[3 czerwca 1972] Nie czuję, że rymuję - pomóż! | Olivia, Avelina

Olivia przytaknęła. I jej przyjemnie szumiało w głowie, bo chociaż wino pijała dość często, bo nic innego do roboty nie miała, to jednak wcale się na tę truciznę nie uodporniła. Nie protestowała jednak, gdy Avelina dolewała jej kolejne kieliszki, a język mimo iż się plątał - wciąż rymował. Ale z każdą chwilą coraz mniej, bo w pewnym momencie, już pod wieczór, rozmowa kobiet zmieniła się w bełkot.

Ale przysięga była wiążąca - jak do czterdziestki nikogo nie znajdą, Avelina zamieni się w kota, a Olivia kupi dom z kominkiem, na którym Paxton-kot będzie mogła się wylegiwać.

Koniec sesji