08.05.2023, 22:44 ✶
Zaklęcie Heather sprawiło, że trzy żywe trupy straciły szansę na dopadnięcie do Brenny. Magicznie ukształtowana ściana zabarykadowała im drogę. Carla z pacjentem zaczęli na nią napierać, wydając z siebie pełne niezadowolenia pomruki. Wyciągali ku niej ręce. Ich paznokcie skrobały, gdy bezowocnie starali się ją rozerwać na strzępy.
W momencie, gdy Brenna zgrabnie wspinała się po wyczarowanej przez Victorię linie, by wydostać się z dziury, pękły wiązania przytrzymujące spętanego Alexandra. Mężczyzna podniósł się z kleistej mazi i ruszył ku dwójce pozostałych, by razem z nimi napierać na ścianę. Cały był wysmarowany kleistą mazią wyczarowaną przez Lestrange pomieszaną z ciemną ziemią, ale naturalnie nie stanowiło to dla niego żadnego widocznego dyskomfortu (nawet jeśli zmuszony był przez to do wolniejszego poruszania się).
Ale szans na dopadnięcie do Longbottom nie mieli żadnych. Tłoczyli się tylko w miejscu, wygłodniali, ale nie na tyle inteligentni, by wspólnie wykombinować wydostanie się z dziury.
Tymczasem Heather usłyszała kolejny złowrogi pomruk. To związana przez nią młoda dziewczyna zdołała się wreszcie uwolnić. Podniosła się z ziemi. Na twarzy miała ślady po uderzeniach, które sama sobie zadała, gdy szarpała się z linami i obijała o znajdujący się obok nagrobek. Wyglądała przez to trochę makabrycznie, ale również uwidaczniało się w ten sposób, że była tak samo martwa jak kotłująca się w dole trójka. Parła do przodu, jak wcześniej tamci, zdeterminowana do tego by dopaść do trójki żywych kobiet i wreszcie się najeść.
W momencie, gdy Brenna zgrabnie wspinała się po wyczarowanej przez Victorię linie, by wydostać się z dziury, pękły wiązania przytrzymujące spętanego Alexandra. Mężczyzna podniósł się z kleistej mazi i ruszył ku dwójce pozostałych, by razem z nimi napierać na ścianę. Cały był wysmarowany kleistą mazią wyczarowaną przez Lestrange pomieszaną z ciemną ziemią, ale naturalnie nie stanowiło to dla niego żadnego widocznego dyskomfortu (nawet jeśli zmuszony był przez to do wolniejszego poruszania się).
Ale szans na dopadnięcie do Longbottom nie mieli żadnych. Tłoczyli się tylko w miejscu, wygłodniali, ale nie na tyle inteligentni, by wspólnie wykombinować wydostanie się z dziury.
Tymczasem Heather usłyszała kolejny złowrogi pomruk. To związana przez nią młoda dziewczyna zdołała się wreszcie uwolnić. Podniosła się z ziemi. Na twarzy miała ślady po uderzeniach, które sama sobie zadała, gdy szarpała się z linami i obijała o znajdujący się obok nagrobek. Wyglądała przez to trochę makabrycznie, ale również uwidaczniało się w ten sposób, że była tak samo martwa jak kotłująca się w dole trójka. Parła do przodu, jak wcześniej tamci, zdeterminowana do tego by dopaść do trójki żywych kobiet i wreszcie się najeść.