James "Jim" Bell - The Lightbringer

Skrytka bankowa

Łącznie zdobytych	Do wykorzystania
PD	PD

Bonusy

Brak

Przedmioty

Porcja potrawki z elfa (sprawia, że postać do końca dnia przestaje odczuwać lęk - niweluje opisy zawad, niezjadliwa dla wegetarian, termin ważności do końca roku 1972)

Lato 1972

"Ojcze, przebacz mi, bo zgrzeszyłem" – rzucił do pustego konfesjonału jednej z londyńskich katedr, ledwie cyrk Bellów zawitał do stolicy. Wpływy sacrum i profanum nieustannie ścierają się ze sobą na poligonie życia Jima, który tego lata przegrał niemal wszystkie zesłane mu przez Boga bitwy, choć do tej pory dzielnie walczył pod boskim sztandarem. Dnie spędzał w otoczeniu rodziny i przyjaciół na arenie cyrkowej, gdzie jako połykacz ognia rozpalał serca londyńskiej publiczności, nocami zaś – włóczył się po ulicach Londynu, długie, bezsenne godziny poświęcając duchowej kontemplacji i smakowaniu zakazanych uciech miasta: miasta, zdawałoby się, równie samotnego, co i Jim. Tego lata często bywał samotny, choć nigdy nie był sam – ogień zawsze kroczył za nim.

Dokonania fabularne

Jim aktywnie uczestniczył w życiu cyrku jako połykacz ognia i akrobata, dbając o to, aby zawsze być jak najlepiej przygotowanym do pokazów: najwięcej czasu poświęcał doskonaleniu magii żywiołu, choć mając wciąż w pamięci kontuzję, jakiej nabawił się kilka miesięcy temu, oddawał się także regularnym ćwiczeniom fizycznym, dążąc do odzyskania pełnej sprawności. Swoistym zwieńczeniem sezonu letniego był dla Jima występ na kiermaszu z okazji Lammas, kiedy to mógł wesprzeć na scenie swojego brata, Flynna, zaklinając dla niego ogień. Flynn był jedynym powodem, dla którego Jim – zagorzały katolik – w ogóle pojawił się na obchodach pogańskiego święta żniw. Choć wcześniej potrafił spojrzeć na czarodziejskie obrzędy przychylnym okiem, po wydarzeniach, jakie miały miejsce w trakcie tegorocznej Lithy, Jim porzucił próby ekumenicznego dialogu ze złowrogim kultem Matki, uznając wizję świętego Graala – zesłaną mu przez Boga w kręgu ognisk – za ostrzeżenie. Nie zaniechał jednak dzieła ewangelizacji, tworząc serię pamfletów religijnych, które zalały Londyn i okolice. Zbiegło się to w czasie z długo wyczekiwaną przeprowadzką Fantasmagorii do stolicy, która to nie mogła przecież obyć się bez kłopotów – wystarczy chociaż wspomnieć incydent z Błędnym Rycerzem w roli głównej  – ale ostatecznie zakończyła się dla wszystkich szczęśliwie... Dla wszystkich poza Jimem, który długo nie potrafił się odnaleźć w bezdusznym molochu wielkiej metropolii. Gdy w samym jej sercu spotkał Dianę, wiedział już, że jest zgubiony. Z kobietą, która od lat tańczyła na peryferiach jego życia niby niespokojny płomień na zgliszczach kościoła, połączyło go zakazane uczucie, przypominające w swej intensywności śmiertelną pożogę: uczucie grzeszne, niewłaściwe, i skazane na potępienie, nie tylko przez wzgląd na dzielący ich dystans społeczny i ekonomiczny, ale i to, że Diana pozostaje żoną innego. Spotkania, utrzymywane w tajemnicy przed wszystkimi, bardziej niż romansem były jednak próbą odnalezienia sensu w chaotycznym świecie, gdzie ani grzech, ani pokuta, nie są w stanie przynieść duchowego oczyszczenia – tak bardzo potrzebnego obojgu. Oczyszczenie może przynieść tylko ogień.

Rozliczenia

• Prowadzenie pojazdów. Jim uczył się jeździć od dłuższego czasu, a choć zaliczył po drodze wiele stłuczek i wypadków, teraz już czuje się za kierownicą całkiem pewnie. Chociaż sam własnego auta nie posiada, często zdarza mu się jakieś ukraść na przejażdżkę i porzucić, gdy tylko opróżni bag paliwa.
  
• Percepcja. "Błogosławione oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą", pisał natchniony apostoł, a Jim postanowił wziąć sobie jego nauki do serca. Nie jest tak naiwny, jak wszyscy myślą: widzi i słyszy, co dzieje się dookoła niego, a choć wielu uważa go za świętego głupca, prawda jest taka, że to wiara w to, że trzeba kochać bliźniego swego, motywuje Jima, aby uważniej przyglądał się ludziom wokół – aby mniej mówił, a więcej słuchał i obserwował. Jim zaczął dostrzegać więcej: potrafi teraz wychwycić subtelne zmiany w zachowaniu bliskich, które wcześniej często mu umykały, przywiązuje większą uwagę do swojego otoczenia i tego, co dzieje się wokół.
  
• Skrzat półkrwi. Jim wreszcie zrozumiał, że aby dostąpić nieba, trzeba najpierw zejść na ziemię. Z tym zrozumieniem przyszła też większa dbałość o potrzeby innych: czasami Jim był bowiem tak zaabsorbowany swoim Bogiem – i samym sobą zarazem – że zapominał o ludziach dookoła. Tak jak wcześniej był gotów na wszystko dla swojej rodziny, tak teraz stara się wręcz wyprzedzać ich potrzeby, aby żyło się im jak najlepiej.
  

Źródło	Zmiany w PD
2.12.23 - Utworzenie Karty Postaci	1000
2.12.23 - Początkowe wydatki	-1000
16.06.24 - Krąg ognisk	30
25.11.24 - Niech matka ma nas w swojej opiece	45
12.12.24 - Rozliczenie Lata 1972	200
12.12.24 - Rozliczenie Lata 1972 - wydatki	-200

— Link do spisu sesji —

Jesień 1972

Kwartał w trakcie

Dokonania fabularne

Rozliczenia

Źródło	Zmiany w PD
14.06.25 - Przygoda się rozpoczęła	10
22.07.25 - Wykonywanie zawodu (sierpień 1972)	15
21.02.26 - Uroczyście przysięgam, że knuję coś niedobrego	5
01.03.26 - Kalendarz adwentowy 2025	10
15.03.26 - Przypudrowany nosek	10

— Link do spisu sesji —