25.10.2023, 18:09 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 19.12.2023, 10:18 przez Brenna Longbottom.)
Brenna mniej więcej koło piętnastego roku życia opanowała trudną sztukę powstrzymywania się od gadania, kiedy widziała, że ktoś sobie tego absolutnie nie życzył. Albo kiedy wymagała tego sytuacja. Do ukrócenia go wbrew pozorom nie trzeba było więc aż tak wiele. Za to złośliwe uwagi wyzwalały faktycznie potok kolejnych słów, zazwyczaj raczej rozbawionych, nie rozzłoszczonych.
- Och... - powiedziała, rozpromieniając się na propozycję Aury'ego. - Jesteś ge - nia - lny. Tak właśnie zrobię. Wyczaruję mu ten napis nad głową albo na koszulce na kolejnej imprezie - przyrzekła.
I może nawet zrealizowałaby swoją groźbę dzisiaj, gdyby nie to, że nastąpiło lekkie zamieszanie.
Brenna, gdy już ustalili, że Mary zabrała Tima, a absolutnie nie mogła tego zrobić, zaczęła przepychać się ku drzwiom. Nie czekała czy Aury pójdzie za nią, czy nie, nie szukała płaszcza, za to dłoń wsunęła do kieszeni, w poszukiwaniu różdżki. Liczyła, że zdołają załatwić tę sprawę polubownie, ale skoro ktoś pokusił się najwyraźniej o skorzystanie z wielosokowego albo inną metodę zmiany wyglądu, był bardzo zdeterminowany.
Wypadła na zewnątrz, wprost w chłód nocy. Za sobą zostawiali rozświetlone wnętrze, śmiechy i gwar rozmów, ale reszta Hogsmeade o tej porze już praktycznie opustoszała i tylko w nielicznych oknach płonęły światła. Brenna rozejrzała się, a gdy nie dostrzegła nigdzie ani Tima, ani jego "ukochanej", bez namysłu wyszarpnęła z kieszeni różdżkę i dokonała przemiany. W jednej chwili pod Trzema Miotłami stała dziewczyna, w drugiej - ciemna wilczyca, niemal zlewająca się z mrokiem. Zaczęła węszyć, szukając pośród setek mieszających się woni, tej jednej, znajomej.
Na szczęście była świeża.
Na nieszczęście Brenna wyczuła jeszcze jedną woń, nie do pomylenia z żadną inną.
Krew.
Z wilczego gardła wydobył się nagły warkot, kiedy wystrzeliła do biegu. Nie oddaliła się daleko - w szaleńczym pędzie skierowała się ku przerwie między dwoma pobliskimi budynkami, z których jeden był opuszczony. Aury, sprawny fizycznie, też mógł przebyć tak krótki dystans błyskawicznie. W samą porę, by zobaczyć błysk zaklęcia - i przekonać się, że w mroku widać było tam dwie osoby. Mary, w błękitnej sukience, której jasne włosy łatwo dało się dostrzec w ciemnościach, i leżącego na ziemi Timiego...
EDIT 19.12.2023 (brak kontaktu z graczką)
Brenna nie zastanawiając się długo, wciąż w wilczej postaci, skoczyła na Mary, a upuszczona przez tą różdżka poleciała gdzieś w ciemny kąt uliczki. Potoczyły się obie po ziemi, tyle że... to wcale nie były dwie kobiety: w chwili, w której "Mary" uderzyła o bruk, jej wygląd zaczął się zmieniać. Włosy stały się ciemniejsze, krótsze, ciało i twarz zniekształciły się.
Metamorfomag.
I to wcale nie metamorfomag, który chciał uwieść przystojnego, bogatego i sławnego chłopca. Chciał go zabić.
Plan genialny w swojej prostocie, który omal nie został zrealizowany - i nie udał się tylko dlatego, że dogadały się dwie osoby, które przypadkiem zobaczyły zupełnie inną Mary...
- Co z nim?! - zawołała Brenna, przemieniając się z powrotem w kobietę. Mężczyzna szarpał się z nią, ale na całe szczęście, nie był potężnie zbudowany i stracił różdżkę, a Brenna po przemianie miała swoją w dłoni. Magiczne liny owinęły się wokół rąk napastnika. Tymczasem za jej plecami Aury dopadł swojego przyjaciela. Tim żył - chociaż był ranny. Jęknął z bólu, próbując się usiąść, ale zaraz opadł z powrotem w ramiona kolegi z drużyny.
- Cholera, bierz go na magiczne nosze, leć do Trzech Mioteł, niech wezwą uzdrowiciela i kogoś z Departamentu - poprosiła Brenna, wyciągając kajdanki, które niemal zawsze nosiła przy sobie. Zgodnie z zasadą: Brygadzista zawsze jest na służbie.
Starała się po prostu... Nie myśleć o tym, jak niewiele brakowało... Żeby się spóźnili.
Pozostawało przetransportować Timiego z powrotem do pubu, gdzie prowizorycznie opatrzono jego rany, a następnie dostarczyć szanowną pannę Mary do aresztu. Gdzie czekało ją przesłuchanie, postawienie jej zarzutów, a w przyszłości... szybka wycieczka do Azkabanu.
To nie było udane świętowanie...
- Och... - powiedziała, rozpromieniając się na propozycję Aury'ego. - Jesteś ge - nia - lny. Tak właśnie zrobię. Wyczaruję mu ten napis nad głową albo na koszulce na kolejnej imprezie - przyrzekła.
I może nawet zrealizowałaby swoją groźbę dzisiaj, gdyby nie to, że nastąpiło lekkie zamieszanie.
Brenna, gdy już ustalili, że Mary zabrała Tima, a absolutnie nie mogła tego zrobić, zaczęła przepychać się ku drzwiom. Nie czekała czy Aury pójdzie za nią, czy nie, nie szukała płaszcza, za to dłoń wsunęła do kieszeni, w poszukiwaniu różdżki. Liczyła, że zdołają załatwić tę sprawę polubownie, ale skoro ktoś pokusił się najwyraźniej o skorzystanie z wielosokowego albo inną metodę zmiany wyglądu, był bardzo zdeterminowany.
Wypadła na zewnątrz, wprost w chłód nocy. Za sobą zostawiali rozświetlone wnętrze, śmiechy i gwar rozmów, ale reszta Hogsmeade o tej porze już praktycznie opustoszała i tylko w nielicznych oknach płonęły światła. Brenna rozejrzała się, a gdy nie dostrzegła nigdzie ani Tima, ani jego "ukochanej", bez namysłu wyszarpnęła z kieszeni różdżkę i dokonała przemiany. W jednej chwili pod Trzema Miotłami stała dziewczyna, w drugiej - ciemna wilczyca, niemal zlewająca się z mrokiem. Zaczęła węszyć, szukając pośród setek mieszających się woni, tej jednej, znajomej.
Na szczęście była świeża.
Na nieszczęście Brenna wyczuła jeszcze jedną woń, nie do pomylenia z żadną inną.
Krew.
Z wilczego gardła wydobył się nagły warkot, kiedy wystrzeliła do biegu. Nie oddaliła się daleko - w szaleńczym pędzie skierowała się ku przerwie między dwoma pobliskimi budynkami, z których jeden był opuszczony. Aury, sprawny fizycznie, też mógł przebyć tak krótki dystans błyskawicznie. W samą porę, by zobaczyć błysk zaklęcia - i przekonać się, że w mroku widać było tam dwie osoby. Mary, w błękitnej sukience, której jasne włosy łatwo dało się dostrzec w ciemnościach, i leżącego na ziemi Timiego...
EDIT 19.12.2023 (brak kontaktu z graczką)
Brenna nie zastanawiając się długo, wciąż w wilczej postaci, skoczyła na Mary, a upuszczona przez tą różdżka poleciała gdzieś w ciemny kąt uliczki. Potoczyły się obie po ziemi, tyle że... to wcale nie były dwie kobiety: w chwili, w której "Mary" uderzyła o bruk, jej wygląd zaczął się zmieniać. Włosy stały się ciemniejsze, krótsze, ciało i twarz zniekształciły się.
Metamorfomag.
I to wcale nie metamorfomag, który chciał uwieść przystojnego, bogatego i sławnego chłopca. Chciał go zabić.
Plan genialny w swojej prostocie, który omal nie został zrealizowany - i nie udał się tylko dlatego, że dogadały się dwie osoby, które przypadkiem zobaczyły zupełnie inną Mary...
- Co z nim?! - zawołała Brenna, przemieniając się z powrotem w kobietę. Mężczyzna szarpał się z nią, ale na całe szczęście, nie był potężnie zbudowany i stracił różdżkę, a Brenna po przemianie miała swoją w dłoni. Magiczne liny owinęły się wokół rąk napastnika. Tymczasem za jej plecami Aury dopadł swojego przyjaciela. Tim żył - chociaż był ranny. Jęknął z bólu, próbując się usiąść, ale zaraz opadł z powrotem w ramiona kolegi z drużyny.
- Cholera, bierz go na magiczne nosze, leć do Trzech Mioteł, niech wezwą uzdrowiciela i kogoś z Departamentu - poprosiła Brenna, wyciągając kajdanki, które niemal zawsze nosiła przy sobie. Zgodnie z zasadą: Brygadzista zawsze jest na służbie.
Starała się po prostu... Nie myśleć o tym, jak niewiele brakowało... Żeby się spóźnili.
Pozostawało przetransportować Timiego z powrotem do pubu, gdzie prowizorycznie opatrzono jego rany, a następnie dostarczyć szanowną pannę Mary do aresztu. Gdzie czekało ją przesłuchanie, postawienie jej zarzutów, a w przyszłości... szybka wycieczka do Azkabanu.
To nie było udane świętowanie...
Koniec sesji
Don't promise to live forever. Promise to forever live while you're alive.