Chciała się przytulić, chciała, aby ten dzień, który był wczoraj nigdy się nie zadział, ale nikt nie miał takiej mocy, aby znikać dni z życia. Nie ruszyła się. Stała w miejscu i patrzyła na niego. Nie mogła uwierzyć w to, że jej brat mógł robić złe rzeczy. Może nie powinna wierzyć Laurentowi. Był obcym człowiekiem, który tylko wpakował się na kilka chwil do jej życia, aby posmakować tej cyrkowej wolności. Jak każdy mężczyzna, który kręcił się wokół jej sióstr. Chcieli tylko momentów, na chwilę zapomnieć swoje życie, aby zobaczyć jak to jest z takimi sierotkami przeżyć malutki moment. Nie powinna brać nic, co mówił za pewnik, a jednak całą noc prawie nie spała, bo myślała o tych złych rzeczach, o których mówił Laurent. Objęła się sama dłońmi i spojrzała w bok, aby nie katować się widokiem Flynna. Był dorosły, był od niej starszy, przeżył więcej, więc jak mogła chcieć od niego wyjaśnień?
– Kontekst? – skąd znał takie słowo? Nie to jednak było w tym wszystkim ważne. Udawał głupka? Albo to Laurent się pomylił i spanikował? Może miała racje, że jej Flynn to nie był jego Flynn. Jej Flynn był szczurołapem, a jego złym człowiekiem. Może to dwie różne osoby, ale jak już zaczęła to miała zamiar doprowadzić swoje wątpliwości do samego końca. – Poznałam Laurenta Prewetta – uratowałam mu życie, spotykałam się z nim chwilę, byliśmy na pikniku, rozmawialiśmy. – Był wczoraj na występie i powiedział mi, że robiłeś złe rzeczy… – brzmiało to absurdalnie. Jak miała go zapytać o coś, czego nie rozumiała. Jak miała dowiedzieć się prawdy jak jej słowa brzmiały jakby były wyssane z palca. Flynna tam nie było. Nie widział jego przerażenia, jego spojrzenia, które ją oceniało i porównywało do złego człowieka. Nie chciała być zła, nie chciała być podłą osobą, a Laurent przez pewną chwilę tak właśnie na nią patrzył. Mocniej zacisnęła swoje dłonie na ramionach wbijając w nie wręcz paznokcie. – Był przerażony, mówił, że robiłeś złe rzeczy, że pracowałeś dla złych ludzi i, że możesz… zrobić mi krzywdę – nie chciała w to wierzyć i ewidentnie czekała, aż Flynn powie, że to nie prawda. Czekała, aż powie, że Laurent gadał bzdury, a ona będzie mogła pójść i po prostu zapomnieć o tamtym Prewecie póki nie było za późno. – On… kłamał prawda? – w końcu zdecydowała się do niego podejść.
@The Edge