Opuścili go wszyscy ale nie jego zmysły... Te nadal pozostawały wystarczająco wyostrzone do tego stopnia, że jego werdykt odnośnie znajomej sylwetki okazał się poprawny. Pomylił się tylko w jednej kwestii - wrzucenia tego przeklętego krukona do jednego worka, zupełnie jakby zapomniał, że może na nim polegać. Może to przez strach albo zmęczenie? Jesteś... Odetchnął z ulgą kiedy dotarła do niego wiadomość, że stojącą przed nim osoba bez maski to nikt inny jak Sauriel. Przez krótki moment chciał się na niego rzucić ze szczęścia ale myśl, że wyrok z Wizengamotu jest tuż za rogiem, skutecznie go do tego zniechęciła.
Oczy, brwi i wyraz twarzy mówiły wszystko - jego przyjaciel się właśnie gotował, a może wręcz już wykipiał? W tym momencie nie przeszkadzało mu nawet to całe wkurwienie, które gotowało się w Rookwodzie. Brak żadnego słowa był zaskoczeniem dla Stanleya. Spodziewał się soczystego opierdolu widząc jak emocjonalnie reagował drugi Śmierciożerca. Sam Borgin by się zapewne roześmiał widząc jak żywo gestykulował stojący przed nim mim. W chwili w której złapał go za kołnierz aby pomóc mu się podnieść, zrozumiał, że trzymanie języka za zębami było również dobrym zagraniem - bo w końcu zapomniał ile on miał krzepy.
Lata siedzenia za biurkiem bez haratania w mugolską zabawę - zwaną piłką nożną - odcisnęły swoje piętno na wysportowaniu Vulturisa, więc nie do końca rozumiał skąd ta frustracja u Sauriela. Bo o ile mógł zrozumieć, że spóźnienie było częściowo jego winą, tak kwestię zmęczenia uznawał za winę Ministerstwa Magii, Corvusa, układu planet czy setki innych rzeczy, które mógłby wymienić gdyby tylko miał na to czas i siły.
Z zainteresowaniem przyglądał się jak Pardus stawia ścianę ognia między nimi, a... czymś? No właśnie. Czym było to "coś" co kryło się w lesie? Stanley nie miał przecież na myśli Aurorów czy innych brygadzistów - tych się nie bał w porównaniu do "tego". Twór jego przyjaciela był imponujący ale nie sprawił, że ten poczuł się lepiej. Było wręcz przeciwnie. Z sekundy na sekundę, Borgin czuł jak po raz kolejny jeży mu się skóra, a do uszu dobiega dźwięk sędziowskiego młotka... puk, puk... Stanley Andrew Borgin skazany na dożywocie w Azkabanie... Złapał się za głowę, starając się zasłonić małżowiny uszne - zupełnie jakby chciał zablokować dochodzące stukanie. Próbował myśleć o czymkolwiek innym co tylko by mu przyszło do głowy. Coś co zagłuszy ten paraliżujący ton - o starych czasach, Stelli czy pijackich eskapadach z druhami. O rzeczach miłych, które jednak nie przynosiły zamierzonego efektu. Vulturis był święcie przekonany, że właśnie znajduje się na sali rozpraw. Nie mógł stwierdzić co było rzeczywistością, a co nie. W tej chwili nie był nawet pewien czy Sauriel stoi obok niego czy też jest wytworem jego wyobraźni.
- NIE! - wykrzyczał ewidentnie nie zgadzając się na werdykt sądu, czując jak cały obchodzi lodowatym potem - C-C-Co... J-Jest w tym lesie... - zapytał drżącym głosem, ignorując fakt, że Sauriel nie jest w stanie albo po prostu nie chce mu odpowiedzieć. Mimo słabości, która go dopadła w tym momencie, skierował swoją różdżkę w kierunku ściany ognia aby być gotowym na wszystko. Cała dłoń mu się przy tym trzęsła. Nie miał przecież zamiaru oddać się wymiarowy sprawiedliwości - wolał zginąć, niż widzieć jak setki czy tysiące oczu oceniają jego osobę przed ostatecznym sądem. Wolał aby o jego tożsamości dowiedzieli się w momencie gdy nie będzie już stąpać po tym świecie.
- Błagam Cię.. Powiedz coś... - wydukał panicznym głosem, licząc, że jakiekolwiek zdanie wypowiedziane przez Rookwooda przyniesie tak długo wyczekiwanie ukojenie... albo przynajmniej na moment zagłuszy ten koszmar, który dział się wokół nich. Nie oczekiwał dużo, jedynie odpowiedzi na swoje słowa albo planu działania jako, że on miał pustkę w głowie.
Zakręcił sprawnie różdżką, wykonując przy tym krótką inkantację aby wyczarować tarczę ochronną wokół ich dwójki. Nie wierzył, że może to powstrzymać "te" myśli ale obawiał się ataku w każdym momencie - zarówno ze strony funkcjonariuszy Ministerstwa jak i "tego czegoś".
Próba stworzenia tarczy ochronnej na Stanley'u i Sauriel'u. Korzystam z rozproszenia.
Sukces!
"Riddikulus!"
- Danielle Longbottom na widok Stanleya Bo[r]gina
"Jestem dumna, że pomagałeś podczas zamachu."
- Stella Avery na wieści o udziale Stanley w walkach podczas Beltane 1972