10.11.2023, 10:09 ✶
Olivia nie należała do zbyt dyskretnych osób. Ludzie w większości przypadków mieli ją gdzieś, a jedyną atrakcją w niej samej były dość nietypowe włosy, które może i na początku zwracały uwagę, lecz potem wspomnienie o Olivii się rozmywało. Mimo że wiedziała, jaka jest kolej rzeczy, to na wszelki wypadek starała się podążać za Nottem w dość wysublimowany sposób, żeby nie nabrał podejrzeń. Nie chciała by nagle się odwrócił, a ona by na niego wpadła, bo na przykład nie zachowała należytego dystansu. Oprócz tego miał psy: zwierzęta te były czujne, więc jako pierwsze by pewnie wyczuły, że coś jest nie tak. Zwłaszcza iż zachowywały się tak ułożenie, że jak nic musiał je ktoś dobrze wytresować. Dlatego Olivia zachowywała dystans, a gdy Philip kucnął przy psach, postanowiła przejść obok i zatrzymać się przy straganie niedaleko, żeby przypadkiem nie pomyślał, że go śledzi. To był naprawdę dobry plan, w jej głowie przebiegał idealnie i nie dało się tu nic zepsuć.
A jednak. Gdy przechodziła obok, jak gdyby nigdy nic, odezwał się. Olivia nie potrafiła zapanować nad swoją mimiką i skrzywiła się, mając nadzieję, że Nott nie zauważył tego grymasu na jej twarzy, który trwał zaledwie kilka uderzeń serca. Busted.
- Wcale nie - odpowiedziała, zatrzymując się jednak. Spojrzała na jego sylwetkę, przykucniętą przy psach, na rękę którą drapał psy między uszami. Jej umysł zaćmiło. - To, że ktoś jest sławny to oznacza, że nie można iść w tą samą stronę?
Palnęła jak głupia, ale nic innego jej nie przyszło do głowy. Chociaż nie, wróć - do jej głowy nie przyszło absolutnie nic. Będąc przyłapaną wszystkie myśli i plany po prostu wyparowały, a w głowie pojawiła się wielka, biała pustka. Miała wrażenie, że mózg odłączył się od języka i jej aparatu mowy, i teraz działały niezależnie od siebie. Znała ten stan: to zdenerwowanie. Zawsze tak robiła, gdy się denerwowała.
- Przepraszam, to było niegrzeczne z mojej strony. Nie miałam tego na myśli, po prostu zauważyłam że idziesz w tę samą stronę i nie chciałam, żebyś pomyślał, że za tobą idę - kawa na ławę? Nie, nie zbłaźni się mówiąc że... No właśnie, co by mu powiedziała? "Hej, słuchaj, jesteś sławny i tutaj sobie tak o chodzisz więc na pewno musisz coś kombinować, a teraz ręce do góry"? Musiała mieć jakąś paranoję, jak mogła pomyśleć, że Nott mógł być zamieszany w tego typu sprawy? Przecież miał nieskazitelną opinię, nie interesował się czarną magią, nie był chamem, nie był dziwakiem. Postąpiła pochopnie i było jej teraz głupio. Durne książki - Olivio, życie to nie scenariusz!
!pęknięcia
A jednak. Gdy przechodziła obok, jak gdyby nigdy nic, odezwał się. Olivia nie potrafiła zapanować nad swoją mimiką i skrzywiła się, mając nadzieję, że Nott nie zauważył tego grymasu na jej twarzy, który trwał zaledwie kilka uderzeń serca. Busted.
- Wcale nie - odpowiedziała, zatrzymując się jednak. Spojrzała na jego sylwetkę, przykucniętą przy psach, na rękę którą drapał psy między uszami. Jej umysł zaćmiło. - To, że ktoś jest sławny to oznacza, że nie można iść w tą samą stronę?
Palnęła jak głupia, ale nic innego jej nie przyszło do głowy. Chociaż nie, wróć - do jej głowy nie przyszło absolutnie nic. Będąc przyłapaną wszystkie myśli i plany po prostu wyparowały, a w głowie pojawiła się wielka, biała pustka. Miała wrażenie, że mózg odłączył się od języka i jej aparatu mowy, i teraz działały niezależnie od siebie. Znała ten stan: to zdenerwowanie. Zawsze tak robiła, gdy się denerwowała.
- Przepraszam, to było niegrzeczne z mojej strony. Nie miałam tego na myśli, po prostu zauważyłam że idziesz w tę samą stronę i nie chciałam, żebyś pomyślał, że za tobą idę - kawa na ławę? Nie, nie zbłaźni się mówiąc że... No właśnie, co by mu powiedziała? "Hej, słuchaj, jesteś sławny i tutaj sobie tak o chodzisz więc na pewno musisz coś kombinować, a teraz ręce do góry"? Musiała mieć jakąś paranoję, jak mogła pomyśleć, że Nott mógł być zamieszany w tego typu sprawy? Przecież miał nieskazitelną opinię, nie interesował się czarną magią, nie był chamem, nie był dziwakiem. Postąpiła pochopnie i było jej teraz głupio. Durne książki - Olivio, życie to nie scenariusz!
!pęknięcia