17.11.2023, 13:47 ✶
Olivia uśmiechnęła się do Jackie, ale kątem oka zezowała na charłaka za barem, byle by tylko dobrze jej tego piwa nalał. Bo co jak co, ale za coś ciepłego to w tej chwili gotowa byłaby zabić.
- Skąd ci to przyszło do głowy? Jestem mieszkanką tych pięknych okolic - Olivia cofnęła się i obróciła, żeby Carrow mogła w spokoju obejrzeć to, jak woda z niej kapie. Z włosów, z ubrań, a w butach to miała chyba dwa wielkie jeziora. Mimo że Quirke była zła na to niewdzięczne i zaskakujące oberwanie chmury, to nie wyglądała na kogoś wybitnie wkurzonego. Nie ciskała wzrokiem gromów, nie przeklinała na czym świat stoi. Ba, nawet zareagowała w żartobliwy sposób na całą tę sytuację. - Mówisz, że są w stanie stworzyć...
Urwała jednak w połowie zdania, zerkając to na siedzących przy stoliku niedaleko, to na barmana. Zmrużyła oczy. cokolwiek poza ulewą chciała dodać, ale się powstrzymała, bo z tego co mama jej mówiła - Szkoci byli bardzo specyficznym narodem. Dumnym, agresywnym i skorym do bitki. I co z tego, że miała rude włosy, jak akcent był typowo brytyjski, jak widać było, że nigdy stopy w Szkocji nie postawiła. Co z tego, że była kobietą: jedno słowo za dużo i wyleci za drzwi. Tak właśnie Olivia wyobrażała sobie Szkotów. Więc tylko mrugnęła do Jackie porozumiewawczo, dając znać, że nie złapie się w pułapkę, którą sama na siebie zastawiła.
- Olivia Quirke. Mogę się dosiąść? I nie, nie jestem stąd. Co więcej, wpadłam tylko na chwilę, ale chwilowo nie mam zamiaru... Się przenosić stąd - zawahała się przy ostatniej części zdania. Niby nikt ich nie słuchał, niby stary pijaczek pochrapywał niedaleko, ale podobno ściany miały uszy i Olivia wolała się nie zdradzać za szybko. - Najpierw muszę wyschnąć albo się przebrać, zanim zbiorę się w drogę powrotną.
Zdjęła z ramienia torbę, która jako jedyna była sucha. To nie była jej torba, matka pomyślała o tym, by rzucić na nią odpowiednie zaklęcia. Ale Olivia nie wpadła na to, by je powtórzyć na sobie samej. Jakoś tak jej mózg postanowił nie stykać w tak ważnej sprawie.
- Wybacz bezczelność, ale ciekawi mnie co tu robisz? Myślałam że z okolicy każdy młody już dawno zwiał do większego miasta - złapała za ciepłe piwo kremowe i z lubością zauważyła, że jej zgrabiałe od zimna dłonie powoli zaczęły się ogrzewać. Trochę szczypało, bo nie miała nawet rękawiczek, ale za kilka minut powinno być już po wszystkim.
- Skąd ci to przyszło do głowy? Jestem mieszkanką tych pięknych okolic - Olivia cofnęła się i obróciła, żeby Carrow mogła w spokoju obejrzeć to, jak woda z niej kapie. Z włosów, z ubrań, a w butach to miała chyba dwa wielkie jeziora. Mimo że Quirke była zła na to niewdzięczne i zaskakujące oberwanie chmury, to nie wyglądała na kogoś wybitnie wkurzonego. Nie ciskała wzrokiem gromów, nie przeklinała na czym świat stoi. Ba, nawet zareagowała w żartobliwy sposób na całą tę sytuację. - Mówisz, że są w stanie stworzyć...
Urwała jednak w połowie zdania, zerkając to na siedzących przy stoliku niedaleko, to na barmana. Zmrużyła oczy. cokolwiek poza ulewą chciała dodać, ale się powstrzymała, bo z tego co mama jej mówiła - Szkoci byli bardzo specyficznym narodem. Dumnym, agresywnym i skorym do bitki. I co z tego, że miała rude włosy, jak akcent był typowo brytyjski, jak widać było, że nigdy stopy w Szkocji nie postawiła. Co z tego, że była kobietą: jedno słowo za dużo i wyleci za drzwi. Tak właśnie Olivia wyobrażała sobie Szkotów. Więc tylko mrugnęła do Jackie porozumiewawczo, dając znać, że nie złapie się w pułapkę, którą sama na siebie zastawiła.
- Olivia Quirke. Mogę się dosiąść? I nie, nie jestem stąd. Co więcej, wpadłam tylko na chwilę, ale chwilowo nie mam zamiaru... Się przenosić stąd - zawahała się przy ostatniej części zdania. Niby nikt ich nie słuchał, niby stary pijaczek pochrapywał niedaleko, ale podobno ściany miały uszy i Olivia wolała się nie zdradzać za szybko. - Najpierw muszę wyschnąć albo się przebrać, zanim zbiorę się w drogę powrotną.
Zdjęła z ramienia torbę, która jako jedyna była sucha. To nie była jej torba, matka pomyślała o tym, by rzucić na nią odpowiednie zaklęcia. Ale Olivia nie wpadła na to, by je powtórzyć na sobie samej. Jakoś tak jej mózg postanowił nie stykać w tak ważnej sprawie.
- Wybacz bezczelność, ale ciekawi mnie co tu robisz? Myślałam że z okolicy każdy młody już dawno zwiał do większego miasta - złapała za ciepłe piwo kremowe i z lubością zauważyła, że jej zgrabiałe od zimna dłonie powoli zaczęły się ogrzewać. Trochę szczypało, bo nie miała nawet rękawiczek, ale za kilka minut powinno być już po wszystkim.