05.10.2023, 00:59 ✶
Upiorna kobieta pochylała się nad trójką nieprzytomnych. Nie atakowała ich. Nie próbowała dobijać. Po prostu patrzyła na nich, szepcząc pod nosem jakieś mało zrozumiałe słowa. Ale gdyby się wsłuchali, usłyszeliby, że ciągle powtarzała to samo: potrzeba więcej energii, potrzeba więcej energii, potrzeba więcej energii. Ciągle tym samym, cichym, zniekształconym przez lata milczenia, matowym głosem szalonej kobiety.
Do pewnego momentu wszystko szło dobrze. Augustus wchodził do góry, najpewniej zupełnym przypadkiem – ale stąpając po akurat tych stopniach, które nie wydawały z siebie żadnych podejrzanych dźwięków.
Avelinie również się to udawało. Przynajmniej do momentu, w którym jeden ze stopni – ten zwodniczy, który chyba zapomniał zaskrzypieć, gdy wchodził Rookwood, ale przypomniał sobie o skrzypnięciu już w sekundzie, gdy stopa towarzyszącej mu kobiety na niego nacisnęła, zaalarmował upiorną kobietę.
- PRZESTAŃ! PRZESTAŃ! ZOSTAW ICH W SPOKOJU! – ryknęła przyczepiona do ściany nad wejściem do atrium mała, półprzezroczysta postać. Wchodząc do środka, musieli ją minąć i nawet nie zauważyć: duch dziecka, na oko dziewięcioletniej, może dziesięcioletniej dziewczynki.
Jakaś siła trzymała je w uścisku, przyszpilone do ściany. Ani Avelina, ani Augustus nie dostrzegali niewidzialnej, czarnej energii, która je wiązała. Duch dziecka siedział cicho gdy wchodzili do środka i gdy wspinali się po schodach – ale gdy kroki Paxton mogły zaalarmować upiorną kobietę, duch zaczął krzyczeć, by zwrócić uwagę na siebie i umożliwić im dalsze przejście. Przynajmniej na ten moment to rzeczywiście podziałało.
Do pewnego momentu wszystko szło dobrze. Augustus wchodził do góry, najpewniej zupełnym przypadkiem – ale stąpając po akurat tych stopniach, które nie wydawały z siebie żadnych podejrzanych dźwięków.
Avelinie również się to udawało. Przynajmniej do momentu, w którym jeden ze stopni – ten zwodniczy, który chyba zapomniał zaskrzypieć, gdy wchodził Rookwood, ale przypomniał sobie o skrzypnięciu już w sekundzie, gdy stopa towarzyszącej mu kobiety na niego nacisnęła, zaalarmował upiorną kobietę.
- PRZESTAŃ! PRZESTAŃ! ZOSTAW ICH W SPOKOJU! – ryknęła przyczepiona do ściany nad wejściem do atrium mała, półprzezroczysta postać. Wchodząc do środka, musieli ją minąć i nawet nie zauważyć: duch dziecka, na oko dziewięcioletniej, może dziesięcioletniej dziewczynki.
Jakaś siła trzymała je w uścisku, przyszpilone do ściany. Ani Avelina, ani Augustus nie dostrzegali niewidzialnej, czarnej energii, która je wiązała. Duch dziecka siedział cicho gdy wchodzili do środka i gdy wspinali się po schodach – ale gdy kroki Paxton mogły zaalarmować upiorną kobietę, duch zaczął krzyczeć, by zwrócić uwagę na siebie i umożliwić im dalsze przejście. Przynajmniej na ten moment to rzeczywiście podziałało.
Tura trwa do 08.10.2023 roku do godziny 21.00
Augustusa to jednak kości lubią. Niby atak na Augustusa a jednak niepowodzenie.