• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Greater London Ulica Pokątna v
« Wstecz 1 2 3 4 5 … 10 Dalej »
[15.09.1972] Freaky Friday | Othello & Odile

[15.09.1972] Freaky Friday | Othello & Odile
last responder
Are we magic or science?
wiek
32
sława
III
krew
półkrwi
genetyka
metamorfomag
zawód
niewymowny, magimedyk
175 cm wzrostu, czarne oczy i włosy. Kiedy nie ma na sobie fartucha laboratoryjnego, nosi się raczej w męskim stylu. Czuć wokół niej woń papierosów. Jej głos jest dość niski jak na kobietę.

Odile Fawley
#11
24.05.2026, 22:33  ✶  
– Mhm. Pracownicy tamtego przybytku z pewnością są ludźmi kultury. – skwitowała, nie wierząc w jego słowa. Miała jednak nadzieję, że włodarze Kościanego Zamtuzu faktycznie darzyli zatrudnione tam osoby z szacunkiem. Nie skomentowała wypowiedzi Othella o sypianiu w obecnym stanie, lecz zgadzała się z nim w tej kwestii. Może gdyby zamieniła się ciałami z jakimś obcym mężczyzną, byłaby w stanie zrobić coś takiego (oczywiście za jego zgodą). Zdarzało jej się przecież chodzić z ludźmi do łóżka w przemienionej formie. Jednak z drugiej strony taki układ nie miałby nigdy miejsca, ponieważ sama nie pozwoliłaby na to, żeby ktoś używał jej ciała wbrew jej woli. Dlatego pomimo całej niezręczności tej sytuacji, w duchu cieszyła się, że trafiło akurat na jej brata; Fawley nie będzie próbował robić z ciałem siostry nic obrzydliwego no i mogła cały czas mieć go na oku.

Korzystając z tej upojnej chwili, kiedy braciszek siedział cicho, dokończyła pisać list do Basiliusa. Następnie po odczytaniu treść na głos oraz uzyskaniu aprobaty Othella, wezwała swojego kruka. Ptak przybył w ciągu kilku minut i od razu odleciała z kartką w swoim czarnym dziobie. Gdy wiadomość została już wysłana, Odile poszła umyć ręce by wrócić do jedzenia tosta. Najchętniej zapaliłaby teraz szluga, ale musiała zająć usta w jakiś inny sposób. Czekając na odpowiedź klątwołamacza, mogła spożytkować ten czas przeprowadzając wywiad z obiektem badań.
– A więc, jak się czujesz jako kobieta? – spytała, kiedy już skończyła jeść.
szekspirowski książę
words, words, words
wiek
29
sława
IV
krew
półkrwi
genetyka
widmowidz
zawód
Szef zakładu pogrzebowego
Wysoki (192 cm) dżentelmen o aparycji przyjemnej, choć dość ponurej. Wystrojony w szaty czarne, pogrzebowe. Ciemne włosy, które w słońcu mogłyby wyjaśnieć, opadają mu często na czoło. Ma szare, podkrążone oczy, bladą cerę, która rzadko widzi słońce. W jego mowie, choć przesiąkniętej angielskością, co jakiś czas pobrzmiewa szkocki akcent.

Othello Fawley
#12
30.05.2026, 18:52  ✶  
Towarzystwo z Kościanego Zamtuza stanowiło arystokrację podziemnych burdeli magicznego Londynu. Pracownicy i pracownice zachowywali się zwykle dość niecodziennie. Chłeptali krew, wyginali kończyny w doprawdy dziwnych kątach. Byli to w końcu nieumarli, a ci mieli dziwaczne zwyczaje. To sprawiało, że ich sprawy, w perspektywie gawiedzi, były bardziej tajemnicze niż Departament Tajemnic.

Zbył jednak uwagę Odile milczeniem i obserwował jak jego siostra wypisywała list. Swoim okropnym pismem, ale jego dłonią. To był istny obłęd. Jak jakiś sen, jeden z tych dziwnych, z których budziło się w środku nocy z lekkim wahaniem: bać się, czy może dziwić, jak dziwacznie działał ludzki umysł.

Pytanie go zaskoczyło, wytrąciło odrobinę z równowagi. Zmusiło do szczerej odpowiedzi.

– Nie jest to szczególnie różne od bycia mężczyzną. Trochę trudniej utrzymać prostą postawę ciała. Te długie włosy też są dość niepraktyczne, choć przyznam, że sam czułem pokusę, by zapuścić. Ale nie widzę świata jakoś… inaczej. Mówi się, że mężczyźni słabiej rozróżniają kolory, a wszystko widzę tak samo. Wcześniej byłem przekonany, że za żadne skarby nie mógłbym być kobietą, ale teraz wydaje mi się, że gdybym urodził się w takim ciele, nie zmieniłoby to znowu tak wiele. Chociaż przyznam, że gdy szliśmy ulicą, jakiś facet spojrzał na mnie tak, że zachciało mi się wymiotować. To normalne? – zmarszczył brwi.


Książę ciemności
Kiedy nareszcie zaśniesz, piękna pomrocznico,
W głębinie mauzoleum czarno-marmurowej,
Co wystarczy ci tedy za strojną alkowę,
I kiedy dół wilgotny ci będzie łożnicą.
last responder
Are we magic or science?
wiek
32
sława
III
krew
półkrwi
genetyka
metamorfomag
zawód
niewymowny, magimedyk
175 cm wzrostu, czarne oczy i włosy. Kiedy nie ma na sobie fartucha laboratoryjnego, nosi się raczej w męskim stylu. Czuć wokół niej woń papierosów. Jej głos jest dość niski jak na kobietę.

Odile Fawley
#13
04.07.2026, 23:09  ✶  
Gdy Othello opowiadał, oczy siostry (a w zasadzie jego własne) wpatrywały się w Fawleya uważnie. Odile zdarzało się już traktować brata jak obiekt badań, kiedy bez jego wiedzy przeprowadzała drobne eksperymenty związane z jego naturą ghoula. Oczywiście nigdy umyślnie by go nie skrzywdziła, ale pobranie krwi z przypadkowego ukłucia albo obserwacja w przypadkowych warunkach, nie były według niej niczym szkodliwym. Teraz co prawda oboje padli ofiarą niechcianego eksperymentu, lecz jako naukowczyni nie mogła przegapić takiej okazji do zdobycia unikatowych danych. Zwłaszcza, że Othello najwyraźniej tym razem nie miał problemu by mówić szczerze.

– Mhm, miałam podobne odczucia, kiedy zaczęłam publicznie pokazywać się w przemienionej formie. Ogólnie doznania są podobne, ale z zapewne czasem zauważyłbyś subtelne różnice. Jak z tymi kolorami; to nie jest tak, że w moim ciele zacząłbyś nagle widzieć jakiś niesamowity kolor z przestworzy, ale pewnie łatwiej byłoby ci odróżnić poszczególne odcienie tej samej barwy. Chociaż nawet ja jako doświadczony metamorfomag nie potrafię uzyskać wszystkich właściwości biologicznych ciał, w które się przemieniam, więc należałoby bardziej przetestować tę hipotezę. – Zbliżyła filiżankę do ust, by wypić łyk kawy (gdyby Odys był tu razem z nimi, nie omieszkałby rzucić jakiegoś komentarza na temat fiksacji oralnej).

– Niestety tak. Zwłaszcza, jeśli wygląda się egzotycznie; wtedy ludzie traktują cię prawie jak okaz z mauzoleum. Dlatego właśnie nauczyłam się wtapiać w tłum Anglików. – Przyglądała się jeszcze chwilę bratu, starając się wyczytać jego emocje, a potem jej wyraz twarzy nietypowo złagodniał. – Przykro mi, że tego doświadczyłeś. Mam nadzieję, że zmiana perspektywy czegoś cię naucz- – nie dokończyła, gdyż w tym momencie przyleciała sowa z odpowiedzią od Basiliusa. Odile od razu rzuciła okiem na wiadomość i mina jej zrzedła. – Kurwa mać. Wygląda na to, że zamiana ciał będzie się utrzymywać przez dwadzieścia cztery godziny. – Niemożliwe, że wytrzyma tyle bez papierosa. – Nie ma opcji, że pokarzemy się ojcu w tym stanie. Lepiej wysłać mu wiadomość i przeczekać u mnie. – Wyglądało na to, że następna doba będzie dla rodzeństwa Fawley bardzo niezręczna.
Koniec sesji
« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości

Podsumowanie aktywności: Przełącz sortowanie alfabetycznie/ilość słów Odile Fawley (2181), Othello Fawley (1618)


Strony (2): « Wstecz 1 2


  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa