Ona uważała, że warto walczyć. Zawsze. Miała wiarę, której najwyraźniej brakowało jej dzisiejszemu towarzyszowi. Nie miała pojęcia na jakim poziomie były jego umiejętności związane z tworzeniem eliksirów, ale coś tam chyba potrafił skoro z tego żył. Ciężko jej było zrozumieć takie negatywne podejście, wydawało jej się, że się poddał, chętnie by nim potrząsnęła, mocno, żeby się opamiętał. Na szali było przecież jego życie. Nie zrobiła jednak nic, tylko wpatrywała się w niego. Faktycznie miał gorzej, jej bezsenność nie niosła za sobą żadnych dodatkowych rewelacji, jak chociażby nadchodząca śmierć.
- Ja jestem bogata. - Odparła zachrypniętym głosem. Jakby miało go to jakoś pocieszyć. - i mam kontakty. - Może lepiej by było, gdyby to ona znalazła się na jego miejscu, skoro posiadała to, czego mu brakowało. Miała świadomość, że sporo czasu spędził poza Londynem, zapewne wiele osób zapomniało o jego istnieniu, nawet jeśli kiedykolwiek było dane im go poznać. - Mogę popytać. Wystarczy jedno Twoje słowo. - Nie zamierzała robić nic wbrew jego woli, ale poczuła jakąś taką dziwną potrzebę związaną z chęcią niesienia pomocy, a to nie zdarzało się szczególnie często. Decyzja należała do niego, miała świadomość, że zdarzały się osoby, które odrzuciłyby taką propozycję.
- Nocna Mara brzmi chujowo. - Nazwę choroby pewnie gdzieś słyszała, jednak nie do końca zdawała sobie sprawę, jak wygląda jej przebieg. Z tego, co wcześniej wspominał zrozumiała, że musi postępować dosyć szybko.
Przejęła szklankę z wodą, nie zamierzała zwlekać ani chwili, wypiła jednym, sporym łykiem całą jej zawartość. Nie miała pojęcia, co on robił, jednak jego twarz zniknęła jej na moment z pola widzenia.
- Gustowny. - Skomentowała jeszcze jego zdobycz. W sumie dopiero teraz dotarło do niej, że ją samą również ogarnął chłód, taki nietypowy, który rozchodził się po całym ciele.
Koc okazał się być całkiem miły, przynajmniej na tę chwilę. Potrzebowała jednak czasu, aby znowu się rozgrzać. Wyciągnęła ręce na wierzch, nachyliła się przed siebie aby postawić szklankę na podłodze, przeszkadzała jej ona teraz tylko zupełnie niepotrzebnie. Okazało się to być sporym wyczynem, przez moment miała wrażenie, że jej twarz spotka się z podłogą. Na całe szczęście jednak jakoś udało jej się wrócić do poprzedniej pozycji.
Głupi... Zły... Nie o to jej przecież chodziło. Kurwa mać. Dlaczego była tak okropna w gadce. Zaginęła dłoń i poczuła, jak paznokcie wbijają jej się w jej wnętrze. Otworzyła ją po chwili, aby zobaczyć, czy pozostał ślad. Dostrzegła zadrapanie, przyglądała mu się uważnie, w między czasie zaczęła mówić. - To nie tak. - Chciała, aby zrozumiał o co jej chodzi. - Istotne, że się starasz. Nie ma sensu jednak uszczęśliwiać innych, ważne, żebyś to Ty był zadowolony i robił coś dla siebie. Dobro, tylko po to, żeby było dobre nie ma sensu. - Tak samo, jak to co mówiła, ale o tym nie wspomniała, czuła, że ciężko jest jej ubrać myśli w słowa.
Przestała w końcu przyglądać się swej dłoni, ponownie wpatrywała się w mężczyznę. Zauważyła fajkę, chyba czegoś szukał. - Czekaj. - Powiedziała, po czym jej dłonie zniknęły pod kocem, musiała ją gdzieś mieć, w którejś kieszeni. Wcale nie tak łatwo było ją wyciągnąć z kieszeni spodni, jednak jakoś się udało. - Pomogę. - Nachyliła się nad nim z srebrną, mugolską zapalniczką Zippo w lewej ręce. Nie tak łatwo było jej spowodować, żeby zadziałała, jednak po której próbie z kolei się udało. Wtedy zbliżyła płomień do szluga, aby mu go odpalić. - Ciagnij, w sensie weź sie zaciagnij. - Byleby pojawił się żar, wtedy będzie po problemie.