Tristan szybko wybrał na co miał ochotę. Chłodny deser był dobrym wyborem, po zimowo wiosennej przerwie, aby trochę schłodzić przełyk przy ciepłej temperaturze powietrza. Z drugiej strony, dawno nie bywał w takim miejscu. Zaproszenie Olivii było trafionym pomysłem. Długo myślała nad wyborem deseru, ale rozumiał że musiała się zastanowić. Poproszony o pokazanie, co wybrał, odwrócił kartę w jej stronę i pokazał. Pierw kawę, a później lodowy deser owocowo czekoladowy.
Po przybyciu kelnerki, która zebrała ich zamówienie, słuchał z lekkim rozbawieniem jak Olivia prowadzi konwersację na temat odpowiedniego dobrania herbaty. O ile wiedział, że lubiła degustować różne smaki i sprawdzać ich pochodzenie, to nie spodziewał się, że w tym temacie aż tak głęboko zakorzeniła swoje zainteresowania. Podziwiał kelnerkę, która miała dużo cierpliwości w rozmowie z jego koleżanką. Nie była widocznie pierwszym z wymagających klientów. Będzie musiał o tym pamiętać.
Ponownie zostali sami przy stoliku i Tristan z uśmiechem spojrzał na Olivię. Jednakże dziewczyna poruszyła temat, który sprawił że uśmiech zniknął. Nawet wzrok opuścił na jakiś mały wazonik z kwiatami. Pełniącego dekorację stolika. Wiedział, że nie uniknie tego tematu i kiedyś będzie musiał opowiedzieć swój przypadek pannie Quirke. Chcąc napisać odpowiedź, gdzie jadą, nie przewrócił kartki na drugą stronę i napisał na dole. Jakby chciał tej odpowiedzi udzielić szybko? Gdyby miał jej tak to wytłumaczyć, najpewniej by mu nie uwierzyła. Ponieważ problem był głębszy.
Jeżeli nie chciał. To nie musiał mówić. Przy tych słowach spojrzał na nią. W kolejnych słowach, dawała mu jasny sygnał, że należały się jej odpowiednie wyjaśnienia jego zachowania. Może gdyby jej napisał całą prawdę, znacznie lepiej by go rozumiała? Jemu samemu byłoby lepiej? Na wzmiance o motylu, uśmiechnął się lekko. Ale nie to było powodem.
Otworzył notes na czystej dosłownie stronie. Wziął długopis w lewą dłoń i zaczął pisać treść wyjaśnienia. "Moi rodzice zginęli na moich oczach. A ja pomimo bycia wtedy aurorem, nie zapewniłem im odpowiedniej ochrony i bezpieczeństwa. Wiedziałem, że jako mugolak mogę stanowić problem dla niektórej czystokrwistej społeczności czarodziejów. Podjąłem to ryzyko, chcąc pomagać i chronić słabszych. Zapewniać bezpieczeństwo. To jednak czuję wyrzuty sumienia, że własnych rodziców nie uratowałem. Zawiodłem… Rozumiem Twoich rodziców, że boją się puszczać Cię poza Londyn. Nigdzie nie jest bezpiecznie. A ja… Nie wiem, czy bym zapewnił Ci to bezpieczeństwo."