[luty 1970] Plan || Stanley & Stella

Doszło do jakiegoś nieporozumienia. Nikt nikogo nie chciał przenosić z klatki do klatki, a raczej właśnie uwolnić kogoś z takiej. Trzeba było to wyjaśnić.

- Nie, nie. Stella to nie tak - odparł - Dalej byś mogła grać koncerty przed wielką publiką, tak jak do tej pory - spojrzał na pannę Avery - Bardziej mi chodziło o to, że wtedy nikt by nie wiedział gdzie mieszkasz i nie można by było Cię wtedy nagabywać albo przekonywać do powrotu - dodał. W końcu nie miał pojęcia jak zareagowaliby jej rodzicę na takie nieposłuszeństwo. Raczej by się nie zgodzili na to, aby ot tak odpuścić swojej córce taki wybryk. Zapewne skończyłoby się na tym, że wykorzystaliby swoją pozycję do odnalezienia Stelli.

Odstawił swoją szklankę, a następnie zrobił to samo ze szklanką dziewczyny. Odwrócił się do niej, schylił, złapał ją w pasie i podniósł - To ja Cię może porwę w takim razie - zaproponował. Jakby się temu przyjrzeć, to nie powinien informować jej o takim planie, a po prostu go wykonać.

Stanley zrobił kilka kroków i odstawił z powrotem Stellę. Nie mógłby teraz tego zrobić. Nawet nie miał przygotowanej żadnej kryjówki gdzie miałby ją schować.

Borgin miał jeszcze jeden pomysł związany z ucieczką. Najgorsze w nim było to, że byłaby to wtedy bardzo złożona operacja. Sfingowanie śmierci W taki sposób Stella mogłaby raz na dobrze zniknąć i zostać kimkolwiek by chciała. Kilka lat wyrzeczeń aż sprawa ucichnie i wszelkie próby wyjaśnienia zostaną porzucone, a później tylko z górki.

Mając na uwadzę to jak panna Avery zareagowała na jego wcześniejszą, bardziej przyjazną propozycję, nie odważył się tego powiedzieć na głos. Tak naprawdę była to chyba ostateczność. Sytuacja całkowicie bez wyjścia - jeżeli by się na to zgodzili, to potrzebowaliby ułożyć idealny plan działania, aby wszystko poszło jak spłatka.

Usiadł w powrotem na kanapie - To w takim razie druga propozycja - spojrzał na swoje zagojone rany na dłoniach - Napadnę na bank Gringotta - powiedział z pełną powagą - Wtedy stanę się zarówno sławny jak i bogaty - wyjaśnił. Po chwili zdał sobie jednak sprawę, że coś takiego się nigdy nie zdarzyło wcześniej. Nie słyszał o kimkolwiek kto by się odważył okraść tę placówkę albo w ogóle spróbować tego dokonać. Z drugiej strony ktoś musiał być przecież pierwszy? Ktoś musiał spróbować tego dokonać. I to właśnie będę ja Ciekawiło go, ile lat można dostać za nieudaną próbę kradzieży. Ale tak jak zwykle, takimi drobnostkami będzie się martwił jutrzejszy Stanley.

Zamyślił się, ponieważ zaczął układać swój kolejny idealny plan. Borgin zastanawiał się gdzie mógłby poszukać odpowiednich informacji o zabezpieczeniach, które się tam znajdowały. Pierwszą placówką, która mu wpadła do głowy było oczywiście ministerstwo magii w którym pracował. W ministerialnych archiwach na pewno było pełno raportów i dokumentów, które mogłyby pomóc w przygotowaniu zbrodni idealnej.

Powrót do żywych zajął mu chwilę. Jednak kiedy już tego dokonał, jego mina zrzedła - To nie ma sensu… - stwierdził sam. Stanley przecież nie był żadnym zbrodniczym geniuszem. Nie miał zielonego pojęcia jak mógłby się zabrać za taki plan. Od czego miałby zacząć? Kogo warto byłoby do takiej akcji zrekrutować? No i przede wszystkim - jak wyjść z Gringotta z łupem w jednym kawałku? To chyba było w tym wszystkim najtrudniejsze.

Oparł się plecami o kanapę, a głową opuścił do tyłu. Próbował sobie przypomnieć co takiego miał jeszcze zapisane w swoich notatkach. Gdyby tylko mógł na nie zerknąć i się wspomóc - Chwila, chwila… - uniósł prawą dłoń do góry - To jeszcze nie koniec… Muszę się zastanowić… - dodał, nie opuszczając swojej dłoni, a następnie zaczął coś mamrotać pod swoim nosem. Jakieś bliżej nie określone i zapewne losowe słowa.