11.08.2023, 10:15 ✶
- Jeśli czegoś się dowiem, poinformuję panią. Nie chcę w tej chwili podejmować prób złamania tego… bo kto wie, czy to nie jest ten element, który utrzymuje was wciąż przy życiu? – powiedziała wprost Bulstrode. Musiała brać to pod uwagę, chociaż cóż, myliła się i całkiem niedługo miała zabrać się za łamanie podobnych „przypadłości”.
Doskonale wiedziała, że pobyt w Limbo „coś” zmienił. Ale nie miała pojęcia, co. Atreus się zmienił. Patrick się zmienił. Mavelle się zmieniła. Florence zawahała się na moment, zastanawiając, w jakie słowa ubrać swoje myśli. By zabrzmiały odpowiednio dyplomatycznie. Rozmawiała już z uzdrowicielami, pytała też o to i owo ojca, Atreusa badały kapłanki…
– Obawiam się, że jeśli problem dotyczy energii, znalezienie przyczyn będzie w Anglii trudne – stwierdziła w końcu. Sama znała się na nekromancji całkiem dobrze. Zapewne na tyle dobrze, że władzom by się to nie spodobało, chociaż nigdy nie tknęła czarnej magii. Ale uważała, że musi wiedzieć o niej więcej, aby móc pomóc ofiarom.
Dlatego najlepiej wiedziała, jak trudno o pewne źródła.
– Wszelkie jej manipulacje wchodzą już na pole nekromancji. Na Wyspach Brytyjskich każda jej forma jest zakazana. – Mina Florence nie zdradzała, co o tym myśli. Chociaż myślała wiele, tak jak zwykle nie mieszała się w politykę, tak tutaj nie rozumiała, jakim cudem czarnoksiężnicy nie przejęli jeszcze władzy nad Anglią, skoro potrafili wyczarować zwalczające siły potwory, a jedyny sposób na ich zwalczenie to była… tak, nekromancja.
Ale były kraje, w których patrzono na to odrobinę inaczej.
– Zastanowię się nad wynikami. Poszukam w źródłach. I skontaktuję się z panią – obiecała Florence. Musiała poszukać informacji o klątwach podobnych do tej, która spadła na Mavelle. I przeanalizować sprawę „tego czegoś dodatkowego”. O samej przypadłości Zimnych i tak szukała: wszak była żywo zainteresowana sprawą. (Czy raczej zamierzała szukać, pierwsze dni po Beltane oznaczały głównie intensywną pracę, bo mieli więcej rannych niż zwykle.)
Po krótkich ustaleniach, uzdrowicielka udała się po prostu z powrotem do kominka. Poczekała aż Bones uruchomi sieć Fiuu, a potem znikła w płomieniach.
Doskonale wiedziała, że pobyt w Limbo „coś” zmienił. Ale nie miała pojęcia, co. Atreus się zmienił. Patrick się zmienił. Mavelle się zmieniła. Florence zawahała się na moment, zastanawiając, w jakie słowa ubrać swoje myśli. By zabrzmiały odpowiednio dyplomatycznie. Rozmawiała już z uzdrowicielami, pytała też o to i owo ojca, Atreusa badały kapłanki…
– Obawiam się, że jeśli problem dotyczy energii, znalezienie przyczyn będzie w Anglii trudne – stwierdziła w końcu. Sama znała się na nekromancji całkiem dobrze. Zapewne na tyle dobrze, że władzom by się to nie spodobało, chociaż nigdy nie tknęła czarnej magii. Ale uważała, że musi wiedzieć o niej więcej, aby móc pomóc ofiarom.
Dlatego najlepiej wiedziała, jak trudno o pewne źródła.
– Wszelkie jej manipulacje wchodzą już na pole nekromancji. Na Wyspach Brytyjskich każda jej forma jest zakazana. – Mina Florence nie zdradzała, co o tym myśli. Chociaż myślała wiele, tak jak zwykle nie mieszała się w politykę, tak tutaj nie rozumiała, jakim cudem czarnoksiężnicy nie przejęli jeszcze władzy nad Anglią, skoro potrafili wyczarować zwalczające siły potwory, a jedyny sposób na ich zwalczenie to była… tak, nekromancja.
Ale były kraje, w których patrzono na to odrobinę inaczej.
– Zastanowię się nad wynikami. Poszukam w źródłach. I skontaktuję się z panią – obiecała Florence. Musiała poszukać informacji o klątwach podobnych do tej, która spadła na Mavelle. I przeanalizować sprawę „tego czegoś dodatkowego”. O samej przypadłości Zimnych i tak szukała: wszak była żywo zainteresowana sprawą. (Czy raczej zamierzała szukać, pierwsze dni po Beltane oznaczały głównie intensywną pracę, bo mieli więcej rannych niż zwykle.)
Po krótkich ustaleniach, uzdrowicielka udała się po prostu z powrotem do kominka. Poczekała aż Bones uruchomi sieć Fiuu, a potem znikła w płomieniach.
Koniec sesji