27.10.2023, 17:45 ✶
Florence była daleka od panikowania po artykule, które ukazał się w Proroku Codziennym. Może za mało było w niej czarnowidztwa, może po prostu jeszcze nie w pełni do niej dotarło, jak dużą skalę osiągnęła wojna - mimo tego, że widziała, co stało się podczas Beltane i sama zaoferowała pomoc Patrickowi Stewardowi. Może po prostu zakładała, że śmierciożercy będą mieli ważniejsze rzeczy na głowie niż ściganie jej kuzyna.
Nie oznaczało to jednak, że nie martwiła się wcale. Bo martwiła się, owszem. Przyszła więc do domu wprost do dyżuru, w szpitalu zostając tylko kwadrans dłużej niż zwykle, by wprowadzić porządek na swoim biurku. I z dużym zadowoleniem przyjęła informację, że Atreus wybiera się do New Forest. Nim Laurent pojawił się w kominku, zdążyła akurat przebrać się w codzienną szatę, zamienić ciemny, ciasny kok w równie jak on idealny warkocz i przejrzeć pocztę z tego dnia. Zwabiona odgłosami z salonu - a ot tak wpaść do ich kominka dało się tylko z kilku lokalizacji, między innymi domu Laurenta właśnie - od razu skierowała tam swoje kroki. Spodziewała się, że może to brat wraca, ale zamiast niego dostrzegła, jak z kominka wychodzi kuzyn.
Nie odezwała się z początku, czekając po prostu aż za pomocą magii Laurent oczyści podłogę przy kominku i samego siebie. Jasne oczy Florence zmierzyły młodego Prewetta uważnym spojrzeniem, skupiając się na twarzy. Nie była aurowidzem: nie umiała powiedzieć, czy Laurent bardziej się bał, czy bardziej był zmęczony. Widziała tylko, że tego dnia nie był najszczęśliwszym człowiekiem na świecie, a mogła się też domyśleć, że to wszystko jeśli go nie przeraża, to najmniej przytłacza. I kiedy ruszył w jej kierunku, uniosła po prostu ręce, by go objąć na powitanie.
- Witaj, mój drogi - powiedziała spokojnie, pozwalając, by potrzymał ją w uścisku tyle, ile zechce, odsuwając się dopiero, kiedy rozluźnił uchwyt. - Zostaw tutaj na razie rzeczy, skrzat się nimi zajmie. Życzysz sobie kawy czy herbaty? A może masz ochotę na sok truskawkowy? - zapytała, jak gdyby nigdy nic, ujmując go pod ramię i prowadząc w stronę kuchni, gdzie zwykle królował skrzat, bo Florence żal było czasu na gotowanie, a z kolei jej bracia pewnie nawet nie pomyśleliby o tym, by się za coś takiego wziąć. Dziś jednak nie chciała wzywać skrzata tylko po to, by przygotował herbatę: czasem takie drobne rytuały... były człowiekowi potrzebne. - Dlaczego Atreus nie wrócił z tobą?
Czyżby dalej byli pokłóceni? Laurent oznajmił, że nie pojawi się tutaj, jeżeli będzie tu młodszy Bulstrode? A może Atreus umówił się ze swoimi kolegami na wycieczkę po kasynach i po odesłaniu kuzyna w bezpieczne miejsce pośpieszył na spotkanie?
Nie oznaczało to jednak, że nie martwiła się wcale. Bo martwiła się, owszem. Przyszła więc do domu wprost do dyżuru, w szpitalu zostając tylko kwadrans dłużej niż zwykle, by wprowadzić porządek na swoim biurku. I z dużym zadowoleniem przyjęła informację, że Atreus wybiera się do New Forest. Nim Laurent pojawił się w kominku, zdążyła akurat przebrać się w codzienną szatę, zamienić ciemny, ciasny kok w równie jak on idealny warkocz i przejrzeć pocztę z tego dnia. Zwabiona odgłosami z salonu - a ot tak wpaść do ich kominka dało się tylko z kilku lokalizacji, między innymi domu Laurenta właśnie - od razu skierowała tam swoje kroki. Spodziewała się, że może to brat wraca, ale zamiast niego dostrzegła, jak z kominka wychodzi kuzyn.
Nie odezwała się z początku, czekając po prostu aż za pomocą magii Laurent oczyści podłogę przy kominku i samego siebie. Jasne oczy Florence zmierzyły młodego Prewetta uważnym spojrzeniem, skupiając się na twarzy. Nie była aurowidzem: nie umiała powiedzieć, czy Laurent bardziej się bał, czy bardziej był zmęczony. Widziała tylko, że tego dnia nie był najszczęśliwszym człowiekiem na świecie, a mogła się też domyśleć, że to wszystko jeśli go nie przeraża, to najmniej przytłacza. I kiedy ruszył w jej kierunku, uniosła po prostu ręce, by go objąć na powitanie.
- Witaj, mój drogi - powiedziała spokojnie, pozwalając, by potrzymał ją w uścisku tyle, ile zechce, odsuwając się dopiero, kiedy rozluźnił uchwyt. - Zostaw tutaj na razie rzeczy, skrzat się nimi zajmie. Życzysz sobie kawy czy herbaty? A może masz ochotę na sok truskawkowy? - zapytała, jak gdyby nigdy nic, ujmując go pod ramię i prowadząc w stronę kuchni, gdzie zwykle królował skrzat, bo Florence żal było czasu na gotowanie, a z kolei jej bracia pewnie nawet nie pomyśleliby o tym, by się za coś takiego wziąć. Dziś jednak nie chciała wzywać skrzata tylko po to, by przygotował herbatę: czasem takie drobne rytuały... były człowiekowi potrzebne. - Dlaczego Atreus nie wrócił z tobą?
Czyżby dalej byli pokłóceni? Laurent oznajmił, że nie pojawi się tutaj, jeżeli będzie tu młodszy Bulstrode? A może Atreus umówił się ze swoimi kolegami na wycieczkę po kasynach i po odesłaniu kuzyna w bezpieczne miejsce pośpieszył na spotkanie?