31.10.2022, 13:29 ✶
- Myślę, że jakoś sobie poradzisz, zresztą jak zawsze słoneczko.- posłała przyjacielowi uśmiech. Wiedziała, że niezbyt specjalnie się przejmie jej komentarzem. - Tak, to wszystko, wystarczy mi tych bibelotów...- Nora uwielbiała rzeczy, które zbierały kurz. Uważała, że idealnie komponują się z tym miejscem. Nie zastanawiała się jeszcze tylko nad tym, kto to będzie sprzątał, ale to pewnie wyjdzie później. Grunt, że na otwarcie wszystko będzie wyglądało dokładnie tak, jak sobie wymarzyła.
Figg nie znosiła, kiedy ktoś ją krytykował. Moment, który wybrał Erik też nie był idealny. W końcu to już jutro, jutro! miał być ten wielki dzień, a on teraz wyskoczył jej z tym komentarzem. Chyba go pan bóg opuścił, czy inna siła wyższa, która wspierała czarodziejów. - JUŻ JA DOBRZE WIEM CO MIAŁEŚ NA MYŚLI!!!- jej głos stał się bardzo wysoki, niespecjalnie przyjemny dla ucha, no ale sam to spowodował! - Tak wyśmienity gust, że dzień przed otwarciem zacząłeś mi sugerować, że jest coś z nim nie tak! Powinieneś mnie wspierać, a nie powodować, że zaczynam wątpić w to, czy to ma sens. Teraz całą noc będę się zastanawiać!- Nora była zdenerwowana, niby tylko mały komentarz, a wszystko zaczęło się sypać. Powinna się zajmować pieczeniem, a nie po raz kolejny myśleć o tym, czy ten wystrój ma sens. - O ile będą jacyś klienci, skoro uważasz, że przestrzeń będzie zaburzona!- prychnęła. Już mu tego nie wybaczy, do końca życia będzie mu wypominać. - Taki z ciebie specjalista, na wszystkim się znasz, co...- Nora nie potrafiła się powstrzymać, Longbottom obudził w niej zwierze.
- Tak postawmy tam doniczkę, może dwie, a może wszystkie, to przestaną zaburzać resztę przestrzeni!- chociaż wcale nie wydawało się być to złym pomysłem, aby jakoś zasłonić ścianę, z której sypał się tynk, teraz jednak nie zamierzała już odpuścić, musiała się odgryźć Erikowi, taka już była.
- Zobaczymy, czy faktycznie będą się zajadać, czy będą to osoby Twojego pokroju, które zaczną od komentowania i mówienia, że nie mam gustu.- nie miała zamiaru mu odpuścić, jeszcze nie teraz. Wiedziała, że chciał dobrze, jednak w jej mniemaniu trochę za bardzo się zagalopował. Panna Figg nie znosiła krytyki.
Wszystkie negatywne emocje zeszły z niej, kiedy mężczyzna zaczął jeść. Uwielbiała obserwować, gdy inny zajadają się tym, co stworzyła. Całe zło tego świata wydawało jej się wtedy nie istnieć, dostrzegała radość w ich oczach, a było to miodem na jej serce. - Mówisz?- uśmiechnęła się promiennie, zupełnie, jakby ta cała sytuacja chwilę wcześniej nie miała miejsca. - Wiem, że perfekcja, pracowałam nad recepturą bardzo długo, jestem pewna, że nie ma w całym Londynie miejsca, gdzie są równie pyszne wypieki. Muszę tylko pokazać to ludziom, oby jak najwięcej się ich tutaj jutro pojawiło, a pocztą pantoflową rozniesie się informacja o tym miejscu. Kto raz zje coś co upiekłam, na pewno wróci.- jeśli chodzi o swoje zdolności kulinarne... Nora nie była skromna, wręcz przeciwnie i nie zamierzała tego ukrywać.
Figg nie znosiła, kiedy ktoś ją krytykował. Moment, który wybrał Erik też nie był idealny. W końcu to już jutro, jutro! miał być ten wielki dzień, a on teraz wyskoczył jej z tym komentarzem. Chyba go pan bóg opuścił, czy inna siła wyższa, która wspierała czarodziejów. - JUŻ JA DOBRZE WIEM CO MIAŁEŚ NA MYŚLI!!!- jej głos stał się bardzo wysoki, niespecjalnie przyjemny dla ucha, no ale sam to spowodował! - Tak wyśmienity gust, że dzień przed otwarciem zacząłeś mi sugerować, że jest coś z nim nie tak! Powinieneś mnie wspierać, a nie powodować, że zaczynam wątpić w to, czy to ma sens. Teraz całą noc będę się zastanawiać!- Nora była zdenerwowana, niby tylko mały komentarz, a wszystko zaczęło się sypać. Powinna się zajmować pieczeniem, a nie po raz kolejny myśleć o tym, czy ten wystrój ma sens. - O ile będą jacyś klienci, skoro uważasz, że przestrzeń będzie zaburzona!- prychnęła. Już mu tego nie wybaczy, do końca życia będzie mu wypominać. - Taki z ciebie specjalista, na wszystkim się znasz, co...- Nora nie potrafiła się powstrzymać, Longbottom obudził w niej zwierze.
- Tak postawmy tam doniczkę, może dwie, a może wszystkie, to przestaną zaburzać resztę przestrzeni!- chociaż wcale nie wydawało się być to złym pomysłem, aby jakoś zasłonić ścianę, z której sypał się tynk, teraz jednak nie zamierzała już odpuścić, musiała się odgryźć Erikowi, taka już była.
- Zobaczymy, czy faktycznie będą się zajadać, czy będą to osoby Twojego pokroju, które zaczną od komentowania i mówienia, że nie mam gustu.- nie miała zamiaru mu odpuścić, jeszcze nie teraz. Wiedziała, że chciał dobrze, jednak w jej mniemaniu trochę za bardzo się zagalopował. Panna Figg nie znosiła krytyki.
Wszystkie negatywne emocje zeszły z niej, kiedy mężczyzna zaczął jeść. Uwielbiała obserwować, gdy inny zajadają się tym, co stworzyła. Całe zło tego świata wydawało jej się wtedy nie istnieć, dostrzegała radość w ich oczach, a było to miodem na jej serce. - Mówisz?- uśmiechnęła się promiennie, zupełnie, jakby ta cała sytuacja chwilę wcześniej nie miała miejsca. - Wiem, że perfekcja, pracowałam nad recepturą bardzo długo, jestem pewna, że nie ma w całym Londynie miejsca, gdzie są równie pyszne wypieki. Muszę tylko pokazać to ludziom, oby jak najwięcej się ich tutaj jutro pojawiło, a pocztą pantoflową rozniesie się informacja o tym miejscu. Kto raz zje coś co upiekłam, na pewno wróci.- jeśli chodzi o swoje zdolności kulinarne... Nora nie była skromna, wręcz przeciwnie i nie zamierzała tego ukrywać.