W Gerry nie było za grosz delikatności. Nie robiła tego celowo. Tak została wychowana, zresztą jako jedyna dziewczyna z trójką braci. Zawsze musiała udowadniać, że jest wystarczająca. W tym wszystkim gdzieś zgubiła nieco empatię, stała się taka jak oni - zimna suka z niej była.
- Teraz kurwa nie zamierzam, nie dopóki tego nie wyjaśnię. - Nie znosiła niedopowiedzeń. Musiała wszystko wyprostować od razu, aby mieć święty spokój i w dupie miała to wypierdalaj.
Nakręcała się, zupełnie niepotrzebnie, zaczynała się gotować. Miała wrażenie, że wcale jej nie rozumie, że nie docierały do niego jej słowa. Wkurwiało ją to niemiłosiernie. Musiała coś z tym zrobić.
Robiło jej się gorąco, miała wrażenie, że jeszcze chwila, moment, a wybuchnie. Nie poradzi sobie z tymi wszystkimi emocjami, które zaczęły ją wypełniać. Te jego zarzuty strasznie ją zdenerwowały. Ona, ona która nie miała problemu z tym, żeby przyzwyczaić swoich konserwatywnych starych do tego, że przyjaźni się z Thesem, chociaż z początku wszyscy traktowali go jak psa. Ona, która zawsze stawała w obronie słabszych. Poczuła się urażona. Zabolało ją to dość mocno. Nie mogła powstrzymać emocji, które zaczęły przejmować władzę nad jej ciałem. Rzuciła sztyletem w ścianę, która znajdowała się nad ladą, przy której siedział Ollivander.
- Ją pierdole. Skąd Ci się to w ogóle wzięło. Nie jestem taka, nie zamierzałam nawet... - Zaczynało ją to męczyć. Te niezrozumienie, przecież nigdzie się nie wybierała, ani dzisiaj, ani jutro. To mogła mu obiecać, nawet trochę więcej.
- To chyba oczywiste, przynajmniej dla mnie. - Dotarło do niej dopiero wtedy, że może dla niego jest zupełnie inaczej. Coś ją oświeciło, kurwa, musiał sporo przeżyć, jakby wcześniej nie mogła o tym pomyśleć.
Zbliżyła się do niego, postanowiła usiąść obok. Przymknęła na moment oczy, próbowała zebrać myśli, co wcale nie było takie łatwe. Nie po tej ilości tego jebanego granulatu. - Przepraszam. - Jedyne, co przeszło jej przez gardło.
- Widziałam większe spierdoliny w swoim życiu. - Postanowiła jeszcze dodać. - Możesz być pewny, że moim sekretem nie będziesz. - Bo raczej ich nie miała i nie potrafiła ukrywać prawdy. Nie widziała też w tym większego sensu.