22.10.2023, 13:52 ✶
Wygłupiłem się - tak sobie pomyślałem, kiedy ten list do Alice już poleciał. Aż żałowałem, że nie śmigam na miotle tak jak ona, bo bym wziął miotłę i dogonił tę sowę, bo Alice nie mogła dostać takiego listu, bo przecież powinienem napisać go jeszcze raz. Zdecydowanie mniej paniczny i bardziej starannie napisany, ale ręce mi się trzęsły ze stresu, więc jak ja to miałem napisać, poza tym... nawet nie spojrzałem na stan ogródka, ale skoro Dora pisała, że jest źle, to pewnie było jeszcze gorzej. Taką miałem nadzieję, bo inaczej mnie Alice wyśmieje, że ja jakiś panikarz jestem. Choć nie... Jednak wolałem by nie było źle z tym ogródkiem. Byleby nie było źle z tym ogródkiem - powtórzyłem w myślach kilka razy, żeby właśnie tak się stało.
Zszedłem na dół, pozbywając się z siebie tego negatywnego myślenia. Nawet swobodnie przecierałem spocone dłonie o spodnie, kiedy mój przerażony wzrok padł na te grządki. To, co nas łączyło z Dorą, to troska o rośliny, a te... Wręcz łzy mi pociekły po policzkach, bo byłem tu milion razy i było tu tak ślicznie, a teraz to jakiś armagedon miał miejsce. Aż się wziąłem przytrzymałem płotu, bo to nie było coś, na co byłem w stanie patrzeć swobodnie.
- Kto tu wpuścił te psy!? - zapytałem z tej całej rozpaczy, z premedytacją chcąc od razu znaleźć winnego tego incydentu. Wołało o pomstę do nieba. To wszystko tak... tam... wszędzie... Aż brakowało mi słów. Nie sądziłem, że miałbym okazję oglądać taki kataklizm, a jednak... Jak Alice to zobaczy... O, właśnie! Alice!
Czym prędzej przetarłem policzki i wyprostowałem się, bo mi się przypomniało, że pewnie Alice będzie tu lada chwila. Nie chciałem by oglądała mnie w tym stanie. Co do tego też byłem zdecydowany. Przełknąłem gulę w gardle i dzielnie nawet złapałem za szpadę, z którą jednak ostatecznie musiałem się pomęczyć, bo mocno została wbita w ziemię, ale w końcu mi się udało ją wyciągnąć. Zamierzałem przekopywać ziemię, a przy okazji nieco się wyżyć z tych emocji paskudnych, bo mnie złość ogarnęła i rozpacz totalna.
- Zrobimy tu tak, że będzie jeszcze lepiej niż było. Dobre wieści są takie, że Alice mi pisała, że zaraz będzie z wujkiem... Ale nie wiem, czy jeszcze kogoś nie zgarnie po drodze - stwierdziłem trochę przez zęby, bo właśnie wbijałem szpadel w ziemię. Tak, zrobimy to jeszcze lepiej niż było - pocieszyłem się jeszcze raz w myślach, bo nie zamierzałem oddać się rozpaczy, tylko skupić już na przyszłości.
Zszedłem na dół, pozbywając się z siebie tego negatywnego myślenia. Nawet swobodnie przecierałem spocone dłonie o spodnie, kiedy mój przerażony wzrok padł na te grządki. To, co nas łączyło z Dorą, to troska o rośliny, a te... Wręcz łzy mi pociekły po policzkach, bo byłem tu milion razy i było tu tak ślicznie, a teraz to jakiś armagedon miał miejsce. Aż się wziąłem przytrzymałem płotu, bo to nie było coś, na co byłem w stanie patrzeć swobodnie.
- Kto tu wpuścił te psy!? - zapytałem z tej całej rozpaczy, z premedytacją chcąc od razu znaleźć winnego tego incydentu. Wołało o pomstę do nieba. To wszystko tak... tam... wszędzie... Aż brakowało mi słów. Nie sądziłem, że miałbym okazję oglądać taki kataklizm, a jednak... Jak Alice to zobaczy... O, właśnie! Alice!
Czym prędzej przetarłem policzki i wyprostowałem się, bo mi się przypomniało, że pewnie Alice będzie tu lada chwila. Nie chciałem by oglądała mnie w tym stanie. Co do tego też byłem zdecydowany. Przełknąłem gulę w gardle i dzielnie nawet złapałem za szpadę, z którą jednak ostatecznie musiałem się pomęczyć, bo mocno została wbita w ziemię, ale w końcu mi się udało ją wyciągnąć. Zamierzałem przekopywać ziemię, a przy okazji nieco się wyżyć z tych emocji paskudnych, bo mnie złość ogarnęła i rozpacz totalna.
- Zrobimy tu tak, że będzie jeszcze lepiej niż było. Dobre wieści są takie, że Alice mi pisała, że zaraz będzie z wujkiem... Ale nie wiem, czy jeszcze kogoś nie zgarnie po drodze - stwierdziłem trochę przez zęby, bo właśnie wbijałem szpadel w ziemię. Tak, zrobimy to jeszcze lepiej niż było - pocieszyłem się jeszcze raz w myślach, bo nie zamierzałem oddać się rozpaczy, tylko skupić już na przyszłości.