[23.06.72, wieczór, Catherine Barlow] Ścieżki się splatają

adnotacja moderatora

Rozliczono - Brenna Longbottom - osiągnięcie Bajarz III
Rozliczono - Erik Longbottom - osiągnięcie Badacz Tajemnic
Rozliczono - Heather Wood - osiągnięcie Badacz Tajemnic I

Fabuła Catherine Barlow - etap II.
Sesję prowadzi Brenna L.

Catherine Barlow nie chciała być znaleziona, przynajmniej na razie.
Wiedzieli, że zagubiona, wciąż w nocnej koszuli, w jednym pantoflu, niepewna, komu ufać, a komu nie, trafiła do niemagicznego Londynu. Początkowo czekała w Regent's Park na Jasona Meadowesa, ale najpewniej po pewnym czasie - godzinie, dwóch, trzech czy pięciu? - zrozumiała wreszcie, że on nigdy po nią nie przyjdzie.
Nie umiała się teleportować, nie potrafiła korzystać z fal. Wiedziała już, że nie może ufać Ministerstwu. Idąc do najbliższych przyjaciół, naraziłaby ich, a w centrum niemagicznego Londynu, nie miała jak poinformować swoich paru kontaktów w Zakonie, że potrzebuje pomocy.
Podążyła więc za planem, który być może uzgodnili z Jasonem lub który zrodził się w jej spanikowanym umyśle, kiedy nad ranem uświadomiła sobie, że jest sama i pozbawiona pomocy. Mavelle, Erik i Dora, przekonali się na King’s Cross, że wsiadła do pociągu – i sprawdzając rozkład byli w stanie zawęzić możliwości.
Heather Wood zaś zabrała z domu, w którym Jason się ukrywał, pocztówkę z nazwą pewnej miejscowości. Znajdującej się na rozkładzie jednego z pociągów, odjeżdżających z peronu, na którym Mav wyczuła zapach Catherine. Podpisał ją niejaki Jonathan.
A Brenna mogła wiedzieć, że ten był przyrodnim bratem Meadowesa. Bracia nie dorastali razem, nie każdy więc wiedział o tym, że w istocie byli dość mocno ze sobą związani... i być może właśnie do niego Jase zdecydował się posłać Catherine.
Uzbrojeni w te wszystkie informacje Cain, Heather, Erik i Mavelle zostali posłani do miasteczka, położonego trzy godziny drogi od Londynu, z nadzieją, że znajdą tam jakiś trop.
*

Dom, w którym mieszkał Jonathan Meadowes, był niewielki, położony na osiedlu, które lata świetności miało już za sobą. Na miejsce przybyli już po zmroku i mieli okazję minąć grupkę mugoli, która nie zaczepiła ich chyba tylko dlatego, że mieli do czynienia z dwoma rosłymi mężczyznami, i parkę nastolatków, pijących w cieniu jednej z bram.
Nie mogli być pewni, czy nikt nie został wysłany, by sprawdzić dom Jonathana. Śmierciożercy mogli również chwycić trop Catherine albo dowiedzieć się jakoś o jego istnieniu i zdecydować o obserwacji. Nie wiedzieli nawet, po której stronie stoi sam Jonathan - ponieważ więc mieli z nim porozmawiać, chętnym Brenna odrobinę… ulepszyła na jakiś czas twarze.
Gdzieś z oddali dobiegały pijackie nawoływania, z jednego z domów spory kawałek dalej - dźwięki muzyki. Wszystkie okna w domu, przed którym stali, były ciemne, a te parterowe dodatkowo pozasłaniane. Wokół płotu rósł wysoki żywopłot, utrudniający zajrzenie do ogrodu, bez pokonania furtki.

/- w razie pytań prośba o kontakt na dc
- proszę każde z was o wykonanie w pierwszej części rzuty na percepcję
- tura do godziny 20 11.11.23. Nie musicie trzymać się żadnej kolejki