29.04.2023, 06:59 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 29.04.2023, 18:37 przez Mellvyn Ollivander.)
Ulga. Pierwszym, co poczuł, była ulga. Wbrew sobie miał cichą obawę, że będzie rozczarowany. Ale to nie było możliwe. Nie z nią.
Wystarczyła sekunda, żeby upewnił się, że weszła w rolę. Jej gesty były mocne, zdecydowane, niemal teatralne. Używała swojego ciała jako narzędzia, którym mogła sprawować nad nim władzę. Robiła to z taką łatwością, jakby było to dla niej naturalne.
Na pewno zauważyła zmianę w jego twarzy, kiedy zrozumiał, co zamierza zrobić. Miał strach w oczach i z tym strachem obserwował, jak supeł paska szlafroka, jej szlachetnej togi, powoli rozplątuje się. Raptownie spuścił głowę uderzenie serca przed tym, jak materiał zsunął się z jej ramion.
Przeszedł go dreszcz, gdy kazała mu na siebie spojrzeć. Czas stanął na parę sekund, kiedy lęk rozchodził się po jego skórze. Czuł go na całym ciele. To było przyjemne. Jeszcze przyjemniejsze było to, jak zmuszał się do wypełnienia jej rozkazu. W ciągu krótkiej chwili zdążył przeżyć bunt, katorgę i wyzwolenie.
Gdy podnosił wzrok, zastanawiał się, czy będzie zadowolona z jego posłuszeństwa, ale szybko o tym zapomniał. Całą jego uwagę pochłonęło przyglądanie się jej ciału z tym bojaźliwym szacunkiem, który do niej poczuł, gdy pierwszy raz wymierzyła mu ból. Te kształty będzie widział w snach i w koszmarach.
Jej piersi, jasne sutki, czuł taki wstyd. Zszedł niżej, podbrzusze, łono, srom. Skupił na nim wzrok. Czy mógłby kiedyś...? Nie. Nie mógłby. Mógł patrzeć. Im lepiej będzie znał jej ciało, tym lepiej będzie rozumiał z braku czego cierpi. Nie chciała z jego strony wstydu, tylko pożądania i tęsknoty.
Gdy podnosiła kołdrę, obserwował to w bezruchu. Gdy siadała na nim, wstrzymał oddech. Chyba nie była świadoma tego, jak dobrze było nareszcie poczuć jej ciężar na sobie. Zamruczał, zaciągając się później jej zapachem. Nie śmiał teraz drgnąć.
Nerwowo rozstrząsał to, jak zareagowała na jego wyznanie. Był zaskoczony, spodziewał się z jej strony uśmiechu, radości. To było pochlebstwo, cholernie mocny komplement. Dlaczego tym razem potraktowała go inaczej? Czuł, jak jego serce przyśpiesza nawet ponad to, jaki pęd narzucił mu pazur. Nagle stracił grunt pod nogami, przestał rozumieć zasady ich gry.
Coś się zmieniło, widział to wyraźnie. Gdy metal dotknął jego skóry, nareszcie zrozumiał. Jęknął, chociaż próbował się powstrzymać. Przełom - nie był już człowiekiem. Był zwierzęciem.
Nie mógł uwierzyć, jak ciężkiej sceny stał się teraz częścią. Nie był w stanie przemyśleć tego, co się właśnie działo, było tego za dużo. Czuł na swoim podbrzuszu ciepło i miękki nacisk jej skóry, czuł chłód warg mniejszych jej wulwy. Harmonizował on z chłodem grotu, który kluczył właśnie wokół rany z poprzedniego wieczoru. Jego Pani była taka delikatna, ledwo muskała jego skórę. Czuł to, czuł oba te bodźce, zlewały się w jeden.
Był gotowy, żeby zabolało bardziej. Chciał, żeby przebiła skórę. Chciał, żeby uczyniła jego ciało swoim. Chciał poczuć ją wewnątrz siebie.
Oddychał ciężko, z półotwartymi ustami patrzył na nią obłąkanym wzrokiem. Miał w oczach paniczny strach, ekscytację i coś jeszcze, coś miękkiego i ciepłego. Zaufanie.
Wystarczyła sekunda, żeby upewnił się, że weszła w rolę. Jej gesty były mocne, zdecydowane, niemal teatralne. Używała swojego ciała jako narzędzia, którym mogła sprawować nad nim władzę. Robiła to z taką łatwością, jakby było to dla niej naturalne.
Na pewno zauważyła zmianę w jego twarzy, kiedy zrozumiał, co zamierza zrobić. Miał strach w oczach i z tym strachem obserwował, jak supeł paska szlafroka, jej szlachetnej togi, powoli rozplątuje się. Raptownie spuścił głowę uderzenie serca przed tym, jak materiał zsunął się z jej ramion.
Przeszedł go dreszcz, gdy kazała mu na siebie spojrzeć. Czas stanął na parę sekund, kiedy lęk rozchodził się po jego skórze. Czuł go na całym ciele. To było przyjemne. Jeszcze przyjemniejsze było to, jak zmuszał się do wypełnienia jej rozkazu. W ciągu krótkiej chwili zdążył przeżyć bunt, katorgę i wyzwolenie.
Gdy podnosił wzrok, zastanawiał się, czy będzie zadowolona z jego posłuszeństwa, ale szybko o tym zapomniał. Całą jego uwagę pochłonęło przyglądanie się jej ciału z tym bojaźliwym szacunkiem, który do niej poczuł, gdy pierwszy raz wymierzyła mu ból. Te kształty będzie widział w snach i w koszmarach.
Jej piersi, jasne sutki, czuł taki wstyd. Zszedł niżej, podbrzusze, łono, srom. Skupił na nim wzrok. Czy mógłby kiedyś...? Nie. Nie mógłby. Mógł patrzeć. Im lepiej będzie znał jej ciało, tym lepiej będzie rozumiał z braku czego cierpi. Nie chciała z jego strony wstydu, tylko pożądania i tęsknoty.
Gdy podnosiła kołdrę, obserwował to w bezruchu. Gdy siadała na nim, wstrzymał oddech. Chyba nie była świadoma tego, jak dobrze było nareszcie poczuć jej ciężar na sobie. Zamruczał, zaciągając się później jej zapachem. Nie śmiał teraz drgnąć.
Nerwowo rozstrząsał to, jak zareagowała na jego wyznanie. Był zaskoczony, spodziewał się z jej strony uśmiechu, radości. To było pochlebstwo, cholernie mocny komplement. Dlaczego tym razem potraktowała go inaczej? Czuł, jak jego serce przyśpiesza nawet ponad to, jaki pęd narzucił mu pazur. Nagle stracił grunt pod nogami, przestał rozumieć zasady ich gry.
Coś się zmieniło, widział to wyraźnie. Gdy metal dotknął jego skóry, nareszcie zrozumiał. Jęknął, chociaż próbował się powstrzymać. Przełom - nie był już człowiekiem. Był zwierzęciem.
Nie mógł uwierzyć, jak ciężkiej sceny stał się teraz częścią. Nie był w stanie przemyśleć tego, co się właśnie działo, było tego za dużo. Czuł na swoim podbrzuszu ciepło i miękki nacisk jej skóry, czuł chłód warg mniejszych jej wulwy. Harmonizował on z chłodem grotu, który kluczył właśnie wokół rany z poprzedniego wieczoru. Jego Pani była taka delikatna, ledwo muskała jego skórę. Czuł to, czuł oba te bodźce, zlewały się w jeden.
Był gotowy, żeby zabolało bardziej. Chciał, żeby przebiła skórę. Chciał, żeby uczyniła jego ciało swoim. Chciał poczuć ją wewnątrz siebie.
Oddychał ciężko, z półotwartymi ustami patrzył na nią obłąkanym wzrokiem. Miał w oczach paniczny strach, ekscytację i coś jeszcze, coś miękkiego i ciepłego. Zaufanie.