1972, 2 maja / Rachunek sumienia po wielkiej wichurze - Lucy & Philip

Na wspomnienie o swojej siostrze oraz odpowiedź Philipa dla Lucy zrobiło się już praktycznie jasne, że osoba, którą spotkał na bagnach, to raczej jej młodsza siostra Danielle. Pokiwała głową, kiedy Philip wspomniał o tym, że uda się w celu potwierdzenia tych przypuszczeń. Lucy nie miała nic przeciwko temu, aby spotkali się ponownie tutaj przed Knieją, gdzie jednak Danielle miała teraz dużo pracy w polowym szpitalu, albo na oddziale urazów pozaklęciowych w Szpitalu Św. Munga.
Tak Lucy bywała na sabatach wyłącznie służbowo. Nie miała ani z kim, ani takiego usposobienia, żeby organizować czas w taki sposób, aby pojawiać się tam samemu. I tak – dzień wolny. Właśnie o to chodziło, że akurat tego dnia taki dzień wolny dostała i tym samym została odsunięta od obowiązków służbowych. Z pewnością to stwierdzenie nie poprawiło jej już nędznego w tym momencie nastroju. Te myśli, czemu nie znalazła pretekstu, żeby się tu zjawić, ciągle wracały ze zdwojoną siłą. No cóż. Nie miała już wpływu na to co się stało. Teraz pozostała już tylko nadzieja, że uda się znaleźć ocalałych, w tym jej ojca.
Ale teraz już więcej osób nie znajdą. Musiała opuścić z Philipem Knieję
– Mnie też było Cię miło poznać Philipie. Wracajmy – powiedziała. Cóż, Lucy miło było poznać Philipa, mimo tych okoliczności.

Postać opuszcza sesję