Yaxley przystanęła. Przetarła oczy, jak nic to musiał być wąż, Pierdoła tego go widział, w końcu nie szczekał by bez powodu. - Dobra Przyjacielu. Zrobimy tak. Przywiążę Cię tu o - Pokazała psu na drzewo, chyba jakiś dąb, który wyglądał na solidny. - Poczekasz tu grzecznie, ja zaraz wrócę, muszę to sprawdzić, a nie chcę, żeby tamten kolega Cię zjadł, mam nadzieję, że rozumiesz? - Powiedziała spokojnym głosem do psa, tak jakby miał zrozumieć to wszystko. Nie zwlekała, od razu po tym jak skończyła swoje tłumaczenie podeszła z Pierdołą do drzewa i przywiązała go tam, solidnie - żeby przypadkiem nie zerwał się ze smyczy.
- Nie szczekaj też Pierdoło, proszę ciiiicho. - Szczekanie psa utrudniało jej zadanie. Jednym ze zmysłów, któremu najbardziej ufała był właśnie słuch, pomagał jej zlokalizować zwierzynę podczas polowań. Będzie musiała popracować z psem nad tym, żeby zachowywał się w odpowiedni sposób, bo zdecydowanie nie pomagało jej to w skupieniu.
Nie zamierzała jednak marnować czasu. Ledwie chwilę wcześniej przecież widziała węża, sporych rozmiarów, na pewno nie był tutejszy. Może uciekł komuś? Może ktoś go tutaj sprowadził? Tylko po co? Miała wiele pytań, nie miała jednak póki co komu ich zadać. Już miała ruszyć przed siebie, aby zlokalizować to zwierzę, nie powinno jej to sprawić kłopotu - w końcu nie na takie zwierzęta już polowała, ale usłyszała kroki. Ktoś się zbliżał.
Sięgnęła do kieszeni swojego skórzanego, nieco zmęczonego życiem płaszcza i wyciągnęła różdżkę, trzymała ją mocno w dłoni, gotowa do poradzenia sobie z ewentualnym niebezpieczeństwem, w końcu nie wiedziała kim może być nieznajomy. Był duży, wzrostem przypominał jej Theona albo Edgara, ale nie znała go, przynajmniej na pierwszy rzut oka. - Nie zgubiłeś może czegoś? - Krzyknęła do niego. Jakoś tak chciała zapytać, bo ten wąż, a teraz ten facet może to wcale nie był przypadek?