Flynn

Jeżeli porcelana, to wyłącznie taka,
której nie żal pod butem tragarza lub gąsienicą czołgu;
jeżeli fotel, to niezbyt wygodny, tak aby
nie było przykro podnieść się i odejść;
jeżeli odzież, to tyle, ile można unieść w walizce,
jeżeli książki, to te, które można unieść w pamięci,
jeżeli plany, to takie, by można o nich zapomnieć,
kiedy nadejdzie czas następnej przeprowadzki
na inną ulicę, kontynent, etap dziejowy
lub świat:

kto ci powiedział, że wolno ci się przyzwyczajać?
kto ci powiedział, że cokolwiek jest na zawsze?
czy nikt ci nie powiedział, że nie będziesz nigdy
w świecie
czuł się jak u siebie w domu?

W lustrze Ain Eingarp widzę widownię pełną klaszczących ludzi, a na samym środku tej widowni siedzi Laurent. Zasługuję na jego uwagę, topię się w blasku jego spojrzenia. Bogin przyjmuje przy mnie formę dłoni Caina wynurzającej się spod ziemi. Wygrzebuje się z niej tylko po to, żeby płakać nad swoim losem - nad olbrzymim cierpieniem, nad bólem - nie może już wytrzymać i nie chciał wracać do żywych, błaga o ostateczne dobicie go pogrążając się w agonii. Amortencja pachnie mi głównie słodyczami i słonymi przekąskami. Wśród wielu aromatów najbardziej wybija się karmelowy popcorn. Chociaż to trochę niedorzeczne, jest w stanie skojarzyć każdy z nich z konkretną osobą. Od jakiegoś czasu pomiędzy nimi przebija się woń morza i różanego ogrodu. Moje ulubione zaklęcie to accio. Mój patronus przyjmuje formę kruka. Wróżbiarstwo to dla mnie coś niezrozumiałego. Bo skoro można przewidzieć wszystko, dlaczego aż tylu wróżbitów na mojej drodze tak po prostu przyjęło spontaniczny cios w mordę? HĘ? Czarna magia? Cóż… obrzydza mnie coraz mocniej, nie chcę stać się tak podły jak Fontaine. Za swoje największe osiągnięcie uważam… nic. Nic w życiu nie osiągnąłem. Stoję po stronie wyrzutków. Tych ze Ścieżek i tych z cyrku. Moje serce należy do Laurenta Prewetta.

Piękne rzeczy, które razem stworzyliśmy głos ✶ 4w5 ✶ infp ✶ playlisty ✶ the edge – i am both wound and knife ✶ crow x laurent – burning house i want to live in ✶ edge x avelina – strawberries and depression ✶ edge x cain – makin' aesthetic out of not doin' well ✶ edge x al – love circus ✶ piosenki do zasypiania ✶ tablice pinterest ✶ the edge ✶ trzech neurospicy i karton ✶ laurent x edge ✶ mills x edge ✶ cain x edge ✶ ave x edge ✶ al x edge ✶ crackship od Erika ✶ moodboardy ✶ al x flynn ✶ the edge ✶  pan i pani piekarz ✶ cain x edge ✶ laurent x edge ✶ laurent x edge ✶ new forest ✶ babie lato Fakty mniej i bardziej przykre ✶ Nie uczęszczał do szkoły magii, nie posiada żadnych legalnych dokumentów, nawet aktu urodzenia. Jedyne osoby znające jego prawdziwe imię to on, Alexander, Brenna Longbottom (która dowiedziała się przypadkiem) i Cain. Nie obchodzi urodzin. ✶ Wstydzi się swojego życia. Generalnie nie lubi o sobie mówić, a już w szczególności osobom, którym nie ufa. Jeżeli się przed tobą otworzył, to czuje się przy tobie bezpiecznie i mu na tobie zależy, ale i tak nie opowie ci wszystkiego. Prawie zawsze mówi półprawdami. ✶ Jest człowiekiem wysoce uzdolnionym - jednym z tych, którzy nowe umiejętności łapią w mig i mogliby osiągnąć wiele, ale chwyta się tylko tego, co go naprawdę zainteresuje, albo jest mu zwyczajnie potrzebne. Stał się jednym z architektów Podziemnych Ścieżek i jego dokonania są niewątpliwie czymś godnym podziwu ze względu na płynący za tym geniusz (pochwały niekoniecznie - to przecież przestrzeń nielegalnych interesów), on jednak zapytany o to spłyci to do granic możliwości. Występy w cyrku, które zachwycają setki widzów? Meh, to też nic takiego. Fakt, że ktoś bez żadnego wykształcenia potrafi konstruować maszyny i nauczył się tego sam, czytając książki? I co z tego? Prędzej zauważy to, że inni są zszokowani tym, jak ktoś z nizin społecznych wysoko funkcjonuje, niż docenienie jego działań. Komplementuje samego siebie tylko w irytacji lub ironizując. ✶ Emocje kontrolują jego życie. Potrafi o czymś myśleć i czuć się dobrze, ale nagle jedna rzecz idzie nie po jego myśli i wpada w kompletny, nieprzewidywalny atak histerii. Okaleczenia na jego ciele są tego efektem. ✶ Zawsze żyje tym, co niedostępne, poza zasięgiem jego wzroku i możliwości. Jest niesamowicie smutnym ekscentrykiem, który wierzy w to, że przeszłość całkowicie przekreśliła jego szanse na szczęśliwe zakończenia. Na teraźniejszości skupia się najczęściej wtedy, kiedy ktoś oferuje mu bliskość. ✶ Bardzo romantyzuje Stany Zjednoczone. Zawsze sobie mówi, że jak tutaj wszystko się spierdoli, to ucieknie do USA i będzie po nim jeździł kabrioletem, bawiąc się i oglądając piękne widoki. ✶ Potrafi zrobić coś z niczego, jeżeli tylko osoba, której oddał swoje serce, poprosi go o pomoc. ✶ Uwielbia rozmawiać o kolorach, ale raczej nie rozpoczyna tematu sam. Lubi też fizykę, mugolskie auta, ładne dziewczyny, muzykę rockową, brytyjską i amerykańską literaturę. ✶ Kocha słodycze i gdyby nie to, że człowiek nie może tak funkcjonować, to jadłby tylko to. ✶ Nie przywiązuje się do miejsc, tylko do ludzi. ✶ Nienawidzi krzywdzenia dzieci i generalnie krzywdy osób neutralnych, bezbronnych. Nie lubi bogaczy wykorzystujących innych, ani takich bezmózgich, płytkich złoczyńców, zdolnych do zabicia każdego. W czasach życia jako przestępca zwykł topić pieniądze w próbach ratowania tych, których mógł uratować. Zabijał tylko równych sobie. ✶ To człowiek, z którym (być może) będziesz dobrze bawił się na imprezie, ale nie na każdej. Takie gdzie ludzie piją przy stole i gadają to nie jego klimat, wolałby spędzać tak czas w cztery oczy. Taniec towarzyski - nie. Ale taka zabawa w ciasnej przestrzeni, gdzie wszyscy są naćpani i sam już nie wiesz z kim tańczysz, a potem liżecie się w damskiej łazience i powoli przesuwacie się w stronę kabiny - tak. Nie lubi być w centrum uwagi, ale jest całkiem dowcipny. ✶ Jest w stanie funkcjonować w kilku relacjach romantycznych jednocześnie i wszystkie traktuje poważnie. Nie zna innych osób, które żyją jak on, więc nie próbuje tego nazywać i po prostu egzystuje jako ktoś obarczony wiecznym poczuciem winy z tego powodu. ✶ Przed powrotem do Fantasmagorii miał spore problemy z narkotykami. Obecnie powoli wraca do heroiny. ✶ Jego idealny wieczór z partnerem - leżą na dachu auta gapiąc się na gwiazdy, pijąc wino i paląc papierosy. Z radia gra muzyka, którą słyszą przez otwarte drzwi. Płyta się kończy. Towarzyszy im już tylko cisza lasu. W oddali, daleko za wzgórzem, na którym zaparkowali, widać światła miasta. Co jakiś czas opowiadają sobie jakąś historię, ale głównie odpoczywają w milczeniu. ✶ Chce ciebie, chce czuć się kochany i ważny. Chce, żebyś go dotykał i mówił mu słodkie rzeczy. Za założenia nie chce i nie potrzebuje od ciebie żadnych prezentów, ale będzie zabierał twoje przedmioty i korzystał z nich jak ze swoich - zobaczysz go w swoich koszulach, spodniach, jedzącego z twojego talerza, opróżniającego twoją lodówkę, grzebiącego ci w biurku. Jeżeli coś od ciebie dostanie i to będzie dla niego przydatne, to będzie to nosił zawsze przy sobie, we wsiąkiewce wszytej w kieszeń kurtki. Jeżeli nie, albo to będzie za duże - najpewniej to zgubi. Jeżeli chcesz mu coś kupić, to nie musisz celować w nic z wysokiej półki - prawdopodobnie bardziej ucieszy się z czekoladek i siarkofruta, niż wina wartego całą twoją wypłatę. ✶ Jak już wejdzie do twojego życia, to możecie wsiąknąć w siebie zupełnie - będzie ci robił niespodzianki, dawał ci jakieś pierdoły, pokazywał ci losowo jakieś rzeczy i opowiadał skrawki historii, pozwoli ci czuć się przy sobie swobodnie, pomoże w odkryciu głęboko skrywanych potrzeb. Siedząc obok siebie w pociągu, będziecie stykać się udami. W kinie otoczy cię ręką. Splecie wasze palce podczas wspólnego spaceru. Zawsze wybierze miejsce obok ciebie. Lubi bliskość fizyczną i nie chodzi tu tylko o seks. ✶ Walczy za pomocą magii bezróżdżkowej, noży, liny i łańcucha. Posiada też ostrze ukryte w bucie. ✶ W młodości golił się na łyso, później wygalał sobie boki. Burza loków na jego głowie to nowość - około 1970 roku ostatni raz zgolił się na zero i zaczął je zapuszczać. ✶ Gardzi Śmierciożercami z oczywistych względów, nie będzie z nimi współpracował, nie będzie miał z osobami po tej stronie mocy żadnych pozytywnych relacji. Moja postać jest złym i smutnym człowiekiem Moja postać jest złym i smutnym człowiekiem. Jednocześnie jest człowiekiem bardzo skrzywdzonym. Moja postać myśli o sobie różnie, ale bardzo rzadko ma to coś wspólnego z rzeczywistością. Łatwo racjonalizuje, przeinacza, a nawet romantyzuje krzywdy, jakie ją spotkały. Kłamie. Oszukuje sama siebie. Oszukuje innych. Nie zwierza się losowym osobom. Prędzej kopnie kogoś prosto w brzuch niż wyzna mu, że cierpi i potrzebuje pomocy. Nie można ufać jej narracji. Będzie wykrzywiała to, co ją spotkało na wszelkie możliwe sposoby i pamiętała różne zdarzenia inaczej niż inni. I będzie robiła rzeczy moralnie złe. Będzie płakała i użalała się nad swoim cierpieniem i niechęcią do przeżywania w zapętleniu scen mordu, jakich dopuściła się na dnie Ścieżek, a później wymierzy swoją „sprawiedliwość” komuś, o kim pomyśli, że nie zasługuje na życie. Bo to jest zły człowiek. Moja postać jest złym i smutnym człowiekiem. Bardzo, ale to bardzo chciałaby być człowiekiem dobrym i szczęśliwym, ale ostatecznie wciąż jest człowiekiem złym i smutnym. Posty Flynna mogą zawierać wspomnienia o: — kilkukrotnych próbach samobójczych, — o natrętnych myślach w tym kierunku, — o samookaleczaniu się, — o nadużywaniu substancji psychoaktywnych, — o życiu z niepełnosprawnościami, — o utracie osób, na których niesamowicie mu zależało, — o poczuciu winy, że jest odpowiedzialny za ich upadek moralny lub śmierć, — o byciu ofiarą groomingu i o emocjonalnym uzależnieniu od swojej oprawczyni, — o byciu wielokrotnie porzuconym, — o byciu innym i samotności z tym związanej, — o zajebiście niskim poczuciu własnej wartości, — o permanentnym poczuciu bezsensu, — o braku celu w życiu i braku dumy z jakichkolwiek swoich osiągnięć, — o zaburzeniach odżywiania, — o świadomych zdradach, — o gorzkich słowach od ludzi mówiących mu później „kocham cię”, — o naprawdę nieprzyjemnych doświadczeniach seksualnych i jednoczesnym uzależnieniu od poszukiwania kolejnych zbliżeń. Jestem otwarta na wątki przeróżne, ale proszę: uzupełnijcie sobie pole „triggery”. Ustalmy jakieś granice. No i jeśli sesja przestaje cię bawić, to pogadajmy. Możemy grać coś innego, mogę ograniczyć pewne opisy w narracji. Niestety w myślach czytać nie umiem, a co za tym idzie – ciężko mi wyczuć, że coś komuś nie leży i przez to pisząc ze mną cierpi. Jak do niego mówić? — Jeśli znasz go ze Ścieżek lub Nokturnu, przedstawił ci się jako Crow i będzie twierdził, że to jego prawdziwe imię. Takie, które nadał sobie sam. — Jeśli znasz go z cyrku, to znasz go po imieniu, które nadał mu Tully – czyli Flynn. Nazywa go tak większość Bellów. — Jeśli znasz go jako tego cyrkowca występującego na arenie, kojarzysz go jako The Edge'a. Tak nazywają go osoby z zewnątrz. — Jeśli spotkałeś ją, najpewniej przedstawiła się jako Florka. — Jeśli jakimś cudem ci się zwierzył – znasz go jako Fleamonta. Nie lubi, kiedy ktoś go tak nazywa. — Jeśli jesteś Laurentem, to możesz mówić mu Myszko. Jeśli ktokolwiek inny go tak nazwie, najpewniej odgryzie mu rękę.