[23.04.1972] Hej ho, hej ho, do Lasu Wisielców by się szło

Ostatecznie jednak żywe trupy zawsze okazywały się dość głupie. Wiedzione wiecznym głodem, miały szansę na dopadnięcie do ofiary tylko wtedy, gdy ta dała się im podejść. Póki znajdowały się w pewnej odległości, dla korzystających z magii czarownic nie były śmiertelnym zagrożeniem. Dziewczyna wyglądająca jak świeżo upieczona absolwentka Hogwartu szła ku nim. W odróżnieniu od znajdujących się w dziurze towarzyszy, uniknęła kleistej mazi i wpadnięcia do wyczarowanego dołu.
I pewnie nawet udałoby się jej dojść do celu. Może nie byłaby w stanie zaatakować latającej na miotle Heather, ale rzucić się na Victorię lub Brennę już tak. Powstrzymały ją rzucone przez tę drugą zaklęcia. Pewnie była to kwestia tego, że nieumarła była dość słaba i wygłodniała, ale Longbottom udało się odciąć jej głowę. Ta opadła do tyłu i potoczyła się gdzieś w trawę. Reszta ciała runęła do przodu. Dziewczyna przestała się ruszać. Lestrange zauważyła niedaleko coś, co wyglądało jak porzucona damska torebka. Leżała między jedną a drugą płytą nagrobną. W miejscu, z którego nadciągnęła ostatnia (teraz już ostatecznie nieżywa) nieumarła.
W czasie gdy Brenna unicestwiała zmierzającą ku nim nieumarłą, Heather związała znajdującego się w dole Alexandra. Żywy trup nie miał tego dnia szczęścia, po raz kolejny padł na ziemię, gdy liny zaczęły oplatać jego martwe ciało. Pacjent i Carla, naturalnie nie zainteresowali się jego losem, tylko próbowali się wydostać z dziury.