Philip aż za dobrze wiedział, że pewność siebie buduje się przez lata. Trema bardzo często dotykała nawet najlepszych. Jako świadectwo tego przywoływał z pamięci swoje pierwsze wystąpienie publiczne, które nie wyglądało tak jak te wszystkie, w których wziął udział do tej pory. Doskonale wiedział, że nie każdy się do tego nadawał. Nie każdy zdoła przezwyciężyć swoją tremę, nie u każdego za powodzeniem danego wystąpienia publicznego stoi mały sztab ludzi, odpowiedzialnych za przygotowanie swojego klienta.
Laurent naprawdę miał talent i predyspozycje do stania się gwiazdą estrady, nad pozostałymi rzeczami należałoby popracować. Nad pewnością siebie, która pod wieloma względami stanowiła prawdziwy klucz do sukcesu. Philip znał ludzi z wielu branż, nawet z branży muzycznej i gdyby tego naprawdę zapragnął to mógłby mu od ręki zorganizować rozmowę z kimś z tego środowiska. Showbiznes nigdy tak naprawdę nie gwarantował sukcesu, dlatego trzeba było ciężko na niego pracować na wiele sposobów. Byłby mu w stanie pomóc nieco bardziej, jednak wypracuje sobie pewności siebie za niego. Odpowiednie pochodzenie i pieniądze otwierały wiele drzwi.
— Mógłbyś mieć rzesze fanów. Jednego już masz. — Stwierdził z przekonaniem w głosie oraz promiennym uśmiechem. Postrzegał siebie jako fana głosu Laurenta. Młodszemu mężczyźnie ta wycieczka naprawdę dawała się we znaki. — Jako, że sam związałem swoją karierę z rodzinnym interesem to rozumiem wybrałeś taką, a nie inną drogę. — Prawda była taka, że gdyby Laurent chciał spróbować czegoś nowego w swoim życiu to byłoby to w zasięgu jego ręki. W jego również. Pozostawał w przeświadczeniu, że czego by się nie chwycił, to osiągnąłby w tym sukces porównywalny do tego w sporcie. — Jak mówiłem, jestem twoim fanem. — To naprawdę mogło brzmieć nieco zabawnie w jego ustach, jednak taka była prawda. O autograf może go nie poprosi, ale o pieśń owszem.
— Mi on również dobrze zrobi. — Będąc na zasłużonym urlopie nie odmówi sobie relaksu tego rodzaju. — Zdołałeś odkryć mój niecny plan. — Zażartował w odpowiedzi. W rzeczywistości bardzo chętnie dawał się ciągać Laurentowi przez cały kraj. Nie zaprosił go na tę wycieczkę po to aby spędzali cały czas na terenie hotelu. Chciał pokazać mu ten piękny kraj. — To jak chcesz się czegoś nauczyć to musisz zjadać wszystkie solidne posiłki. — Jako sportowiec przywiązywał ogromną wagę do odpowiedniego odżywiana. Może to przekona tego mężczyznę do zjedzenia wszystkiego. Nad złymi nawykami trzeba było popracować. Po drugie, zawsze lepiej spożywało tak egzotyczny obiad, jeśli osoba siedząca naprzeciwko niego nie dłubała w talerzu. Nie musieli sobie żałować.
Zaskoczyło go to, że Laurent podnosi się z krzesła.
— Dobrze, ja poczekam na nasze zamówienia. — Bardzo chętnie poszedłby z nim, jednak skoro zamówili jedzenie to wypadałoby poczekać aż zostanie podane. Odejście ich obu od stolika mogłoby zostać odebrane jako opuszczenie restauracji. Dobrze widział stąd most, na który Laurent zamierzał się udać, poza tym wiedział że on nie każe mu długo czekać na swój powrót.