Nie było czasu na to, żeby perły pozbierały się w całość, a metaliczny pisk był ostrzeżeniem. Nadal? Tak samo nie miał czasu się nad tym zastanowić. Były dwa ostrzeżenia - pierwsze od samych pereł i drugie od jego własnej głowy. Że jeśli zostaną tutaj to naprawdę coś niedobrego może się stać. Dominowało jednak jedno, konkretne - pomóc przyjaciołom i tym, których imienia Laurent nawet nie znał. Nie było więc czasu na to, by te perły zbierać, by je wyławiać. Można było liczyć tylko na to, że ich niepełny komplet uniemożliwi... temu czemuś, co tutaj żyło, zebranie ich z powrotem w naszyjnik, którym być nie chciały. Głupiutkie perełki... żadnego naszyjnika już z was nie będzie.
Mogli próbować wydostać się przez dziurę, ale chociaż nie wątpił, że on by sobie poradził z ciśnieniem wody, tak nie wiedział, na ile poradziłby sobie Stanley i Anthony. Potrzebowaliby zaklęć, żeby oddychać pod wodą, żeby łatwiej płynąć, te dwa elementy już składały się na całkowitą wątpliwość prawidłowości tego planu i jego słuszności. Magia tutaj nadal dziwnie działała. Obejrzał się na tego chłopca, którego zostawienie tutaj rozwlekało się po piersi bólem serca. Z tym, że on dawno był już martwy. Jak wszystko tutaj.
Blondyn ściągnął skórę ze swoich ramion, żeby ją schować, żeby mu nie umknęła w tym chaosie. Pozostawał jeszcze wątek Marianny. Co się z nią działo? Czy ten fizyczny ból, który odczuli, był z nią jakoś powiązany? Skoro to ona im tu wszystkim pomagała, z tego co zrozumiał? Może dotarli do niej inni? I co się z nimi działo, czy powinni teraz ich szukać, dopóki byli niżej..?
Trzask. Laurent aż się skulił i przystanął na moment, rozglądając się z niepokojem. Ludzki odruch sugerował, że ten sufit miał mu zaraz spaść na głowę - ale tak się nie stało. Przesunął wzrokiem po górze, w poszukiwaniu źródła tego trzasku i po kolumnach - to było bardzo szybkie rzuceniem okiem na teren wokół. Ten hałas dobiegający z jednego z pokoi... i jeszcze trup przed nimi. Zaklęcie mające go zatrzymać przestało działać, rozpadło się, albo po prostu nieumarły się wydostał. Laurent nie usłyszał nawet tego trupa, kiedy się rozglądał, skupiony na źródle hałasu i na dźwiękach walki. Ładnie to brzmiało, bo w istocie był rozkojarzony, a jego skupienie opierało się na pragnieniu przetrwania i uratowania tylu osób, ile zdoła. Ruszył w kierunku źródła dźwięku parę kroków i czy tam ktoś... kaszlał? Na pewno się tarabanił.
- Jest tam ktoś? - Głupie pytanie? Może, ale jak dotąd trupy nie były zbyt rozmowne. Jeśli drzwi nie były otworzone i nie było widać, co tam się dzieje, a żadna odpowiedź również się nie pojawiła to Laurent za bardzo się bał, żeby je otworzyć. Szczególnie, że nie mieli czasu na cackanie się. Z drugiej strony... ktoś mógł spaść i stracić przytomność. Tak czy siak - blondyn postanowił obejrzeć się przez ramię na towarzyszy i rozgorączkowany pchnął drzwi. Spodziewając się chyba bardziej trupa, dlatego zaraz uniósł różdżkę niż zmarnowanego Erika walczącego o przedostanie się w górę, w którym nawet w tych warunkach i dymie Erika z gazet nie rozpoznał w pierwszej chwili. - Ostrożnie! Chodź tutaj, wiemy, gdzie jest wyjście! - Zawołał do niego zanosząc się kaszlem, ale gotów był tam wejść, żeby podeprzeć go na swoim ramieniu i pomóc wydostać się z tego gruzowiska. Widok na górze nie przedstawiał się wcale dobrze. - Tam zaczyna wszystko płonąć! - Chciał powiedzieć towarzyszom, żeby mu pomogli, nie bardzo mając pojęcie, w jakim stanie jest mężczyzna, który chyba ledwo na nogach stał. Ale nie powiedział. Byli zajęci trupem i torowaniem drogi na górę... Jeśli Eryk dał sobie pomóc Laurentowi, to ten go wyprowadzi do Stanleya i Anthonyego, gotów go ciągnąć w górę statku i poruszył różdżką. Nie był medykiem i nie znał się na medycynie, ale mógł mu chociaż trochę pomóc.
Rzut na Enerwate, o ile Eryk sobie da pomóc ofc
Sukces!
Sukces!