Ludzie stojący na uboczu często posiadali wrażliwość, która zachwyciłaby wielu. Jeśli tylko pozwoliliby na to, żeby opuściła ona bezpieczne bielmo czaszki i przesunęła przez struny głosowe na usta. Wypłynęła wraz z językiem przesuwającym po podniebieniu i zębach. Stali obok, ponieważ byli wręcz ZBYT wrażliwi. Przeczuleni, wyczuleni na innych, nie radzili sobie z nadmiarem odbieranych bodźców. Więc słowa Martina były przypadkiem czy może częścią tego cudu, który w tym świecie mieliśmy okazję dojrzeć? Nie miał okazji tego zweryfikować, ale to było jak haczyk i wędka. Z tą różnicą, że Martin chyba nie był świadom, że na Laurenta była to przynęta idealna - dokładnie taka, żeby był ciekaw, by eksplorować dalej. Kiedy nie chciało się przyciągać uwagi, albo wręcz odpychało potencjalnych partnerów do rozmów, to tego typu przynęty nie dość, że nie były planowane to jeszcze niechciane. Blondyn starał się wyczuć te... chęci. To, co mogło się znajdować pod tym zblazowanym spojrzeniem i napiętą sylwetką, jaka przed nim stała. Czy odpychał, całkiem świadomie, czy może jednak był faktycznie zainteresowany wymianą paroma zdaniami? Nawet nie podejrzewał, że w grę tutaj wchodziło pragnienie, żeby stanąć na wysokości zadania nie tylko dlatego, że gdzieś stała za plecami rodzina z linijką, gotowa bić po łapach za każde przewinienie.
Uśmiech Laurenta delikatnie się pogłębił, bo odpowiedź mężczyzny go rozbawiła, ale tak serdecznie. Gdyby był złośliwy to chyba właśnie powiedziałby: "w takim razie miłego drinka, skoro ma pan ochotę na niego BEZ obecności gości" i poszedł w swoją stronę. Takie bzdurne niuanse, uważne dobieranie słówek i zdań bywało męczące. Dla Laurenta bywało również ekscytujące - wszystko zależało od tego, z kim aktualnie rozmawiał i czego oczekiwał. Nie potrafił powiedzieć, czy ta propozycja przyniosła jakiekolwiek odprężenie, bo wręcz miał takie uczucie, że na odwrót - doprowadziła do mocniejszego napięcia. Być może to źle interpretował.
- To brzmi jak ciężar sam w sobie. - Opiekowanie się przyjęciami wszelkiego rodzaju było uciążliwe i tak - wymagało ciągłego, tak na dobrą sprawę, trzymania tej ręki na pulsie, jak to adekwatnie Martin określił. Musiałeś być gotowy na wszelkie reakcje, na różne dziwne wydarzenia. A ludzie naprawdę potrafili mieć bzdurne i skrajnie niebezpieczne pomysły. Ruszył więc z Martinem w kierunku baru, jakże przyjemnie teraz pustego. - Jeśli mógłbym zapytać... czy ta kompozycja tego wydarzenia, specyfika klimatu statku i tak dalej... jest pana koncepcją? - Sam się chyba tym wszystkim nie zajmował? To jest - opieką aktualną. A tworzeniem, przygotowywaniem? I nie chodzi tutaj oczywiście o służbę, która dbała o porządek od tej podstawowej strony. - I właściwie - dlaczego statek? Czemu rejs? Czy to sympatia do tego blasku odbijanego w morskich falach?