Wyglądało na to, że gra, jaką rozpoczął Nicholas, zadziałała. Zupełnie pokazał się Laurentowi od zupełnie innej strony. Zaprosił do siebie, przygotował posiłek. Co z tego, że kupił w jakiejś dobrej restauracji na wynos. Zaproponował coś do picia i jeszcze chciał usłyszeć jego propozycje dotyczące wprowadzenia zmian we wnętrzu swojego mieszkania. Tego ostatniego trochę pożałował.
Trudno było stwierdzić, co właściwie Nicholas chciał przez tę znajomość osiągnąć. Czy mu zależało? Czy chciał utrzymywać jakiś kontakt z Prewettem? Na pewno ostatnie spotkanie przy kawie, sprawiło, że nie mógł pozwolić sobie na takie zakończenie znajomości tamtego dnia. Musiało ono trwać. Ich figury zaczęły swoją grę na otwartej szachownicy. Czy tym razem to Nicholasowi uda się postawić Laurentowi szacha?
Te psychologiczne analizy Laurenta były cały czas zaskakujące, jak potrafił dobrze ocenić sytuację, słowa swojego odbiorcy. Układając po swojemu słowa, oczekując reakcji, czy dobrze podsumował.
- Powiedzmy.Odparł Nicholas na pierwszą część wypowiedzi, dotyczącą alkoholu. Krótko jak zawsze. Zaś kolejne, jakie wypowiedział Laurent, brzmiało Yaxleyowi jak analiza detektywistyczna, w mieszkaniu zabójcy. Jakby nie spojrzeć, oboje grali w sobie ukryte role.
- A coś wspomniałem, o braku sympatii?
Zapytał nieco zdziwiony tym stwierdzeniem. Bowiem jak tylko Laurentowi zrobił herbatę, to sobie postawił szklankę z nalanym alkoholem, dobrej whisky, w odpowiedniej ilości. Głowę miał mocną, nie groziło mu upicie się jak w przypadku Laurenta. Yaxley lubił od czasu do czasu wypić coś mocnego, choć nie musiał posiadać nie wiadomo jak obszernej wiedzy na temat rodzaju alkoholu. A już na pewno, nie bawiąc się w mieszanki wybuchowe.
Pytanie o sugestie, dotyczące zmian w jego mieszkaniu, musiało być mocno szokujące dla Laurenta, co Nicholas zauważył na jego twarzy. Czy powiedział coś źle? Czy może nieodpowiedni temat pociągnął na towarzyskie spędzenie czasu, w których Nicholas szczerze powiedziawszy, nie uczestniczył? Bądź rzadko to robił, ze względu na swoje chłodne podejście do wszystkiego.
Mówiąc o tęczy, dopiero Nicholas zrozumiał, o czym poruszył temat. Przecież tak niedawno był jakiś masz równości. Mugole coś takiego organizowali. O ich wzmiance przy tej rozmowie, trochę zmarszczył brwi, jakby nie chciał o nich rozmawiać. Nie pokazywał tego po sobie. Nie wiedział czy Laurent ich toleruje czy nie. Mimo to, wysłuchał jego propozycji dekoracji mieszkania, która… nie podchodziła Yaxleyowi.
Barwy ciepła? To nie w jego stylu. Tapeta? Nad tym może pomyśleć. Roślinność? Jeden kwiatek już stał na parapecie. Zmiana drewna? Nie był pewny. Poza tymi propozycjami przekazywanymi słownie, Laurent postanowił zrobić wizualizację wnętrza za pomocą magii, która nieźle zaskoczyła Nicholasa. W barwach ciepła, to nie był jego styl.
- To jednak… Nie jest mój styl. Ale nad tapetą pomyślę.Wyszedł z tego dyplomatycznie. Nie wykreślił wszystkich propozycji Prewetta, ale wybrał choć jeden z tych, nad którym mógłby się zastanowić. Mimo iż preferował surowość, zimno i chłód kolorystyczną, to może tapeta w tych barwach trochę inaczej wpłynie na całokształt wnętrza. Choć nadal będzie surowe. Nie było tu żadnych dekoracji, przykuwających uwagę.
Przeszli w temat zamieszkania Laurenta w Londynie. Interesujące snuł marzenia, plany, aby zakupić sobie dom, czy nawet więcej, wyspę.
- Stać Cię to kup.Zachęcał. Nicholas nie był przesadnie bogaty, aby pozwolić sobie na takie lokalizacje do zamieszkania. Wystarczyło mu to co ma. Co jednak powstrzymywało młodego Laurenta, przed dokonaniem wyboru?
Kwestia wywiadu, kiedy wspomniał o Rose Noire, Nicholas znacznie lepiej zrozumiał, w czym tkwi problem. Dante.
- No tak. Rozumiem.
Stwierdził z przekonaniem. Facjata pięknej Gerdy figurowała już przy tym artykule. Jeżeli wpadło w ręce Dante, mógłby chcieć go odnaleźć? Jeżeli jeszcze był nim zainteresowany. Laurent bał tego mężczyzny, ze względu na przeszłość. Choć z Nicholasem było podobnie, to jednak przełamał swoje lęki, siedząc tutaj i kosztując owoce morza.
Sprostowania wywiadu, Prewett nie chciał. Obawiał się upokorzenia.
- Czy ten cały wywiad, ma w sobie jakąś prawdę?Zapytał. Podając nawet gazetę, jeżeli Laurent chciał do niej zajrzeć aby coś wskazać. Jeżeli nie, odłoży na bok. Skoro nie wszystko było jego słowami, to co było przekręcone?