę rozgrywkę.

Cain? - Głos Flynna brzmiał, jakby przed chwilą ryczał, ale wbrew pozorom udało mu się zachować przed Geraldine pokerową twarz. - Cain, proszę? Jesteś w pracy? Proszę mogę u ciebie dzisiaj spać?

- Możesz, oczywiście. Zaraz wychodzę i nie będzie mnie do rana, ale wiesz, że zawsze możesz się u mnie rozgościć. Tylko nie otwieraj już więcej przystojnym dzielnicowym, co? - Bletchley się uśmiechnął.

Pójdę spać, żeby szybciej cię zobaczyć. - Bo przecież tak działał sen, tak? Jak teleportacja do następnego dnia. Przewinięcie taśmy. - Kup mi czekoladę jak będziesz wracał. Albo dwie. - Albo patrząc po tym jak się smutno uśmiechnął - może jakiś tort.

- Wiesz, gdzie są fajki, ciastka i wino. Tylko nie wypij za dużo beze mnie. Do zobaczenia, przystojniaku. - Puścił mu oczko z uśmiechem.

Jego uśmiech stał się szerszy. Nie mniej bolesny, ale szerszy.

- Dziękuję. - Chciał dodać: tylko błagam, nie bierz nadgodzin, ale w nocy to chyba i tak były nadgodziny? Zaraz po tym obraz się rozmył.

//koniec.