[10.06.1972] Coś lekkiego do czytania - wyprawa | Geraldine, Ollie

Cóż, wielki plecak Geraldine niespecjalnie zadziwił Olliego, skoro kobieta była tak sprawna w poszukiwaniu tego czego inni nie potrafili to zapewne miała tam wiele przydatnych rzeczy. I w życiu by nie pomyślał, że jedzenie i woda będą tak istotne - całkowicie mu z głowy wyleciało, że poszukiwać będą w leśnych ostępach Walii, a nie na ulicy Pokątnej, gdzie sklepy są na każdym kroku i jedzenia nigdy nie zabraknie. Co prawda mógłby zapolować w formie rysia, ale wówczas...
- Widzę, że znasz całkiem użyteczne zaklęcia - stwierdził, z niemałym uznaniem, bowiem już po chwili mogła ona wyśledzić ścieżkę magii prowadzącą ją wgłąb lasu na wschód od miejsca gdzie znajdowali się obecnie. Na jednym z drzew pojawiła się tabliczka, która zdawać by się mogło była drogowskazem, samej chaty jeszcze nie znaleźli.

Jestem kierunkiem, który musisz odkryć,
Do podróży jestem wezwaniem.
Nie wskaże ci mnie słońce,
Powiedz mi, przyjacielu, dokąd powinieneś się udać?

- Co... Kto zostawia znaki prowadzące do swojego domu w formie zagadek - mruknął pod nosem po dwukrotnym przeczytaniu zawartości tabliczki, w tym raz na głos, jakby miało mu to pomóc w jakikolwiek sposób i nie rozpraszać przy okazji Geraldine. Zerknął na nią z ukosa ciekaw czy sama ma już jakieś pomysły co do odpowiedzi.