— I dochodzi jeszcze do tego strach przed nieznanym. Przed utratą statusu i poważania w towarzystwie. Wystarczy porównać, ile znaczyły nazwiska czystej krwi chociażby sto lat temu. Gdy ktoś jest wychowywany w przekonaniu, że to dziedzictwo mu się po prostu należy i trzeba kiedyś odzyskać dawną chwałę, może... Naprawdę nieprzyjemnie skończyć.
Skrzywił się na wspomnienie aresztowania jakiego dokonał z Brenną w mieszkaniu Thomasa. Kobieta i dzieciak ledwo po szkole. Do tej pory pamiętał szok, gdy jego pierwszą myślą było, czy to nie była przypadkiem matka z synem. Nie rozumiał, jak ktoś kto ponoć troszczył się o spuściznę świata czarodziejów mógł jednocześnie ryzykować stratę statusu, majątku i swojego własnego dziedzictwa w imię walki o czystość krwi.
— Zależy od tego jakie są plany króla na rozwój świata czarodziejów, gdy już dojdzie do władzy. — Poruszył w dłoni kieliszek z winem, przyglądając się bez większego zainteresowania, jak ciecz odbija się od ścianek naczynia. — Może cofnie społeczeństwo w rozwoju? Może dojdzie do sytuacji, że cały kraj zostanie podzielony między kluczowe rody czystej krwi i to arystokraci będą rządzić w poszczególnych hrabstwach? — Idea rodem ze średniowiecza, ale kto na dobrą sprawę wiedział, co Czarnemu Panu siedziało w głowie? — Zakładając jednak, że nie zmieni kursu w jakim zmierzamy i będzie chciał pójść na przód... Ekspansja? — Uniósł pytająco brwi, zastanawiając się, jaki pogląd ma na to Perseusz. — Przy tym agresywnym motłochu, jaki zebrał wokół siebie, musi znaleźć im jakiegoś wroga. Najpierw wyeliminuje tych wewnątrz społeczności czarodziejów, potem zwróci wzrok ku mugolom, aż w końcu nie będzie miał wyboru i będzie musiał rozważyć rozwinięcie wpływów na kontynent.
Wątpił, aby Śmierciożercy mieli ambicje ku temu, aby obrać sobie za cel Stany Zjednoczone. Zbyt duże różnice kulturowe, biorąc pod uwagę, jak operował tamtejszy rząd. Ale stary kontynent? Do Francji był rzut beretem, a stamtąd można było bez większych problemów zwrócić się ku Niemcom, Hiszpanii czy Włochom. Problemem jest tylko to, że nie wiadomo, jak daleko sięgają jego ambicje, pomyślał gorzko Erik. Mogli dywagować całe godziny o tym, co zrobi Czarny Pan, gdy do końca zaburzy równowagę sił, jednak typowi czarodzieje nie mieli pojęcia, jak daleko sięgają jego zapędy. Czy zależy mu na naprawie kraju, czy usunięciu całej zgnilizny współczesnego świata czarodziejów?
— Chociaż tutaj oczywiście wchodzi kwestii czarodziejskich organizacji międzynarodowych — dorzucił Erik, nie chcąc brzmieć aż tak negatywnie. Bądź co bądź, wizja jaką roztaczał przed Blackiem nie należała do tych z rodzaju szczególnie miłych i przyjemnych. — Czy inne kraje zaproponują wsparcie zanim będzie za późno? Czy będą się układać z naszym królem? Zignorują nas?
Erik chciał wierzyć, że organy pokroju Międzynarodowej Konfederacji Czarodziejów nie pozwoliłyby na przejęcie władzy w Wielkiej Brytanii przez bandę terrorystów. Nie miał wprawdzie zbyt dużego pojęcia o tym, jak się układały stosunki dyplomatyczne kraju z innymi nacjami, ale chyba nikt nie chciałby zobaczyć na stołku Ministra Magii czarnoksiężnika skąpanego we krwi swoich wrogów?
— Zawsze jest sposób by pomóc, Percy — stwierdził, przyglądając mu się uważnie. — Samo to, że jesteś w stanie otwarcie mówić o swoim sprzeciwie i nie tłumić go w sobie to akt odwagi. Nie musisz być od razu tym, który wbije nóż w serce tyrana. — Uniósł lekką kąciki ust. — Gwarantuje ci, że w kraju jest masa brygadzistów i aurorów gotowych ustawić się w kolejkę, aby to zrobić. — Podniósł kieliszek z winem na wysokość twarzy. — A pomóc można na wiele sposobów. Wsparcie charytatywne dla poszkodowanych, przesunięcie na przód kolejki w Klinice dla tych, którzy oberwali podczas ataków... Wszędzie jest potencjał ku temu, aby dać głos swojemu sprzeciwowi.
❝On some nights, the moon thinks about ramming into Earth,
slamming into civilization like some kind of intergalactic wrecking ball.
On other nights, it's pretty content just to make werewolves.❞