Korytarz - Cynthia i Blaise

Cały ten gwar na korytarzu był dla niego iście pobudzający. Siedział tak sobie i wsłuchiwał się w odgłosy szpitala. Narzekanie personelu oraz pacjentów, krzyki dzieci które doznały uszczerbku na zdrowiu bądź ich rodziców zamartwiających się ich stanem po prostu jeden wielki harmider. Rozkoszował się tym przez chwilę, aż ktoś nie zakłócił jego spokoju. Była to drobna kobieta, która pchnięta przez jakiegoś jegomościa znalazła się w jego ramionach. Przez tę krótką chwilę wydawało mu się, że poczuł znajomy zapach. Czy to możliwe, że się znali? Jednak nie to teraz było problemem. Pomógł jej wstać, po czym planował ruszyć za mężczyzną który to zakłócił jego spokój (a przy okazji pchnął Cynthię). Niestety zniknął gdzieś w tłumie, a przecież nie mógł teraz za nim biec. Czuł jak blondynka się mu przygląda.
- Wszystko w porządku? Nie zrobiła sobie Pani krzywdy? - Zapytał.
Chciał wyciągnąć z niej kilka informacji. To przeczucie, że skądś się znali był naprawdę nieznośny. W dodatku ten zapach... Czy to aby możliwe, że to ona? Los naprawdę potrafi płatać figle ale czy to jest w ogóle możliwe? Nie miał póki co żadnych dowodów na to, że ma rację. Musiał to dobrze rozegrać. Dopiero zdał sobie sprawę, że ona także pytała czy nic mu nie jest. Przez zmęczenie niektóre impulsy wolniej do niego docierały.
- Przepraszam, tak ze mną wszystko w porządku. Powiem nawet, że chyba częściej będę siadać w tym miejscu, jeśli obieca Pani częściej na mnie wpadać - Mówiąc to uśmiechnął się do niej.
Czuł się zaskakująco swobodnie w jej obecności.