19.11.2023, 03:48 ✶
- No wiesz, odbierać mi okazję do poćwiczenia przemiany? – ewidentnie zażartowała; zresztą; jak by to wyglądało? Wielkie wilczysko polujące na gryzonie? To już praktyczniej machać różdżką, podążając – oczywiście – za zapachem. O wiele praktyczniej – Ale tak, trutka będzie najprostsza na początek – zgodziła się bez mrugnięcia okiem. O ile te cholery dadzą się na nią złapać. Chociaż, przynajmniej część powinna, a potem, potem…
… potem się pomyśli, jeśli efekty okażą się niezadowalające.
Skinęła głową ze zrozumieniem. Tak, to miejsce naprawdę wołało o remont, a nawet i błagało. W zasadzie to nawet trochę smutne, że w ogóle budynek został doprowadzony do takiego stanu, no ale…
… bywa, ot co.
- Z jednej strony Fiuu może się przydać, gdyby zaistniała konieczność szybkiego przedostania się tutaj przez kogoś, kto nie zna teleportacji… choć nie jestem pewna, czy nie byłoby dobrze zabezpieczyć przed samą teleportacją – zastanowiła się, opierając się biodrem o mebel. Przyglądała się teraz Brennie z namysłem. Rozwiązania, o których myślały, miały swoje plusy i minusy; pytanie tylko, które miało więcej zalet? - Chyba nie tylko fale powinniśmy ćwiczyć, ale i łączną – dodała jeszcze, z cichym westchnięciem. Bo jeśli nie podpinać do Fiuu, a trzeba będzie błyskawicznie kogoś przerzucić do azylu, to…
… Błędny Rycerz czy też mugolskie środki transportu nie brzmiały idealnie. A na miotłę też nie każdy wsiądzie; sama Bones zresztą miała na to wielkie „fu”, przedkładając nad latającymi kijkami swój motor, chociaż z tego korzystała przeważnie bardziej dla przyjemności niż rzeczywistej potrzeby. Mimo wszystko, teleportacja rozwiązywała większość problemów z gatunku „ale przecież muszę dotrzeć tam, jak najszybciej!”
- A to na pewno – uśmiechnęła się blado na wspomnienie Moody’ego. Tak. Zdecydowanie ten lokal pasował do Alastora… - A sprawdzałaś kocioł, czy wszystko z nim w porządku? – zastanowiła się; tak, ta kwestia dla czarodziejów nie była aż tak paląca, bo szło to rozwiązać zaklęciami, niemniej… jeśli z kotłem było coś nie tak, to nie powinno się go było zostawiać w takim stanie, w jakim był. Bo nietrudno o tragedię.
- A niby o czym mam mówić? Nic nie wiem, nie widziałam, mnie tu nawet nie ma, tylko ci się wydaje, że ze mną rozmawiasz... – stwierdziła tonem niewiniątka, po czym posłała kuzynce szeroki uśmiech.
- W sumie… zastanawiałaś się już może, jak chcesz, żeby ściany wyglądały? – spytała, jakby tknięta pewną myślą.