Duchy

Duchy

Duch to ślad duszy, a więc również energetyczny odcisk martwej czarownicy lub czarodzieja, który przestał istnieć na płaszczyźnie fizycznej pośród innych istot żywych. Jest to byt, który dręczony niedokończonymi sprawami, wyrzutami sumienia, ciężarem skrywanych tajemnic, strachem przed zaświatami lub pragnieniem kontynuowania doczesnej egzystencji, decyduje się na powrót do świata żywych, tracąc wszelkie wspomnienia związane ze swoim pobytem w Limbo. W zależności od swoich celów i charakteru może szukać swojego odkupienia lub wieść swoje nie-życie w formie niematerialnej, lub próbować znaleźć ludzką powłokę godną opętania, co może poskutkować transformacją w opętańca. W świecie czarodziejów występuje wiele rodzajów bytów niematerialnych, jednak najbardziej podstawową odmianą duchów są zjawy, czyli pozbawione fizycznego ciała widziadła. Niektóre z nich zdają się składać jedynie z mlecznej, mglistej pary, lecz wiele innych przypomina ludzi z krwi i kości, modyfikując swój wygląd na kształt swoich dawnych ciał z momentu śmierci. W europejskim folklorze roi się od przypadków nader podobnych ludziom duchów, których relacja z zaświatami determinowała ich nadnaturalne zdolności. Charakter wielu zjaw pozostaje w dużej mierze niezmieniony w porównaniu z ich zachowaniem za życia. Są jednak świadome tego, że ich czas w świecie fizycznym już przeminął, i z reguły rzadko angażują się w sprawy bieżące. Oczywiście każda zasada ma swój wyjątek, a niektóre widziadła, wiedzione chęcią pełnego powrotu do życia, mogą interesować się bardziej sprawami zajmującymi dane sąsiedztwo, miasteczko czy kraj.

Kontakt z duchami i ich powroty z Limbo

Jeśli duch po śmierci zdecyduje się na przeniesienie do Limbo, czyli magicznych zaświatów, pozostaje w dużej mierze niedostępny dla żyjących czarodziejów i czarownic. Duch nie jest w stanie samoczynnie objawić się swoim żyjącym przyjaciołom czy krewnym, a jedyną możliwością komunikacji jest nawiązanie kontaktu za pośrednictwem wykwalifikowanego Medium. Proces ten odbywa się przy stole, w otoczeniu świec i kadzideł przeznaczonych specjalnie do medytacji. Medium, korzystając z przedmiotu należącego do zmarłego, przywołuje ducha i tymczasowo więzi go w owym przedmiocie, prowadząc z nim wewnętrzny dialog, który osoby postronne słyszą jako monolog. Porozumienie się z wezwanym z Limbo duchem może być trudne, szczególnie jeśli ma on wobec zebranych złe zamiary lub nie zależało mu na kontakcie z żyjącymi.

W trakcie obchodów Beltane i Samhain, kiedy wrota do Limbo są uchylone, a granice między światem żywych i umarłych zostają zatarte, duch może samodzielnie spróbować opuścić Limbo i na koniec święta zdecydować, czy chce wrócić do zaświatów, czy też pozostać w królestwie śmiertelników. Duch może zostać także wyrwany z Limbo wbrew swojej woli podczas wigilii Beltane i Samhain. Potężne Medium może wyciągnąć z ducha z Limbo, sprowadzając go bezpośrednio do świata żywych, gdzie przyjmuje formę niematerialnego widma. W tym celu wykorzystuje się przedmiot o silnym ładunku energetycznym lub emocjonalnym, który należał do ducha za życia. Zjawa nie jest wówczas przywiązana do Medium i może z własnej woli uciec z miejsca przywołania, zostać pochwycona przez egzorcystę, spróbować opętać kogoś lub pozostać w swej niematerialnej postaci.

Zgłaszanie własnej śmierci

Duchy nie są zobowiązania do zgłaszania swojego pozostania w świecie żywych. Jeśli jednak sobie tego życzą, mogą samowolnie zgłosić się do Biura Rejestracji Post-istot i ich historii w Departamencie Kontroli nad Magicznymi Stworzeniami. Wówczas pracownicy zakładają duchowi teczkę, w której znajdują się podstawowe informacje na jego temat oraz życiorys z naciskiem na jego pośmiertną aktywność. Jeśli zjawa padła za życia ofiarą morderstwa lub innego przestępstwa, to może zgłosić się do Brygady Uderzeniowej w Departamencie Przestrzegania Prawa Czarodziejów. W takim przypadku funkcjonariusze prawa są zobowiązani przyjąć zgłoszenie, wszcząć oficjalne postępowanie oraz skontaktować się z Biurem Rejestracji Post-istot i ich historii w celu założenia duchowi akt, umożliwiających informowanie go o postępach w śledztwie.

Funkcjonowanie duchów w świecie żywych

Duchy w świecie żywych nie muszą na stałe pozostawać w miejscu swojej śmierci. Większość z nich może swobodnie podróżować po kraju, w którym zmarły, choć rzadko kiedy są w stanie zebrać wystarczająco dużo energii, aby pozwolić sobie na wyprawę za granicę. Duchy mogą również zdecydować się na oficjalne nawiedzenie konkretnej lokalizacji, co zwiększa ich umiejętności, pozwalając im na tworzenie widm, wizji związanych z fobiami danej osoby, czy nanoszenie na otoczenie widmowych dekoracji. Preferencje duchów co do miejsca zamieszkania są zróżnicowane i zależą od ich osobistych upodobań. Niektóre duchy wolą odosobnienie, unikając towarzystwa żywych, które przypomina im o ich własnej śmierci. Inne natomiast lgną do ludzi z tęsknoty za życiem doczesnym, postrzegając ludzkie siedziby jako źródła energii i towarzystwa. Duchy mogą zamieszkać z żywymi członkami swojej rodziny, pod warunkiem, że wyrazili oni na to zgodę, a ich dom nie został zabezpieczony przed nawiedzeniami. Wyjątkiem są duchy mugolaków, które nie mogą funkcjonować w społeczeństwie mugoli. W takich przypadkach może dojść do egzorcyzmów lub relokacji ducha do oddzielnej lokacji.

Kary za dręczenie śmiertelników i niechciane nawiedzenia

W większości przypadków, tak długo, jak dusze nie są natrętne, czarodzieje raczej zostawiają je w spokoju. Jeśli jednak duch przekracza granice mieszkańców danego miejsca, może zostać zgłoszony do Ministerstwa Magii i odwiedzony przez pracowników Departamentu Kontroli nad Magicznymi Stworzeniami. Nadmierne wchodzenie w kontakt z żywymi czarodziejami i czarownicami może zaowocować wezwaniem egzorcysty i zamknięciem ducha w naczyniu do czasu przymusowego odesłania do Limbo. Alternatywnie, duch może zostać przymusowo przeniesiony do innej lokacji, gdzie będzie sprawiał mniej kłopotów. Możliwe jest także uwiązanie ducha na konkretnym obszarze celem ograniczenia jego zdolności poruszania się na duże dystanse.

W przypadku świata mugoli sprawy są o wiele prostsze, ponieważ osoby niemagiczne nie są w stanie naturalnie widzieć duchów, a dzięki temu zjawy mogą swobodnie poruszać się na terenach niemagów. Jednakże, duchy mają możliwość objawienia się mugolom celem wystraszenia ich lub zaznaczenia swojej obecności. W przypadku wykrycia i wezwania urzędników Ministerstwa Magii duchy mogą zostać oskarżone o pogwałcenie zasad Międzynarodowego Kodeksu Tajności Czarodziejów, co skutkuje spotkaniem z egzorcystą.

Grywalność duchów

Genetyka grywalnego ducha jest przeznaczona tylko i wyłącznie dla postaci drugoplanowych. Zgodnie z zasadami funkcjonowaniu postaci drugoplanowych nie obowiązuje ich mechaniczny aspekt gry związanymi z punktami doświadczenia, statystykami oraz przewagami i zawadami. Duchy posiadają jednak zestaw swoich charakterystycznych cech, które pozwalają im wpływać na wydarzenia podczas rozgrywek fabularnych w których biorą udział. Informacje te należy wziąć pod uwagę podczas budowy karty postaci.

Niematerialność
Fabularny opis
Duch posiada bezcielesną formę; ma „ciało”, które uformowane jest z czystej myśli powleczonej esencją zaświatów, umożliwiające całkowity rozpad postaci w czystą energię. Mogą uformować się w obłok mlecznej, mglistej pary, przyjąć formę zbliżoną do ludzkiej lub w chwilach silnych emocji nabrać bardziej trupiego wyglądu, mającego wzbudzać grozę. Widziadła są stanie przenikać przez obiekty stałe bez uszkadzania ich, mogą także swobodnie przechodzić przez ściany i przemieszczać się między budynkami i innymi lokacjami, tak długo, jak nie są one zabezpieczone przez właścicieli lub mieszkańców.

Nawiedzenie lokacji
Fabularny opis
Duchy nawiedzające konkretne miejsca nie demonstrują swojej obecności wyłącznie pukaniem w ściany i trzaskanie drzwiami. Oprócz tego są w stanie np. częściowo zaburzać zdolności percepcyjne niechcianych gości, wywoływać omamy związane z fobiami danej osoby czy nanosić na otoczenie widmowe dekoracji pokroju dodatkowego szyldu nad wejściem do sklepu, latarni na ulicy czy widmowego fotela w salonie. Niektórym duchom właściciele nieruchomości powierzają też sekrety związane ze sobą lub samym domostwem na temat tajnych przejść, ukrytych pomieszczeń czy historii domów, nadając zjawie tytuł strażnika, co wiąże się z pozwoleniem na nawiedzanie danego lokum po wsze czasy, bez względu na interwencje ze strony egzorcystów czy specjalistów od zaklęć zabezpieczających.

Cyrokineza
Fabularny opis
Zdolność duchów do naturalnego obniżania temperatury otoczenia. Duchy sprawiają, że miejsce, w którym się znajdują, staje się wyraźnie chłodniejsze, a ich dotyk wywołuje uczucie zimna. W przypadku zgromadzenia się wielu duchów na małej przestrzeni, temperatura może spaść tak nisko, że długotrwałe przebywanie w takim miejscu grozi odmrożeniami, a nawet śmiercią z powodu wychłodzenia. Duchy posiadają minimalną kontrolę nad chłodem, co czyni je jeszcze bardziej przerażającymi i niebezpiecznymi dla żywych istot.

Towarzysz na cztery łapy
Fabularny opis
Chociaż posiadanie duszy przez zwierzęta pozostaje w wielu kręgach naukowych i spirytystycznych kwestią sporną, tak jedno jest pewne: jeśli właściciel i jego pupil mieli za życia bardzo dobre relacje, a człowiek po śmierci zdecyduje się zbłądzić w drodze do Limbo i wrócić do świata żywych... Bardzo możliwe, że zza tęczowego mostu przybędzie do niego jego wierny towarzysz, nie odstępując go na krok, nawet w tym życiu-po-życiu. Zwierzęta zachowują cechy charakteru i podobnie, jak ludzie duchy wyróżniają się niematerialnością oraz zdolnością do naturalnego obniżenia temperatury otoczenia.

Opętanie zwierzęcia
Fabularny opis
Duchy posiadają zdolność tymczasowego opętania żywych zwierząt oraz magicznych stworzeń. W trakcie opętania duch nie emanuje chłodem, co umożliwia mu łatwiejsze unikanie wykrycia. Duch może swobodnie poruszać się w granicach fizycznych możliwości opętanego stworzenia. Choć nie ma dostępu do dawnych wspomnień stworzenia, to podczas opętania rejestruje zapachy i dźwięki, które po opuszczeniu ciała stają się jego własnymi wspomnieniami.