Wokół magicznych dzielnic

Westminster

Mugolska dzielnica w samym sercu Londynu. Na jej terenie znajduje się m.in. Pałac Westminsterski, będący siedzibą brytyjskiego parlamentu i Opactwo Westminsterskie, a także siedziby brytyjskiego premiera (10 Downing Street), biura spraw zagranicznych (Foreign and Commonwealth Office), ministerstwa skarbu (HM Treasury), admiralicji, londyńskiej policji (Scotland Yard) oraz kontrwywiadu (MI5). Nieopodal znajduje się także Pałac Buckingham.

Na terenie dzielnicy oraz w jej sąsiedztwie znajduje się pięć stacji metra – Charing Cross, Embankment, St. James’s Park, Victoria oraz Westminster. Na południowy zachód od Westminsteru znajduje się dzielnica Pimlico, na zachód Victoria a na północ St. James’s Park oraz St. James’s, zaś wschodnią granicę wytycza rzeka Tamiza.

Pałac Westminsterski wraz ze swoją wieżą zegarową to poza Pałacem i Twierdzą Jego Królewskiej Mości (zwaną także Tower of London) i leżącym nieopodal niej mostem, to jedna z wizytówek Londynu. W związku z koniecznością wymiany dużej części wapiennej fasady wieży zegarowej, aktualnie trwają tu prace remontowe, ale ogrody usytuowane w pobliżu wieży Wiktorii, okoliczne herbaciarnie, restauracje, miejsca spotkań, domy publiczne i nadrzeczne deptaki w dalszym ciągu pozostają do dyspozycji mieszkańców i przybyszy z innych stron świata.

To w tej dzielnicy, obok Charing Cross Road, znajduje się jedyne przejście z niemagicznego Londynu do Magicznych Dzielnic. Również tutaj, pod budynkiem mugolskiego ministerstwa skarbu (HM Treasury) znajduje się Ministerstwo Magii (o sposobach dostania się do Ministerstwa Magii można przeczytać w tym temacie).

Maida Vale

Zaczarowany ogród, utworzony na planie koła, którym opiekuje się ród Lestrange, zlokalizowany jest w niewielkiej odległości od centrum Londynu oraz tuż przy głównej rezydencji rodu. Został skrzętnie ukryty przed oczami mugoli, dla których stanowi on teren budowy ogrodzony metalowym parawanem, podczas gdy w rzeczywistości tereny zielone otoczone są porośniętym bluszczem murem, w którym znajdują się cztery bramy - każda w innym kierunku świata. W centrum ogrodu postawiona została oranżeria ze zdobieniami w stylu art noveau. We wschodniej części ukryto altanę, będącą miejscem schadzek kochanków, na gałęzi dębu rosnącego w północnej części zawieszono huśtawkę, na zachodzie wykopano sztuczny staw pełen lilii wodnych unoszących się na jego powierzchni, zaś południowy obszar poświęcono na rozarium. Wzdłuż żwirowych ścieżek ustawiono kamienne posągi muz. Bezpieczną przystań znalazły tu elfy.

Jesień 1972

Po ogrodzie, którym opiekuje się rodzina Lestrange, zaczynają rozprzestrzeniać się czarne róże. Ich smoliste pąki wyrastają zarówno wzdłuż żwirowych ścieżek, jak i w rozarium, gdzie zdają się dominować nad innymi odmianami róż. Rozplatają swoje cierniowe pędy po murach oranżerii, a ich czerń kontrastuje z subtelnymi zdobieniami art nouveau, tworząc niepokojącą, choć urzekającą harmonię. Nawet altana, dotąd skryta w romantycznym cieniu winorośli, została opleciona przez te mroczne kwiaty, których intensywny zapach unosi się w powietrzu, przypominając woń wilgotnej po deszczu ziemi. Na północy, wokół dębu z huśtawką, róże wiją się po pniu, jakby pragnęły sięgnąć samej korony drzewa, a lilie wodne w stawie otoczone są ich czarnymi odblaskami na lustrzanej tafli wody. Nawet elfy, dotąd niezmiennie obecne w ogrodzie, wydają się ostrożniejsze, poruszając się między gęstwiną cierni, jakby wyczuwały w tych kwiatach coś, co wymyka się zrozumieniu. Choć ogród wciąż zachwyca, to jego piękno nabrało nowego, mrocznego odcienia, który niepokoi wszystkich, którzy mają odwagę go odwiedzić. Od 6 września do Samhain odwiedzając tę lokację możesz rzucić kością !Maida Vale.