Kiwnął głową na zgodę do Sauriela zupełnie jakby chciał powiedzieć - "wszystko pod kontrolą". Tutaj nie było mowy o jakichś niedopatrzeniach. Sama śmietanka Najwyższej Akademii Rolniczej Wielkiej Brytanii się tutaj zebrała, a Stanley to chyba był dyrektorem tejże placówki. Borgin nie miał pojęcia o tym co mieli robić dokładnie tak jak dyrektorzy czy kierownictwo większości placówek, co od razu dawało mu +20 punktów w momencie rekrutacji na takie stanowisko.
Słowa Rookwooda sprawiły, że prowodyr tego spotkania otworzył usta w zdziwieniu i wydał z siebie bezgłośne - o kurwa. No Sauriel to mu teraz zaimponował jak nikt inny - ta jego wiedza, ta jego dbałość o szczegóły, te kocie ruchy. No po prostu człowiek renesansu - Ty sprytna bestio - powiedział pod nosem, kiwając głową oraz unosząc palec do góry. To dało mu bardzo dużo do myślenia. Skoro ogórki były kwiatami to czy można było komuś wręczyć kilo ogórków jako prezent ślubny? W sensie, że jako taki ogórkowy bukiet? Bo jeżeli tak... to przyszli państwo Rookwood powinni się spodziewać takiego prezentu... I powinni być wdzięczni tylko i wyłącznie przyszłemu panu Młodemu, który stworzył tego przyrodniczego potwora zwanego ogrodniczym Stanleyem Borginem.
Słysząc słowotok, wręcz atak Victorii, od razu sięgnął po zeszyt aby jak na (nie) pilnego studenta przystało, zanotować to i owo. Czy rośliny były wampirami skoro nie można było ich podlewać kiedy słońce było w zenicie? Żadne wydanie "Działkowca" nie wspominało o czymś takim ale wszystko wskazywało, że tak właśnie mogło być. W końcu to były słowa wypowiedziane przez ekspertkę, która pozwoliła im spożywać alkohol do pracy... albo nie i panowie sami sobie przerobili jej słowa? Nie był już pewien ale dalej skrzętnie notował wszystkie za i przeciw podlewania kiedy słońce mocno świeciło - Trzeba poparzyć roślinę... Zapamiętać - powtórzył sobie pod nosem aby dokładnie to zanotować. Nic nie mogło mu uciec. Wszystko było ważne - Żadnej zimnej wody. Zrozumiane. Napisze to z wykrzyknikiem - oznajmił, wyciągając język na usta jakby był wielkim artystom.
Po chwili dołączył do reszty wspólników. Oczywiście podążył do nich wraz ze swoim kajecikiem aby dalej prowadzić notatki z pola bitwy - Tak. Przekopałem dlatego siedziałem tu dzisiaj do rana - oznajmił z pełnią dumy w głosie ale mina mu szybko zrzedła - Kompo... co? - przeniósł wzrok na Sauriela jakby poszukiwał wsparcia lub tłumacza. Był w niezłym szoku, że Victoria potrafiła tak biegle zmieniać języki. Z takim talentem to nie dziwił się, że ten kurs Aurorski poszedł jej tak prosto. Stanley nie rozumiał co to za język. Francuski? Pomyślał, poklepując się po brodzie - Umm... Ekhheemm... - odchrząknął, kupując sobie trochę czasu - Nie wiem - wzruszył ramionami - To pole zostało zarekwirowane na poczet naszej sprawy. Na co dzień działa tutaj moja ciotka. Niestety nie ma jej tutaj dzisiaj z nami, więc może być ciężko odpowiedzieć na to pytanie - wyjaśnił, przyglądając się dwójce współpracowników z wielkim zainteresowaniem. Sam najchętniej by to już zakopał pod ziemią, podlał i poszedł się nachlać, wszak jutro miał wolne od służby.
- Jak rozpoznać czy został użyty ten cały kompost...? - machnął ręką w akcie gestykulacji by pokazać całe poletko. Może istniała jakaś metoda aby to sprawdzić? Jeżeli tak, była to kolejna część wiedzy tajemnej, której miał okazję dzisiaj pojąć. Stanley czuł się jak za czasów Hogwartu kiedy to po raz pierwszy obcował z nekromancją, z tą różnicą, że teraz obcował z podstawą sadzenia roślin.
"Riddikulus!"
- Danielle Longbottom na widok Stanleya Bo[r]gina
"Jestem dumna, że pomagałeś podczas zamachu."
- Stella Avery na wieści o udziale Stanley w walkach podczas Beltane 1972