Nic się nie stało, ale mogło. Wiele bliskich jej osób zostało ofiarami ataków nieodpowiednich osób, tylko dlatego, że w ich żyłach nie płynęła czysta krew. To ją przerażało. Nie chciała nikogo więcej stracić, szczególnie przez lekkomyślność. - Znam innych, którzy też tak myśleli, teraz nie żyją. - Powiedziała chłodno. Nie brzmiało to szczególnie optymistycznie. Po ostatniej rozmowie z bratem sama zaczęła trochę się bać, bo nawet jej groził. Mówił, że tacy jak ona również staną się celami, aby dać przykład innym, żeby się nie wychylali, żeby doceniali to, że pochodzą z odpowiednich rodów.
Gerry zaciągnęła się po raz kolejny dymem, filtr poparzył ją w usta, bo praktycznie cała fajka już się spaliła. To skłoniło ja do tego, aby zgasić tę resztkę w popielniczce. Upiła spory haust alkoholu. Nie potrafiła pić powoli.
Poczuła jego dotyk. Drgnęła, jednak było to przyjemne. Pozwoliła mu więc kontynuować.
Wysłuchała uważnie tego, co do niej mówił. Nim odpowiedziała na zadane pytanie zastanowiła się - było to wyjątkowe, zazwyczaj tego nie robiła. Sama właściwie nie wiedziała, nie miała pojęcia, dlaczego wyciągnęła do niego pomocną dłoń. Może jej go było po prostu szkoda, chociaż to chyba było coś więcej. Po tym jak się przed nią wczoraj otworzył, po tym wszystkim co się wydarzyło wyczuwała między nimi jakąś dziwną więź, może było to jednostronne? Nie miała pojęcia, ale brał to, co mu oferowała, nie odrzucał jej. To oznaczało, że też tego chciał.
Dopiła zawartość swojej szklanki. Postanowiła nalać im po jeszcze jednej, wtedy zaczęła mówić. - Może szukam odkupienia? - Bo wiele razy zdarzyło jej się kogoś zawieść, obiecała sobie, że tego nie powtórzy. - To chyba jest to, do tego jestem ostatnio kurewsko samotna. Potrzebuję towarzystwa, tak po prostu. - Przychodziły do niej pochmurne myśli, że to, co powtarzała matka się spełni, że przez swoje nastawienie skończy sama, w pustym domu i przerażało ją to okropnie, że już teraz zaczęło się to ziszczać. - Dobrze będzie mieć się do kogo odezwać, zresztą dawno nie przespałam tyle godzin ciągiem, co przy Tobie. Niczego więcej nie oczekuję. - Bo przecież wszystko inne miała.