06.11.2023, 13:23 ✶
Mabel niezwykle spodobały się zaklęcia, którymi ciocia udekorowała ich piknik. Magia była dla niej czymś naturalnym, bo przecież wychowała się w magicznej rodzinie, a jednak możliwość rzucania czarów nadal czasem ją zaskakiwała. Życie wydawało jej się dzięki magii dużo bardziej kolorowe i ciekawe i czasami nawet trochę współczuła dzieciom zwanym mugolami, które nie dość, że nie potrafiły same rzucać czarów to nawet nie miały pojęcia, że magia istnieje. Urocze dekoracje poprawiły jej nieco humor, ale mimo wszystko ucieszyło ją, że ciocia nie zbyła jej pytania a poważnie na nie odpowiedziała. Czasem miała wrażenie, że dorośli zapominali, że nie miała już sześciu lat!
[a]- Tak...- odpowiedziała cioci z roztargnieniem, nadal częściowo pochłonięta swoimi myślami. - To znaczy, chciała bym zostać zielarką. Ale wtedy mama by chyba musiała oddać mi swoją sypialnię, albo... Albo... - jej oczy lekko się zaszkliły, bo to co miała dalej powiedzieć sprawiało, że chciało jej się płakać. -... albo musiała bym mieszkać bez niej. - dokończyła, świadoma, że przecież dopiero co zarzekała się w myślach, że jest już taka duża i dojrzała a teraz nagle mazała się jak dzieciak na myśl o wyprowadzeniu się od mamy.[a][a]Prawdopodobnie jej stan emocjonalny i to jak bardzo przywiązana do Nory była, zawdzięczała temu, że była nie tylko pół-sierotą ale także jedynym dzieckiem. I chociaż miała pełno wujków i cioć, którzy byli w jej życiu od zawsze, to mamę miała tylko jedną i wcale nie miała ochoty się gdzieś wyprowadzać czy mieszkać bez niej, nawet jeśli to oznaczałoby, że mogłaby mieć cały ogród pięknych roślin.
- Skoro wy z wujkiem mnie nie chcecie u siebie, to jak mam hodować rośliny w tym parszywym Londynie? - może jej ton głosu był typowy dla małej, rozpieszczonej dziewczynki, której nagle czegoś zabroniono ale dla niej to naprawdę było obecnie najistotniejszym problemem. Nie wojna, nie nauka czy walka. Właśnie fakt tego, że nie mogła mieć swojego ogródka, ze swoimi roślinkami, a jej mama musiała pracować, żeby mieć pieniądze. Mabel wiedziała, że Nota lubi piec - przecież od małego pomagała mamie w kuchni. Nie wpadło jej jednak do głowy, że kobieta sama chciała otworzyć swój biznes, a nie została do tego zmuszona przez jakieś tajemnicze okoliczności związane z pieniędzmi.